Πιάτο - Πορσελάνη - Βαθύ πιάτο Ginori Docc

Κλάσμα παραγωγής: Ginori Doccia (Sesto Fiorentino, Ιταλία). Epoca: Τέλος του 18ου αιώνα (περίοδος Λουδοβίκος ΙΣ/Διευθυντήριο, περίπου 1770-1790). Τύπος: Ρηχό πιάτο / μπολ σούπας. Υλικό: Πορσελάνη σκληρής μάζας, τύπου που ονομάζεται "masso bastardo". Διαστάσεις: Διάμετρος 24 εκ.; Ύψος 3 εκ. Βάρος: 303 γρ. Μάρκες και συντομογραφίες πίσω: Μάρκα με ασύμμετρο εξάκτινο αστέρι σε μπλε κάτω από γυάλινο κάλυμμα; Αριθμός σειράς "12" κόκκινος πάνω από το γυάλινο, βεβηλωμένος με το χέρι από τον διακοσμητή. Χαρακτηριστικά Αισθητικά και Στυλιστικά Το πιάτο φέρει το διάσημο κοίλο-σχήμα με πολύπλευρο περίγραμμα, με προφίλ τελειωμένο σε πορφυρό χρώμα. Η τένσα κοσμείται από μια εκλεπτυσμένη ανάγλυφη διακόσμηση που αναπαράγει το μοτίβο καλαθιού σεπλέγμενο (στυλ Ozier ή Vecchio Ginori). Η ζωγραφική διακόσμηση, ολόκληρα χειροποίητη σε πολύχρωμη παστέλ απόχρωση, απεικονίζει το κλασικό μοτίβο "στον μασέτ" (γνωστό και ως διακόσμηση με τουλίπα). Στο κέντρο του cavetto διακρίνεται ένα κύριο ανθοστοιχείο σε σμάλτο, περιβαλλόμενο συμμετρικά στην τένσα από τέσσερα δευτερεύοντα μπουκέτα μικρότερα και διασκορπισμένα κλαδάκια. Η εξαιρετική σχέση διαστάσεων και βάρους μόλις 303 γρ αποτελεί σαφή και πολύτιμη μαρτυρία για την πορσελάνη της εποχής. Αυτή η δομική ελαφρότητα τεκμηριώνει την εξαιρετική τεχνική ικανότητα των τροχών της μονάδας στην διαμόρφωση ιδιαίτερα λεπτών στρωμάτων. Κατάσταση Διατήρησης: Άριστη δομική κατάσταση διατήρησης. Το αντικείμενο είναι τέλεια αλώβητο. Η επαγγελματική εξέταση υπό έλεγχο μεσολάβησης αποκλείει την ύπαρξη κλωστών, ραγισμάτων που περνούν, σπατώσεων ή καλυπτικών αποκαταστάσεων, επιβεβαιώνοντας την απόλυτη ακεραιότητα της πάστας και του ζωγραφικού διακόσμου. Το περιφερειακό προφίλ σε πορφυρό χρώμα εμφανίζεται σε εξαιρετικές συνθήκες και χωρίς ελαττώματα. Αναφέρονται μόνο ελαφριοί και φυσιολογικοί σημεία ιστορικής φθοράς από τριβή στην εσωτερική απόληξη cavetto, πλήρως συνεπή με την ηλικία και τη χρήση της εποχής. Υπάρχουν μικροσκοπικά και πρωτότυπα μαύρα σημεία ψησίματος, μικρο-κρατήρες (pinholes) και περίσσεια σμάλτου στον κύλινδρο στήριξης (βάση), τυπικά τεχνικά ελαττώματα συνδεόμενα με το ψήσιμο της πάστας "masso bastardo" σε ξυλόφουρνους του 18ου αιώνα που διασφαλίζουν την αυθεντικότητά της.