Le Brun - Conférence de Monsieur Le Brun - 1751

Η ΤΕΧΝΗ ΤΗΣ ΔΙΑΒΑΣΗΣ ΤΩΝ ΠΑΣΧΩΝ ΣΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ – 50 ΤΑΒΛΕΤΕΣ – ΓΑΛΛΟ-ΙΤΑΛΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ
Εντυπωσιακή δίγλωσση έκδοση γαλλο-ιταλικής γλώσσας της διάσημης διάλεξης του Charles Le Brun για την έκφραση των παθών, δημοσιευμένη στη Βερόνα από τον Agostino Carattoni το 1751. Πρώτος ζωγράφος του Louis XIV και κεντρική φυσιογνωμία της Académie Royale de Peinture et de Sculpture, ο Le Brun ανέπτυξε ένα από τα πιο επιδραστικά συστήματα της νεότερης εποχής για τη σχεδίαση οπτικά των συναισθημάτων. Χαρά, λύπη, οργή, φόβος, επιθυμία, κατάπληξη και άλλα πάθη αναλύονται μέσα από μεταμορφώσεις του προσώπου, με ιδιαίτερη προσοχή στα μάτια, τα φρύδια, το στόμα και τη μυϊκή έκφραση του προσώπου. Το έργο άσκησε βαθιά επίδραση στη ζωγραφική, το σχέδιο και τη θεωρία της τέχνης στην Ευρώπη, προϊδεάζοντας και για το μετέπειτα ενδιαφέρον για τη φυσιογνωμία και την έκφραση των συναισθημάτων. Αυτή η έκδοση παρουσιάζει διπλό εξώφυλλο και γαλλικό κείμενο έναντι του ιταλικού, καθώς και 50 κάρτες-τηλέσεις. Υπέροχη αυθεντική κόπια σε barbe, διατηρημένη στο σπάνιο εξώτυπο με τίτλο χειρόγραφο στην πλάτη.

ΛΟΓΟΙ ΓΙΑ ΣΥΛΛΟΓΗ
* ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΙΑ ΤΩΝ ΕΜΠΕΙΡΙΩΝ – Ένας από τους πιο διάσημους προσπάθειες της μοντέρνας εποχής να κωδικοποιηθούν γραφικά τα πάθη μέσω του ανθρώπινου προσώπου.
* CHARLES LE BRUN – Αξεχώριστη εργασία του πρώτου ζωγράφου του Louis XIV και κεντρική φυσιογνωμία της γαλλικής ακαδημαϊκής τέχνης.
* 50 ΤΑΒΛΟΛΕΣ – Πλούσιο διακοσμητικό υλικό αφιερωμένο στις διαφορετικές εκφράσεις προσώπων και στην αναπαράσταση των παθών.
* COPIA IN BARBE – Σαγηνευτικό γνήσιο αντίγραφο στο εξώφυλλο-καρτ, με άριστά όρια και τίτλο χειρόγραφο στη ράχη.

ΑΞΙΑ ΑΓΟΡΑΣ
Έργο σαφώς ελκυστικό στην αγοραπωλησία παλιών βιβλίων λόγω του συνδυασμού θεωρίας της τέχνης, εικονογραφίας, φυσιογνωμίας και ιστορίας των συναισθημάτων. Ο Le Brun είναι διεθνώς γνωστό όνομα και οι ζωγραφισμένες επιφάνειες των προσώπων δίνουν στο βιβλίο άμεση οπτική επίδραση, ιδιαίτερα αποτελεσματική και για κοινό που δεν προέρχεται από βιβλιογραφικές σπουδές. Πολύ ενδιαφέρον το γνήσιο χαρακτήρα του αντίγραφου: εξώφυλλο-καρτ, κώνοι σε barbe και άκιλτα περιθώρια είναι στοιχεία που εκτιμώνται ιδιαίτερα σήμερα. 500-800 ευρώ.

