Anton Kaestner - #382 - M - " Deep Green #1 ".

#382 - M - " Deep Green #1 ".
Μοναδικό κομμάτι, αρχικό έργο του Anton Kaestner, απευθείας από το εργαστήριο του Παρισιού.

Σπρέι ακρυλικής μπογιάς σε πλάκα από Plexiglas 3mm.
Αυτό το πίνακας δεν είναι εκτύπωση. Πρόκειται για αρχικό έργο ζωγραφισμένο σε πολλές στρώσεις μπογιάς και/ή σπρέι, με λαμπερή, γυαλιστερή απόδοση που θυμίζει επικάλυψη ρητίνης και είναι μοναδική.

Διαστάσεις: Ίντζ 17,3 * 12,6 * 0,12 / 44 * 32 * 0,3 εκ. χωρίς κορνίζα.
Αυτό το έργο παραδίδεται χωρίς καρέ.
Κορυφαία κουρτίνα της μάρκας Nielsen από αλουμίνιο, γερμανική κατασκευή, αναφορά 34 (Ίντζ 0,23 * 1,38 / 0,6 * 3,5 εκ.) προτεινόμενη και διαθέσιμη κατά την αποστολή με επιπλέον κόστος 90€.

Το έργο υπογράφεται στο πίσω μέρος.
- Συνοδεύεται από Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας.
Η παράδοση καλύπτεται από ασφάλιση.

Ο Anton Kaestner είναι Ελβετός ζωγράφος, γλύπτης και συγγραφέας που ζει στο Παρίσι. Τα έργα του εκτίθενται σε όλη την Ευρώπη, στην Ελβετία και στο Ντουμπάι. Περισσότερες πληροφορίες και επιλογές στο www.antonkaestner.com.

Επόμενη ατομική έκθεση - Γενεύη ΙΑΝ 2027.

"Βιογραφικό

Γεννήθηκε στη Γενεύη, Ελβετία. Μεγάλωσα περιτριγυρισμένος από τη φυσική ομορφιά και την πλούσια πολιτισμικά γη της πατρίδας μου. Η δημιουργικότητα εκτιμούταν στην οικογένειά μου, και ήταν ο αείμνηστος παππούς μου, τεχνίτης & καλλιτέχνης, ο οποίος άσκησε την επιρροή που φύτεψε τον σπόρο αυτού που τελικά θα γίνει το πάθος της ζωής μου.
Το 1993 άρχισα να ζωγραφίζω ιδιωτικά, πειραματιζόμενος με αμέτρητα ακρυλικά σε σημειωματάρια A4 και στη συνέχεια A3. Αρχικά με έλκυε η μη προσωπογραφική ζωγραφική και ο αφαιρετικός εξπρεσιονισμός. Με τον καιρό, και παρότι θεωρώ τον εαυτό μου άθεο, ανέπτυξα επίσης μια αγάπη για πνευματικά υλικά καθώς αντήχησαν στην εξερεύνησή μου για την ανθρώπινη ύπαρξη, τη μελαγχολία και τις βαθύτερες αλήθειες της φύσης και της ζωής.
Ωστόσο, ο δρόμος προς το να γίνεις πραγματικά καλλιτέχνης δεν ήταν άμεσος.
Για πάνω από τρεις δεκαετίες, ακολούθησα μια διεθνή επιχειρηματική καριέρα που με οδήγησε σε όλο τον κόσμο, από τις Ηνωμένες Πολιτείες έως το Μαρόκο, τις Βέλγιο, την Ασία και τη Γαλλία. Τα ταξίδια μου ευρύτεξαν την οπτική μου, φέρνοντάς με σε ένα ευρύ φάσμα πολιτιστικών επιρροών. Όπου και να πήγαινα, βυθιζόμουν στα τοπικά καλλιτεχνικά σκηνικά και συμμετείχα στην δημιουργική ενέργεια κάθε τόπου.
Παρότι επικεντρώθηκα στην επιχειρηματική μου καριέρα, η τέχνη ήταν πάντα μέρος μου, αργά‑αργά βράζοντας κάτω από την επιφάνεια. Για σχεδόν 30 χρόνια, η ζωγραφική έγινε μορφή μυστικής διαλογιστικής άσκησης για μένα—ένας τρόπος να αποδράσω από τον κόσμο και να εστιάσω στον εσωτερικό μου εαυτό.
Πάντα βρήκα τεράστια ικανοποίηση στη ζωγραφική. Κάθε καινούργιο έργο είναι ένα ταξίδι όπου μπορώ να δοκιμάσω τη δημιουργικότητά μου, να εξερευνήσω νέες τεχνικές και να ζήσω γνήσιες εμπειρίες. Μέσα από την τέχνη μου, ελπίζω πάντα να προσφέρω σε άλλους μια ειλικρινή συνάντηση με την ομορφιά, μια ευκαιρία να δουν τον κόσμο μέσα από μια διαφορετική προοπτική και να σκεφτούν τη δική τους ζωή.
Το 2021, μετά τη συνταξιοδότηση από την επιχειρηματική μου καριέρα, αφοσιώθηκα πλήρως στη ζωγραφική. Ιδρύσα το στούντιό μου στο Παρίσι και άρχισα να αφιερώνω τον εαυτό μου εξ ολοκλήρου στην τέχνη μου. Μέχρι το τέλος του 2023, εγκαινίασα την δημόσια καλλιτεχνική καριέρα μου και, προς έκπληξή μου, το έργο μου απέκτησε γρήγορα αναγνώριση, βρίσκοντας στέγη σε ιδιωτικές συλλογές σε όλη την Ευρώπη, ειδικά στη Γαλλία, την Πορτογαλία, τη Γερμανία και την Ολλανδία.

