Osvaldo Provvidone (1920–2013) - Il Sofa' delle Musiche

ΑΥΤΟΡΕ

Οσβαλντο Προβιδονε (1920 – 2013) Ιταλός ζωγράφος. Γεννημένος στο Νοβάρα, υπήρξε οπτικός καλλιτέχνης ικανός να διακριθεί στον χώρο της ιταλικής σύγχρονης τέχνης μέσω συνεχούς και παθιασμένης αναζήτησης στυλιστικής μορφής. Οι ρίζες της εκπαίδευσής του βρίσκονται στην φλογερή περίοδο μετά τον πόλεμο: φοίτησε στην Ακαδημία Albertina delle Belle Arti Torino, έχοντας ως φάρους δύο δασκάλους του μεγέθους των Felice Casorati και Enrico Paolucci, έχοντας τον τελευταίο ως άμεσο οδηγό. Μετά το ότι δίδαξε στο Τορίνο στο Istituto Statale del Figurino e della Moda (τότε διευθυνόμενο από τον Italo Cremona) και, στη συνέχεια, στα γυμνάσια και τεχνικές σχολές της πόλης του Νοάρα, ο Προβιδονε αγκάλιασε πλήρως τη δραστηριότητα της έκθεσης. Από τη δεκαετία του εξήντα άρχισε να συλλέγει διακρίσεις, μεταξύ των οποίων ξεχωρίζει η δεύτερη βραβείο για τη tempera στην I Biennale Romana di Arte Contemporanea το 1967.

Από τη σκοπιά της ποίησης και της τεχνικής, από τη δεκαετία του Πενήντα η τέχνη του Προβιδονε γνώρισε μια αποφασιστική στροφή: ο καλλιτέχνης απομακρύνθηκε από τον ρεαλιστικό ορθολογισμό για να φτάσει σε μια ουτοπική εξερεύνηση της χωροπλασίας της αφηρημένης. Το στυλ του οριοθετείται μέσα από μια απόλυτα προσωπική ζωγραφική σήματος και αγώνα, συχνά περιγραφόμενη από τη κριτική ως μια πραγματική «μάγμα χρωματικό» υπέρλαμπρο, ικανό να μεταφράσει την εσωτερική συναισθητικότητα σε δονήσεις καμβά. Θεωρώντας τη ζωγραφική ως ροή σε διαρκή γένεση, ο Προβιδονε εναλλάσσεται μεταξύ έργων εξαιρετικής ευαισθησίας και τόνου και δημιουργιών που χαρακτηρίζονται από έντονο υλικό αντίκτυπο και ανομοιογενείς επιχώσεις. Η αχόρταγη πειραματική του ώθηση τον οδήγησε να ξεπεράσει τα όρια του λαδιού και της tempera σε καμβά, εξερευνώντας τη χαρακτική, τεχνικές μικτής σε χαρτόνι, μέχρι να φτάσει στη υφαντική τέχνη και την ενσωμάτωση έργων τέχνης σε αισθητικά-αρχιτεκτονικά περιβάλλοντα.

Τα έργα του έχουν ιστοριογραφηθεί, απόκτηθεί ή αξιολογηθεί μέσω εμφανίσεων που χρηματοδοτούνται από τα ιδρύματα της περιοχής του: ο Δήμος της Νοάρα γιόρτασε την κληρονομιά του με εκθέσεις μεγάλης σημασίας, όπως αυτή που φιλοξενήθηκε στο Salone dell'Arengo del Broletto το 2002 και οι αναδρομικές εκθέσεις στο Spazio aperto all'Arte, εδραιώνοντας οριστικά το ρόλο του ως φωνή ζωτικής και αυτόνομης της ιταλικής σύγχρονης τέχνης.

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ

"Το Καναπέ-Των Μουσικών", λάδι σε καμβά, 100x60εκ, 1978, υπογραφή χαμηλά δεξιά. Προς τα πίσω υπογραφή, τίτλος και ημερομηνία.

ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ

Καλή γενική κατάσταση. Έργο ακέραιο σε κάθε του μέρος με ζωηρή και ευανάγνωστη χρωματολογία και πινελογραφία.