ΦΥΣΙΚΗ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ
Διπλό εξώφυλλο γαλλικό και ιταλικό· δίγλωσσικό κείμενο με γαλλικά στην αριστερή πλευρά. Τα αντίτυπα σε πλήρη σελίδα, μελέτες διαφορετικών εκφράσεων και παθών ανθρώπινου προσώπου μέσα από μελέτες του προσώπου. Υπέροχη γνήσια κόπια σε barbe, με φρέσκα φύλλα και ευρείς περιθώριοι χώροι; μικρή ελαφριά φύτρωση περιμετρικά. Σύγχρονο εξώτυπο με τίτλοι χειρόγραφο στη ράχη εντός μικρής λεκάνης. 50 ταβλές: η καταλογογράφηση SBN αναφέρει 52 ταβλες για ορισμένα αντίτυπα· ωστόσο αυτή η διαφορά μπορεί να εξαρτάται από κριτήρια συλλογής, από ξεχωριστή καταμέτρηση προλογικών ή τελικών ταβλών ή από παραλλαγές αντίτυπου.
Σελίδες XXIII, [1], 111, [1] + 50 κάρτες ταβλών εξωκείμενα.
Σε αρχαία βιβλία, με πολύχρονη ιστορία, μπορεί να υπάρχουν κάποιες ατέλειες, όχι πάντοτε εντοπίζονται στην περιγραφή.

ΠΛΗΡΕΣ ΤΙΤΛΟΣ
Conferenza di Monsieur Le Brun, premier peintre du Roy de France, chancelier & directeur de l’Académie de Peinture & Sculpture, sur l’expression générale et particulière des passions, enrichie de figures, suivant l’édition d’Amsterdam de l’année 1732. / Conferenza del Signor Le Brun, primo pittore del Re di Francia, cancelliere e direttore dell’Accademia di Pittura e Scultura, sopra l’espressione generale e particolare delle passioni, con le sue figure, tradotta in italiano.
In Verona, presso Agostino Carattoni librajo sulla Via Nuova, 1751.

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ
Charles Le Brun (Παρίσι, 1619–1690).

ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ
Ο Charles Le Brun υπήρξε μία από τις αποφασιστικές προσωπικότητες της πολιτικής τέχνης του Louis XIV. Πρώτος ζωγράφος του βασιλέως, διευθυντής της βιομηχανίας Gobelins και κεντρική φιγούρα της Académie Royale de Peinture et Sculpture, συνέβαλε στον καθορισμό της επίσημης γλώσσας του γαλλικού κλασικισμού. Η διάλεξή του για την έκφραση των παθών γεννιέται στον ακαδημαϊκό περιβάλλον του Παρισιού τον 17ο αιώνα, όπου η ζωγραφική θεωρούνταν ως μια πειθαρχημένη πραγματεία υπό λογικούς κανόνες. Για τον Le Brun ο ζωγράφος έπρεπε να γνωρίζει όχι μόνον την ανατομία, την προοπτική και τη σύνθεση, αλλά και τις εξωτερικές εκδηλώσεις της ψυχής: κάθε πάθος προέβαινε σε μεταβολές του προσώπου που ο καλλιτέχνης μπορούσε να μελετήσει, να ταξινομήσει και να αναπαραγάγει. Το έργο αντικατοπτρίζει τέλεια τη ρωμαιοκρατική φιλοδοξία της ανώτερης κουλτούρας της εποχής του Louis XIV.

