René Magritte (1898-1967) - Souvenir de voyage

René Magritte (1898-1967)
- χειρόγραφο υπογεγραμμένο σε μολύβι από τον κ. Charly Herscovici, Πρόεδρο της MAGRITTE Foundation, πινακίδα του René Magritte υπογεγραμμένη

Λιθογραφία σε vellum BFK Rives.

Αριθμημένο / 300 αντίτυπα, υπογεγραμμένο στην εκτύπωση, η κορνίζα δεν περιλαμβάνεται
Λιθογραφία που έχει γίνει υπό τον έλεγχο της Succession Magritte, πιστοποιούμενη με το τυφλό σφραγιστικό Succession, υπογεγραμμένη στο λίθο κάτω αριστερά και χειρόγραφα υπογεγραμμένη σε μολύβι από τον κ. Charly Herscovici, Πρόεδρο της MAGRITTE Foundation (με το αρχικό στο ίδιο πλευρό του αριθμού)
Διαστάσεις: 44x30 εκ.
René Magritte, ο φημισμένος Βέλγος Σουρεαλιστής, δημιούργησε αρκετά ενδιαφέροντα έργα που πειράζουν τα θέματα παραθύρων, σφαιρών και νεφών. Ένα αξιοσημείωτο παράδειγμα είναι ο πίνακας του του 1964 «Le Tombeau des Lutteurs» (Ο Τάφος των Μαχητών), αν και συχνά αναφέρεται απλώς με τα οπτικά του στοιχεία λόγω της εντυπωσιακής, σχεδόν αρχέτυπης σύνθεσής του.

Σε αυτό το γοητευτικό κομμάτι, ένα παράθυρο λειτουργεί ως κάδρο για μια απροσδόκητη σκηνή. Αντί να αποκαλύψει έναν συμβατικό εξωτερικό τοπίο, ο θεατής αντιμετωπίζει ένα μεγάλο, τέλεια σφαιρικό αντικείμενο, συχνά περιγραφόμενο ως βράχος ή πλανήτης, που φαίνεται να αιωρείται απευθείας έξω από το τζάμι. Αυτός ο σφαίρα δεν στηρίζεται σε τίποτε· απλώς αιωρείται στο κέντρο της οπτικής γωνίας. Πάνω από και γύρω από αυτό τον αινιγματικό σφαίρα, τα στυλιζαρισμένα σύννεφα γεμίζουν τον ουρανό, αποτυπωμένα με την χαρακτηριστική ακριβή αλλά ονειρική ποιότητα του Magritte.

Η αλληλεπίδραση αυτών των στοιχείων δημιουργεί ένα αίσθημα συν familiarity και βαθιάς αλλόκοτης ομορφιάς. Το παράθυρο, συνήθως μια πύλη προς την πραγματικότητα, εδώ παρουσιάζει μια αδύνατη όραση. Η σφαίρα, ένα αντικείμενο τέλειας γεωμετρικής μορφής, αψηφά τη βαρύτητα και το φυσικό πλαίσιο. Τα σύννεφα, παρόλο που φυσικά, συμβάλλουν στην συνολική ανατριχιαστική ατμόσφαιρα και αποτελούν μέρος αυτής της παράξενης γελοιογραφίας. Ο Magritte χρησιμοποιεί με δεξιοτεχνία αυτά τα κοινά θέματα για να προκαλέσει την αντίληψη, προσκαλώντας τον θεατή να αναρωτηθεί τι είναι πραγματικό, τι φανταστικό και τη φύση της αναπαράστασης.

Η αλληλεπίδραση αυτών των στοιχείων δημιουργεί ένα αίσθημα συν familiarity και βαθιάς αλλόκοτης ομορφιάς. Το παράθυρο, συνήθως μια πύλη προς την πραγματικότητα, εδώ παρουσιάζει μια αδύνατη όραση. Η σφαίρα, ένα αντικείμενο τέλειας γεωμετρικής μορφής, αψηφά τη βαρύτητα και το φυσικό πλαίσιο. Τα σύννεφα, παρόλο που φυσικά, συμβάλλουν στην συνολική ανατριχιαστική ατμόσφαιρα και αποτελούν μέρος αυτής της παράξενης γελοιογραφίας. Ο Magritte χρησιμοποιεί με δεξιοτεχνία αυτά τα κοινά θέματα για να προκαλέσει την αντίληψη, προσκαλώντας τον θεατή να αναρωτηθεί τι είναι πραγματικό, τι φανταστικό και τη φύση της αναπαράστασης.
Ένας σουρεαλιστικός διάλογος ανάμεσα στον René Magritte και τους 20 καλλιτέχνες με την υψηλότερη αξία στον κόσμο — Πάμπλο Πικάσο, Σαλβαντό Νάλι, Warhol, Basquiat, Μονέ, Βαν Γκογκ, Κλιντ, Ντα Βίντσι, Ρέμπραντ, Matisse, Richter, Rothko, Bacon, Koons, Hockney, Kusama, Modigliani, Dalí, Miró, Chagall και Cézanne — όπου η φαντασία, το μυστήριο και η καλλιτεχνική αξία υπερβαίνουν τον χρόνο.