Elizabeth (XXI) - Utopía Suspendida

Έργο τέχνης της καλλιτέχνιδας Elizabeth που έχει δημιουργηθεί με την τεχνική λάδι σε καμβά υψηλής ποιότητας.
Διάσταση 60 x 80 cm με ζωγραφιά.
Αρχική έκδοση.
Η αποστολή θα γίνει μέσω της εταιρείας United Parcel Service (UPS) για Ισπανία και Ευρώπη, και μέσω της Fedex για το υπόλοιπο του κόσμου.
Το έργο θα αποσταλεί κυλιόμενο και θα προστατευθεί με πολλαπλά στρώματα συσκευασίας, νάιλον φυσαλίδων και τοποθετηθεί σε ανθεκτικό σωλήνα.
Αφού εξοφληθεί το έργο, απαιτούνται τρεις ημέρες για τη διαδικασία συσκευασίας και παράδοσης στην εταιρεία αποστολής.
Το κομμάτι θα φτάσει σε δέκα ημέρες, ανάλογα με τη χώρα προορισμού.

Η Κουβανή ζωγράφος Elizabeth (επαγγελματική κατάρτιση), που διαμένει και δραστηριοποιείται στην Αβάνα, αναπτύσσει μια σειρά από ονειρικά τοπία όπου η οικιακή αρχιτεκτονική ακουμπά πάνω σε αιωρούμενους βράχους και αδύνατους ισορροπίες. Οι συνθέσεις της — ανάμεσα στη θαλάσσια και τον ουράνιο χώρο — προτείνουν μια ποιητική ανάλυση για το καταφύγιο, τη μνήμη και την τρωτότητα του βιώσιμου. Με μια ατμοσφαιρική διαχείριση του ουρανού και μια ζωγραφική παλέτα ζωντανών αποχρώσεων του μπλε, ροζ και πράσινου, η καλλιτέχνις δημιουργεί σκηνές με έντονο συναισθηματικό φως: ανοιχτές πόρτες, καπνιστές καμινάδες, σκαλοπάτια που ανέρχονται, δέντρα που ανθίζουν σε ύψη απίθανα. Το έργο συνδυάζει ακρίβεια στη λεπτομέρεια και εκφραστικότητα στην ύλη, δημιουργώντας εικόνες με ισχυρό οπτικό και αφηγηματικό αντίκτυπο, ικανές να συμβιώνουν ανάμεσα στη συλλογή και το θαυμασμό.

Αυτά τα κομμάτια της Elizabeth οικοδομούν ένα σύμπαν όπου το σπίτι — αυτό το προσωπικό σύμβολο καταφυγίου — γίνεται μια ποιητική ιδέα περισσότερο από αρχιτεκτονική: εμφανίζεται αιωρούμενο, αγκυροβολημένο σε αδύνατους βράχους, ισορροπώντας σε πύργους από πέτρα, απομονωμένο σε μικρούς μικρούς νησίδες σαν ο πραγματικός κόσμος να είχε περιοριστεί στο ουσιώδες. Υπάρχει μια σιωπηρή αφήγηση σε κάθε σκηνή: η σκάλα που ανεβαίνει προς το αβέβαιο, ο καπνός που βγαίνει από μια καμινάδα σαν σήμα ζωής, τα ανοιχτά παράθυρα που δίνουν ζεστασιά στο απομακρυσμένο, και τα δέντρα που, ακόμη και σε ύψη απίθανα, ανοίγονται όπως μια υπόσχεση συνέχειας.