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΗ ΣΗΜΑΣΙΑ
Η Conférence sur l’expression générale et particulière des passions κατέχει θεμελιώδη θέση στην ιστορία της θεωρίας της τέχνης και της εικονογραφίας των συναισθημάτων. Ο Le Brun επιδιώκει να δημιουργήσει μια αληθινή οπτική γραμματική των παθών: έκπληξη, θαυμασμός, αγάπη, επιθυμία, χαρά, λύπη, φόβος, τρόμος, οργή και άλλες καταστάσεις της ψυχής συσχετίζονται με συγκεκριμένες διαμορφώσεις του προσώπου. Το σύστημα γνώρισε τεράστια τύχη στα ευρωπαϊκά καλλιτεχνικά ακαδημαϊκά κέντρα και επηρέασε γενιές ζωγράφων και σχεδιαστών. Ωστόσο η σημασία του ξεπερνά την ιστορία της τέχνης: η προσπάθεια καθιέρωσης συστηματικών σχέσεων μεταξύ κατάστασης εσωτερικής και εκφρασης του σώματος αποτελεί σημαντικό προανάκρουσμα της Ευρωπαϊκής 18ου αιώνα φυσιογνωμίας και των μελετών του 19ου αιώνα για την έκφραση των συναισθημάτων.

ΤΥΠΟΓΡΑΦΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΣΠΑΡΤΑ
Η θεωρία του Le Brun περί παθών ξεκίνησε από διαλέξεις που έγιναν στην Académie Royale και διαδόθηκε μέσω ε illustrated εκδόσεων που διαχύσαν γρήγορα τα εικονογραφικά τους μοντέλα σε όλη την Ευρώπη. Η βεροινή έκδοση του 1751 οφείλει, όπως δηλώνει το εξώφυλλο, στη μνεία της Amsterdam του 1732 και παρουσιάζει το σημαντικό πλεονέκτημα της γαλλικής γλώσσας με τη συνοδευτική ιταλική μετάφραση. Η δημοσίευση από τον Agostino Carattoni τεκμηριώνει την εξάπλωση της θεωρίας της γαλλικής ακαδημαϊκής τέχνης στην ιταλική επανάσταση του 18ου αιώνα. Η επίδειξη από το SBN περιλαμβάνει 52 κάρτες ταβλών· το αντίτυπο εδώ διατηρεί 50. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον βιβλιογραφικά αποτελεί η επιβίωση σε εξώτυπο με κάρτες σε barbe: μια εξαιρετικά αυθεντική συνθήκη σε σχέση με τα μεταγενέστερα τεμαχισμένα και ραμμένα αντίτυπα.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
ICCU – Ινστιτούτο Κεντρικό για τον Κατάλογο Μοναδικών Βιβλιοθηκών Ιταλίας και για τις πληροφορίες βιβλιογραφίας· SBN, καταλογοποίηση της βεροινέζικης έκδοσης του 1751, με βιβλιογραφική συνοχή που περιλαμβάνει 52 κάρτες ταβλών.
ICCU – SBN, αρχείο εξουσίας και κατάλογος των έργων του Charles Le Brun διατηρούμενα στις ιταλικές βιβλιοθήκες, για τη διάδοση των διαφορετικών γαλλικών και ιταλικών εκδόσεων της Conférence.
USTC – Universal Short Title Catalogue, για το επιστημονικό πεδίο της βιογραφικής παραγωγής ευρωπαϊκής τυπογραφίας και της διεθνούς κυκλοφορίας των καλλιτεχνικών μοτίβων.
CERL – Consortium of European Research Libraries, Heritage of the Printed Book Database, για παλαιές εκδόσεις του Le Brun και τις σχετικές εντοπίσεις στις ευρωπαϊκές βιβλιοθήκες.
CERL Thesaurus – Charles Le Brun και Agostino Carattoni, για μορφές εξουσίας, παραλλαγές ονοματολογίας και πληροφορίες σχετικά με τη δραστηριότητα έκδοσης.
WorldCat – OCLC, διεθνής ομαδικός κατάλογος, για να καταγραφούν οι εκδόσεις της Conférence και τα αντίτυπα που διατηρούνται σε ευρωπαϊκές και Βορειοαμερικανικές βιβλιοθήκες.
Bibliothèque nationale de France, Catalogue général, Charles Le Brun, Conférence sur l’expression générale et particulière des passions, για τη γαλλική εκδοτική παράδοση του έργου.