Καλλιτεχνικό βιογραφικό

Η πρώτη μου ατομική έκθεση, "Échos", που πραγματοποιήθηκε στο Παρίσι στα τέλη του 2024, παρουσίασε μια διακριτή προσέγγιση στην τέχνη, μακριά από τις παραδοσιακές τεχνικές ζωγραφικής: ζωγραφίζω με ακρυλικά, μεταλλικά χρώματα και ψεκασμούς πίσω από ανακυκλωμένο εξωθημένο plexiglas, μια ελαφριά, λεία, γυαλιστερή και μερικές φορές ευαίσθητη επιφάνεια.
Αυτή η διαδικασία με εμποδίζει από το να βλέπω το έργο καθώς εξελίσσεται. Δεν έχω οπτικά σχόλια ή έλεγχο κατά τη διάρκεια της διαδικασίας—κάτι που καλωσορίζω. Επιτρέπω «τυχαία πειράματα»—οτιδήποτε επιτρέπει να συμπυκνώσω τη λογική!- να κατευθύνει το αποτέλεσμα, τις στρώσεις και τα καθρέφτισμα που δημιουργώ, και να αφήσω χώρο για αποκάλυψη και ανακάλυψη όταν το κομμάτι τελικά εκτεθεί. Αυτή η προσέγγιση, που αντηχεί με τη διαδικασία αποκάλυψης/σταθεροποίησης της φωτογραφίας, αποτελεί πρόκληση και απελευθέρωση. Οι αξίες της σύνθεσης πλουτίζονται από στρώσεις και διαφάνειες, δίνοντας σε κάθε έργο μια «άσκηση» ποιότητας: είμαι ευτυχής όταν αναγνωρίζω τις «αναπόφευκτες αναγκαιότητες», δηλαδή ό,τι πιθανόν να ανακαλύψουμε όταν σταματήσουμε στη σιωπή και το φως.
Διατηρώ τη προσέγγισή μου σκόπιμα απλή. Ούτε «συναίσθημα» ούτε «θεωρητική αντίληψη», αλλά εμπειρία ύπαρξης. Ούτε γρήγορη κατανάλωση ούτε ιδεολογικοποίηση/εγνωστική κατοχή, αλλά ευρύτερη συνείδηση και εξερεύνηση της πραγματικότητας, των ορατών και αόρατων της ιστοριών, η τέχνη μου είναι μια αναζήτηση για τη «ζωή στο κέντρο της ζωής», το «le vif» όπως θα το έβαζε ο γαλλικός μετα‑επιστημονικός συγγραφέας Alain Damasio.
Ενώ το έργο μου μπορεί συχνά να υπενθυμίζει τη διαφάνεια και τη φωτεινότητα stained glass, παραμένει σχεδόν καθ’ ολοκλήρου αφηρημένο. Περαιτέρω, το plexiglas δίνει στη ζωγραφική ένα λαμπερό δέρμα στο οποίο μπορείς να διακρίνεις τη δική σου σιλουέτα, διαφορετική σε κάθε νέο θεατή. Κάθε έργο λειτουργεί σαν διακριτή καθρέφτης: ζει, αλλάζει, βλέπει.
Η αλληλεπίδραση φωτός, χρώματος και υφής, καθώς και τα κενά μέρη, απαιτούν μόνο ενσυναίσθηση. Ελπίζω το παιχνίδι μεταξύ «λεπτομερειών για κοντινό» και «απόστασης για ολόκληρο» να παροτρύνει τους θεατές να ξεκινήσουν τις δικές τους εσωτερικές πορείες.
Δεν διεκδικώ ότι έχω όλες τις απαντήσεις και θέλω να παραμείνω ταπεινός για όσα μπορούν να επιτευχθούν. Απλώς βρίσκω ικανοποίηση στη συνεχή διαδικασία ερώτησης και ανάπτυξης. Κάθε νέο δημιούργημα είναι αντίκτυπος με τα όρια μου, με οδηγεί να βελτιώσω τις ικανότητές μου και να εξερευνήσω περαιτέρω ό,τι μπορώ να επιτύχω. Η ζωγραφική για μένα είναι καθημερινό τέχνεργο, μια εξερεύνηση, ένας τρόπος να πυροδοτήσω νόημα συζητήσεων.

Όπως θα έλεγε ο Jean Bazaine: "Η καθημερινή πρακτική πολλαπλασιάζει το πάθος για το βλέπειν."

Anton Kaestner"