Anton Kaestner - #438 - L - " Etretat ".

#438 - L - "Etretat".
Μοναδικό κομμάτι, γνήσιο έργο του Anton Kaestner, απευθείας από το γαλλικό εργαστήριο.

Ακρυλικό σπρέι σε επιφάνεια Plexiglas 3mm.
Αυτό το πίνακας δεν είναι αντίγραφο. Πρόκειται για ένα αυθεντικό ζωγραφισμένο έργο με γυαλιστερή απόδοση "glossy" παρόμοια με την εφαρμογή ρητίνης και μοναδική.

Διαστάσεις : Ίντσες 17,3 * 24,2 * 17,3 * 0,12 / cm 44 * 61,5 * 0,3 χωρίς πλαίσιο.
Αυτός ο πίνακας παραδίδεται χωρίς πλαίσιο.
Πλαίσιο ποιότητας της γερμανικής μάρκας Nielsen σε αλουμίνιο (Ίντσες 0,23 * 1,38 / 0,6 * 3,5 cm) συνιστάται και διατίθεται κατά την αποστολή με πρόσθετο κόστος 120€.

Το έργο είναι υπογεγραμμένο στην πίσω πλευρά.
Ένας Πιστοποιητικός Αυθεντικότητας το συνοδεύει.
Η παράδοση καλύπτεται από ασφάλιση.

Ο Anton Kaestner είναι Ελβετός ζωγράφος, γλύπτης και συγγραφέας που ζει στο Παρίσι. Τα έργα του εκτίθενται παντού στην Ευρώπη, στη Ελβετία και στο Ντουμπάι. Περισσότερες πληροφορίες και επιλογές στο www.antonkaestner.com.

Επόμενη ατομική έκθεση - Γενεύη Ιανουάριος 2027.

"Biography

Γεννήθηκα στη Γενεύη, Ελβετία, μεγάλωσα περιτριγυρισμένος από την φυσική ομορφιά και τη πολιτισμική πλούσια της πατρίδας μου. Η δημιουργικότητα εκτιμούνταν στην οικογένειά μου, και ήταν ο αείμνηστος παππούς μου, χειροτέχνης & καλλιτέχνης, που επέδρασε φυτεύοντας τον σπόρο για αυτό που τελικά θα γινόταν το πάθος της ζωής μου.
Το 1993 ξεκίνησα να ζωγραφίζω ιδιωτικά, πειραματιζόμενος με αμέτρητα ακρυλικά σε τετράδια Α4 και αργότερα Α3. Αρχικά με προσέλκυσε η μη εικονογραφική ζωγραφική και ο αφηρημένος εξπρεσιονισμός. Με τον καιρό, και ενώ θεωρώ τον εαυτό μου άθεο, ανάπτυξα επίσης μια αγάπη για πνευματικά υλικά καθώς αντήχησαν με την εξερεύνηση της ανθρώπινης ύπαρξης, της μελαγχολίας και των βαθύτερων αληθειών της φύσης και της ζωής.
Ωστόσο, ο δρόμος για να γίνεις πραγματικά καλλιτέχνης δεν ήταν άμεσος.
Για πάνω από τρεις δεκαετίες ακολούθησα μια διεθνή επιχειρηματική καριέρα που με πήγε σε όλο τον κόσμο, από τις Ηνωμένες Πολιτείες μέχρι το Μαρόκο, το Βέλγιο, την Ασία και τη Γαλλία. Τα ταξίδια μου διεύρυναν την αντίληψή μου, εκθέτοντάς με σε ένα ευρύ φάσμα πολιτιστικών επιρροών. Όπου και αν πήγαινα, βυθιζόμουν στην τοπική σκηνή τέχνης και συμμετείχα με την δημιουργική ενέργεια κάθε τόπου.
Παρά την εστίαση στην επιχειρηματική μου καριέρα, η τέχνη υπήρχε πάντα μέσα μου, ήσυχα σιγοβράζοντας κάτω από την επιφάνεια. ΣNearly 30 years, ζωγραφική έγινε μια μορφή μυστικής διαλογιστικής διαδικασίας για μένα—ένας τρόπος να ξεφύγω από τον κόσμο και να εστιάσω στον εσωτερικό μου εαυτό.
Πάντα θύμιζα τεράστια ικανοποίηση με τη ζωγραφική. Κάθε νέο έργο είναι ένα ταξίδι όπου μπορώ να δοκιμάσω τη δημιουργικότητά μου, να εξερευνήσω νέες τεχνικές και να ζω μέσα από γνήσιες εμπειρίες. ΜέThrough τη δουλειά μου, ελπίζα πάντα να προσφέρω στους άλλους μια ειλικρινή συνάντηση με την ομορφιά, μια ευκαιρία να δουν τον κόσμο από μια διαφορετική οπτική γωνία και να αναλογιστούν τη δική τους ζωή.
Το 2021, μετά την συνταξιοδότησή μου από την επιχειρηματική καριέρα, αφοσιώθηκα πλήρως στη ζωγραφική. Ιδρύσα το εργαστήριό μου στο Παρίσι και άρχισα να αφιερώνω τον εαυτό μου εντελώς στην τέχνη. Μέχρι το τέλος του 2023, εγκαινίασα την δημόσια καλλιτεχνική μου καριέρα και, προς έκπληξή μου, το έργο μου κέρδισε γρήγορα αναγνώριση, βρίσκοντας σπίτια σε ιδιωτικές συλλογές σε όλη την Ευρώπη, ειδικά στη Γαλλία, την Πορτογαλία, τη Γερμανία και την Ολλανδία.