Η θεματολογία είναι, στο βάθος, μια μεταφορά περί ανήκειν και ισορροπίας: «δεν αποτελεί μόνο το να βρίσκεσαι κάπου» αλλά να το στηρίζεις. Η Elizabeth μετατρέπει το τοπίο σε συναισθησιακό κράτος. Ο βράχος —βαρύς, αρχαϊκός— εμφανίζεται δουλεμένος με όγκο και αποχρώσεις, με χρώματα που κινούνται από το βιολετί προς το ώχρα και από το σκούρο μπλε σε πράσινους βρύουλους, σαν κάθε βράχος να φυλά στήριγμα μνήμης και χρόνου. Πάνω από αυτό, η ζωή: κόκτινοι οροφές, ξύλο φώτιζε, πλούσια φυλλώματα. Αυτή η ένταση μεταξύ του στερεού και της ευθραυστότητας, μεταξύ του σταθερού και του αιωρούμενου, είναι ο τόπος όπου το έργο «αναπνέει» με τη μεγαλύτερη δύναμη.

Στο χρωματικό λόγω υπάρχει μια σαφής απόφαση: ευρείς, ατμοσφαιρικοί ουρανοί, επιφορτισμένοι με σύννεφα που λειτουργούν ως σανίδα και ως μουσική. Το χρώμα δεν περιορίζεται στο να «περιγράφει»· ερμηνεύει. Τα μπλε γίνονται ωκεανός και απόσταση· οι ροζ και πορτοκαλί του ηλιοβασιλέματος προσφέρουν μελαγχολία φωτεινή· τα πράσινα, μερικές φορές έντονα, εισάγουν ελπίδα και φρεσκάδα. Το αβάν γκαράντι εναλλάσσεται ανάμεσα σε ήρεμες ζώνες (ουρανοί και γυαλίσματα) και σε πιο έντονες στιγμές στα φυλλώματα και στον βράχο, όπου αισθάνεται μια προτίμηση για αντίθεση και υφή. Το αποτέλεσμα είναι μια εικόνα μεγάλης αναγνωσιμότητας — σχεδόν παραμύθι — αλλά με βαθιά συμβολική προοπτική που αποφεύγει το επιφανειακό διακοσμητικό.

Επίσης διακρίνεται η συνθετική αντίληψη: η Elizabeth γνωρίζει πώς να καθοδηγεί το βλέμμα με σαφείς διαδρομές (σκαλοπάτια, κάγκελα, διαγώνιοι της ακτής, καμπύλες κορμών) και να δημιουργεί κέντρα ενδιαφέροντος χωρίς κορεσμό. Τα πουλιά, τα κύματα, οι βράχοι του προσκήνιου ή τα στοιχεία των θυρών και μπαλκονιών δεν είναι αξεσουάρ: είναι σημεία που ενεργοποιούν τη σκηνή, μικρές «αποδείξεις» πραγματικότητας μέσα σε έναν κόσμο που επιτρέπει το αδύνατο. Εκείνη η μίξη φαντασίας και συναισθηματικής αλήθειας τοποθετεί αυτά τα έργα σε μια περιοχή κοντά στον μαγικό ρεαλισμό ζωγραφικά: ένας τόπος όπου το εξαιρετικό δεν εκπλήσσει, απλώς συμβαίνει.

Αυτό το συναρπαστικό έργο ελαιογραφίας σε καμβά, με έντονο σουρεαλιστικό και εικονογραφικό στυλ, παρουσιάζει μια κομψή βικτοριανή κατοικία από ξύλο, τοποθετημένη πάνω σε στύλο από κολώνες βράχων που εμφανίζεται νικηφόρα πάνω από μια πυκνή θάλασσα νεφών. Η σύνθεση ξεχωρίζει για την τολμηρή διαχείριση της χρωματικής αντίθεσης, αντιπαραθέτοντας τον έντονο καταπράσινο και ματταί φουντωτικό με την πολυτελέστατη δέντρα που αγκαλιάζει τη μονοκατοικία αντίθετα με τους ψυχρούς τόνους και τα βυσσινιώ του ουρανού και τα σκιά ροκποχων. Η ζεστασιά των φώτων που ανάβουν στα παράθυρα, μαζί με την κίνηση της γέφυρας από σκοινιά που αιωρείται και το σμήνος πουλιών στον ορίζοντα, δίνει στη σκηνή μια ατμόσφαιρα ποιητικής απομόνωσης, οικείας θαλπωρής και φανταστικής φαντασίας.