Το έργο εμφανίζεται ως μια γοητευτικά αφηρημένη εξερεύνηση στην οποία το δεδομένο πραγματικό μεταμορφώνεται πλήρως, αποφεύγοντας κάθε μίμηση figurativ. Όπως υπαινίζεται ο τίτλος, το θέμα φτάνει να καλεί μια συναισθησιακή διάσταση, ένα φανταστικό κρεβάτι ή ένα εσωτερικό τοπίο πάνω στο οποίο ακουμπάνε ηχώ και ακουστικές αντήξεις. Στον καμβά ομοιόμορφες οργανικές μορφές και ακανόνιστες γεωμετρίες συνθορυδίζονται και αιωρούνται η μια πάνω από την άλλη, υποδεικνύοντας μια πυκνή και φιλόξενη χωροπλασία όπου η ίδια η μουσική φαίνεται να παίρνει σάρκα και όγκο, μεταμορφώνοντάς την σε απτή παρουσία.

Από την πλευρά της συνθετικής και τεχνικής, η ζωγραφιά ορατή στο "Provvidone.jpg" κυριαρχείται από ανομοιογενείς επιπεδώσεις που επικαλύπτονται σε ένα δυναμικό και έντονο χρωματικό παιχνίδι. Στο κέντρο του καμβά ξεχωρίζει μια μάζα υλική σε ένα ροζ ζωντανό και σάρκινο, επικεφαλής στην ανώτερη θέση από μια φωτεινή κίτρινη μορφή ενσωματωμένη σε ένα πράσινο δάσος. Γύρω από αυτή τη ακτινοβόλα πυρήνα περιστρέφονται δυνατά μπλε, γκρι γήινοι, λιλά και νύξεις ώχρας. Η πινελιά είναι πυκνή και δραστήρια, διάτρητη εδώ και εκεί από γρατζουνίσματα και γρήγορες ενδείξεις που σημαδεύονται στο φρέσκο χρώμα, προσδίδοντας στο σύνολο μια ρυθμική ζωτικότητα και σχεδόν μουσική κινητικότητα. Σε αυτή τη δυνατή «αντίδραση ύλης» αναδύεται η ζωντάνια της επιφάνειας του ζωγραφικού έργου, όπου οι παχιές πινελιές και τα σκοτεινά περιγράμματα δημιουργούν μια τρισδιάστατη χωροπλασία κινούμενη από συνεχή συναισθηματική ένταση.

Αυτό το καμβά εντάσσεται απόλυτα στην πλήρη στυλιστική ωριμότητα του Οσβαλντο Προβιδονε, τοποθετώντας τον σε συνεχή πορεία από τη δεκαετία του πενήντα όπου απομακρύνεται από τον ρεαλιστικό αυστηρότητα που διδάχτηκε στην Ακαδημία Albertina για να φτάσει σε μια ουτοπική αναζήτηση του αφηρημένου χώρου. Στο "Το Σ Sofa των Μουσικών" προκύπτει με σαφήνεια αυτή η ζωγραφική σήματος και χειρός που η κριτική έχει ευτυχώς ορίσει ως ένα «μάγμα χρωματικό»: ο καμβάς γίνεται το σανίδι ενός ροής που βρίσκεται σε διαρκή γένεση, όπου η συναισθηματική εσωτερικότητα του καλλιτέχνη μεταφράζεται σε αγνές δονήσεις. Μέσα από αυτή τη συνθετική κίνηση ενέργειας, ευαισθησίας τόνου και πειραματικής τόλμης, ο Προβιδονε επιβεβαιώνει τον ρόλο του ως φωνή ζωντανή, αυτόνομη και βαθιά αυθεντική στην panorama της ιταλικής σύγχρονης τέχνης.

Η φωτογραφία του πίνακα τοποθετημένου σε ένα περιβάλλον generated από τεχνητή νοημοσύνη, και πρέπει να θεωρείται απλώς ενδεικτική. Παίζουν ρόλο μόνο οι υπόλοιπες φωτογραφίες, που απεικονίζουν με πιστότητα το αντικείμενο και τα χαρακτηριστικά του, τόσο τα γενικά όσο και τα λεπτομερή.

Αποστολή με παρακολούθηση και ασφάλιση σε κατάλληλη συσκευασία.