Artistic CV

Η πρώτη μου ατομική έκθεση, "Échos", που πραγματοποιήθηκε το τέλος του 2024 στο Παρίσι, παρουσίασε μια διακριτή προσέγγιση στην τέχνη, μακριά από τις παραδοσιακές τεχνικές ζωγραφικής: ζωγραφίζω με ακρυλικά, μεταλλικούς χρωστικούς και σπρέι στο πίσω μέρος ανακυκλωμένου εξωτυπωμένου Plexiglas, μια ελαφριά, λεία, γυαλιστερή και μερικές φορές εύθικτη επιφάνεια.
Αυτή η διαδικασία με αποτρέπει από το να βλέπω το έργο καθώς εξελίσσεται. Δεν έχω οπτικό ανατροφοδότη στους κατά τη διάρκεια της διαδικασίας—κάτι που χαιρετίζω. Επιτρέπω "τυχαίες πειραματικές"—ό,τι πάει—για να οδηγούν το αποτέλεσμα, τα στρώματα και τα καθρέπτισμα που δημιουργώ, και αφήνω χώρο για αποκαλύψεις και ανακάλυψη μόλις το κομμάτι εκτεθεί τελικά. Αυτή η προσέγγιση που συντονίζεται με τη διαδικασία αποκάλυψης / σταθεροποίησης της φωτογραφίας είναι προκλητική και απελευθερωτική. Οι αξίες της σύνθεσης εμπλουτίζονται από στρώματα και διαφάνειες, προσδίδοντας σε κάθε έργο μια “ασκητική” ποιότητα: είμαι ευτυχισμένος όταν αναγνωρίζω τις “αναπόφευκτες αναγκαιότητες”, δηλαδή αυτά που πιθανόν θα ανακαλύψουμε όταν σταματήσουμε σε σιγή και φως.
Διατηρώ τη μεθοδολογία μου συνειδητά απλή. Ούτε "συναίσθημα" ούτε "θεωρητική αντίληψη" αλλά εμπειρία τουbeing. Ούτε "ταχεία κατανάλωση" ούτε "οπτικοποίηση / πνευματική κατοχή", αλλά διεύρυνση της συνείδησης και εξερεύνηση της πραγματικότητας, των ορατών και αοράτων ιστοριών της, τέχνη μου είναι μια αναζήτηση για την "ζωή στον πυρήνα της ζωής", το "le vif" όπως θα έθετε ο Γάλλος μάστερ SF Αλαν Νταμασίιο.
Ενώ η εργασία μου ενδέχεται να εγείρει μερικές φορές διαφάνειες και φωτεινότητα των stained glass, παραμένει σχεδόν εξ ολοκλήρου αφηρημένη. Επιπλέον, το Plexiglas προσφέρει στη ζωγραφική ένα λαμπερό δέρμα όπου μπορεί κανείς να διακρίνει τη μοναδική σιλουέτα του, διαφορετική για κάθε νέο θεατή. Κάθε έργο λειτουργεί σαν διακριτικός καθρέφτης: ζει, αλλάζει, βλέπει.
Η αλληλεπίδραση φωτός, χρώματος και υφής, και η έλλειψης ορισμένων στοιχείων απαιτούν μόνο ενσυναίσθηση. Ελπίζω ότι το παιχνίδι μεταξύ "λεπτομερειών κοντινά" & "απόσταση για ολόκληρο τον κόσμο", θα ενθαρρύνει τους θεατές να ξεκινήσουν τα δικά τους εσωστρεφή ταξίδια.
Δεν μου αρέσει να υποστηρίζω ότι έχω όλες τις απαντήσεις και θέλω να διατηρήσω την ταπεινότητα απέναντι σε ό,τι μπορεί να επιτευχθεί. Απλά, βρίσκω ικανοποίηση στη συνεχή διαδικασία ερωταποκρίσεων και ανάπτυξης. Κάθε νέα δημιουργία είναι μια αντιπαράθεση με τα όριά μου, που με ωθεί να βελτιώσω τις ικανότητές μου και να εξερευνήσω περαιτέρω τι μπορώ να επιτύχω. Για μένα η ζωγραφική είναι μια καθημερινή τέχνη, μια εξερεύνηση, ένας τρόπος να πυροδοτήσω ουσιώδεις συνομιλίες.

Όπως θα έλεγε ο Ζαν Μπάζεν: "Η καθημερινή πρακτική πολλαπλασιάζει το πάθος για το βλέπετε."

Anton Kaestner.