Pippo - She Who Cannot See

Αυτή Που Δεν Μπορεί Να Δει

Στέκομαι καλυμμένη σε βαθιά σκιά, ένα μαύρο φόρεμα αγκαλιάζει απαλά τη σιωπή μου, ενώ μπλεγμένα κλαδιά σωριάζονται πάνω από το πρόσωπό μου, τα πράσινα και καφέ-κοκκινά φύλλα τους κλέβουν τρυφερά το βλέμμα. Ένα λεία, χλωμή πεταλούδα ακουμπά στην καρδιά μου, σαν να ακροάζεται έναν παλμό που πλέον δεν μπορώ να βρω. Το πινέλο είναι ομαλό αλλά σε στρώσεις, δέρμα ώχρας ζεστή λάμπει απέναντι στο σκοτάδι. Γύρω μου, απαλές γαλάζοπράσινες αποχρώσεις αναπνέουν ήσυχα, σαν μακρινά νερά που θυμούνται με δυσκολία. Την έχω ανοιχτή την παλάμη μου, προσφέροντας κάτι που δεν μπορώ να ονομάσω.

* Διαστάσεις: 100 x 75 x 2.5 εκ. (Υ x Π x β)
* Υλικό: Αρχικό λάδι σε καμβά επαγγελματικής ποιότητας
* Έκδοση: Μοναδικό, ένα από ένα αυθεντικό έργο τέχνης
* Υποστήριξη: Τεντωμένο σε επαγγελματικό ξύλινο κάδρο (έτοιμο για ανάδειξη)
* Κάδρο: Άνευ κάδρου (τα πλάγια έχουν βαφτεί, δεν συμπεριλαμβάνεται εξωτερικός κάδρο)
* Αυθεντικότητα: Υπογεγραμμένο στο πίσω μέρος· περιλαμβάνει Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας (COA).
* Μεταφορές: Επαγγελματικά συσκευασμένα και πλήρως ασφαλισμένα και αποστολή από την Ιταλία με ιχνηλάτηση.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη: Πίπο
Ο Πίπο (γεννημένος στη Μόντσα) δημιουργεί έργα που πλέκουν τα ήσυχα τοπία ανάμεσα στην γεωμετρική αφαίρεση και τον σουρεαλισμό. Αφήνοντας πίσω μια επιτυχημένη σταδιοδρομία στο γραφικό σχέδιο για να αφιερωθεί εξ ολοκλήρου στη ζωγραφική, εγκαταστάθηκε κοντά στα ήρεμα ακρογιάλια της Λίμνης Ματζόρε. Το υπόβαθρό του φαινότατα διαφαίνεται στις συνθέσεις του— αρχιτεκτονικές, ισορροπημένες και ακριβείς—όμως αυτές μαλακώνουν από μία κινηματογραφική ατμόσφαιρα που μοιάζει με ανάμνηση ή όνειρο.

Για τον Πίπο, η τέχνη είναι μια βυθιστική πράξη. Αλληλεπιδρά με τα θέματα γράφοντας αφηγήσεις σε πρώτο πρόσωπο ενεστώτα, βυθίζοντας νοητικά στον καμβά για να ζήσει τη στιγμή από μέσα. Ωστόσο, ενώ εισέρχεται σε αυτούς τους κόσμους προσωπικά, αφήνει τον φυσικό καμβά ανοιχτό σε ερμηνεία. Οι μορφές του, αν και κομψά ενδυματισμένες, συχνά είναι ανώνυμες. Αυτή η ανωνυμία είναι πρόσκληση: διασφαλίζει ότι ο πρωταγωνιστής «μπορεί να είναι οποιοσδήποτε», επιτρέποντας στον θεατή να βήξει στη σκηνή και να κατοικήσει την ιστορία ο ίδιος.

Αυτό το όριο ανάμεσα στο ορατό και το αόρατο ορίζει και τον καλλιτέχνη. Φειδωλός και εσωστρεφής, γράφει ιδιωτικά και προτιμά τα καμβά του να μιλούν. Ταυτότητα ψηφιακή δεν αφήνει σημάδι, αποφεύγει τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για να διατηρήσει το ίδιο αίσθημα μυστηρίου που βρίσκει το έργο του.

Με μια παλέτα ήπιων, ατμοσφαιρικών τόνων, διακοπτόμενων από αποφασιστικά χρώματα, ο Πίπο τελειοποιεί μια γλώσσα κομψής οικονομίας. Οι πίνακές του—γεμάτοι σιωπηλά ζώα, αιχμηρές σκιές και λάμνον φως—δεν είναι απλώς εικόνες, αλλά ανοιχτές ιστορίες πόθου και χάρης.