René Magritte (1898-1967) - L'art de la conversation





Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 140826 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Ρενέ Μαγκρίτ, L'art de la conversation, είναι ενός τύπου λιθογραφία 60 x 45 cm σε βελγικό vellum BFK Rives, με επιφάνεια σφραγίδας και χειρόγραφο υπογραφής από τον Κάριο Χέρσκωβιτσι, από περιορισμένο εκδοτικό οίκο 275 αντίτυπων, στην περίσταση 2000–2010, σε καλή κατάσταση, καταγωγή Βέλγιο, πωλείται από τον ιδιοκτήτη ή μεταπωλητή, χωρίς κάδρο.
Περιγραφή από τον πωλητή
Rene Magritte (1898-1967) (d'apres) - χειρόγραφα με μολύβι από τον κ. Charly Herscovici, Πρόεδρο του Ιδρύματος MAGRITTE, υπογεγραμμένο επί πλακιδίου του René Magritte
Λιθογραφία σε vellum BFK Rives.
Πλαίσιο δεν περιλαμβάνεται
Αριθμημένο / 275 αντίτυπα, υπογεγραμμένα στην εκτύπωση
Η λιθογραφία έγινε υπό τον έλεγχο της Διαδοχής Magritte, επικυρωμένη από το τυφλό σφραγιστικό σήμα Succession, υπογεγραμμένο στο κάτω αριστερό πεδίο του λίθου και χειρόγραφα με μολύβι από τον κ. Charly Herscovici, Πρόεδρο του Ιδρύματος MAGRITTE (με αρχικό στο ίδιο πλευρό του αριθμού)
Διαστάσεις: 60x45 εκ.
René Magritte, ο διακεκριμένος βελγικός σουρεαλιστής, δημιούργησε αρκετά ενδιαφέροντα έργα που παίζουν με τα θέματα των παραθύρων, σφαιρών και συννεφιών. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ο πίνακας του του 1964 «Le Tombeau des Lutteurs» (Ο Τάφος των Μαχητών), αν και συχνά αναφέρεται απλώς με τα οπτικά του στοιχεία λόγω της εντυπωσιακής, σχεδόν αρχέγονης σύνθεσης.
Σε αυτό το μαγευτικό κομμάτι, ένα παράθυρο λειτουργεί ως κάδρο σε μια απροσδόκητη σκηνή. Αντί για την αποκάλυψη ενός συμβατικού εξωτερικού τοπίου, ο θεατής αντιλαμβάνεται ένα μεγάλο, τέλεια σφαιρικό αντικείμενο, συχνά περιγραφόμενο ως βράχος ή πλανήτης, που φαίνεται να αιωρείται ακριβώς εξωτερικά από το φύλλο του παραθύρου. Αυτή η σφαίρα δεν στηρίζεται κάπου· απλώς αιωρείται στη μέση της θέασης. Πάνω και γύρω από αυτήν την μυστηριώδη ήβρ, τυποποιημένα συννεφάκια γεμίζουν τον ουρανό, αποτυπωμένα με την ιδιαίτερα ακριβή αλλά ονειρική ποιότητα του Magritte.
Ο αλληλεπιδραστικός συνδυασμός αυτών των στοιχείων δημιουργεί μια αίσθηση τόσο οικειότητας όσο και βαθιάς αλλόκοτης αίσθησης. Το παράθυρο, συνήθως μια πύλη προς την πραγματικότητα, εδώ παρουσιάζει ένα αδύνατο όραμα. Η σφαίρα, αντικείμενο τέλειας γεωμετρικής μορφής, αρνείται βαρύτητα και φυσικό πλαίσιο. Τα σύννεφα, ενώ φυσικά, συμβάλλουν στην συνολική ανησυχητική ατμόσφαιρα, αποτελώντας μέρος αυτής της παράξενης σκηνής. Ο Magritte χρησιμοποιεί με δεξιοτεχνία αυτά τα κοινά θέματα για να προκαλέσει την αντίληψη, προσκαλώντας τον θεατή να αναρωτηθεί τι είναι αληθινό, τι φανταστικό και τη γενική φύση της αναπαράστασης.
Rene Magritte (1898-1967) (d'apres) - χειρόγραφα με μολύβι από τον κ. Charly Herscovici, Πρόεδρο του Ιδρύματος MAGRITTE, υπογεγραμμένο επί πλακιδίου του René Magritte
Λιθογραφία σε vellum BFK Rives.
Πλαίσιο δεν περιλαμβάνεται
Αριθμημένο / 275 αντίτυπα, υπογεγραμμένα στην εκτύπωση
Η λιθογραφία έγινε υπό τον έλεγχο της Διαδοχής Magritte, επικυρωμένη από το τυφλό σφραγιστικό σήμα Succession, υπογεγραμμένο στο κάτω αριστερό πεδίο του λίθου και χειρόγραφα με μολύβι από τον κ. Charly Herscovici, Πρόεδρο του Ιδρύματος MAGRITTE (με αρχικό στο ίδιο πλευρό του αριθμού)
Διαστάσεις: 60x45 εκ.
René Magritte, ο διακεκριμένος βελγικός σουρεαλιστής, δημιούργησε αρκετά ενδιαφέροντα έργα που παίζουν με τα θέματα των παραθύρων, σφαιρών και συννεφιών. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ο πίνακας του του 1964 «Le Tombeau des Lutteurs» (Ο Τάφος των Μαχητών), αν και συχνά αναφέρεται απλώς με τα οπτικά του στοιχεία λόγω της εντυπωσιακής, σχεδόν αρχέγονης σύνθεσης.
Σε αυτό το μαγευτικό κομμάτι, ένα παράθυρο λειτουργεί ως κάδρο σε μια απροσδόκητη σκηνή. Αντί για την αποκάλυψη ενός συμβατικού εξωτερικού τοπίου, ο θεατής αντιλαμβάνεται ένα μεγάλο, τέλεια σφαιρικό αντικείμενο, συχνά περιγραφόμενο ως βράχος ή πλανήτης, που φαίνεται να αιωρείται ακριβώς εξωτερικά από το φύλλο του παραθύρου. Αυτή η σφαίρα δεν στηρίζεται κάπου· απλώς αιωρείται στη μέση της θέασης. Πάνω και γύρω από αυτήν την μυστηριώδη ήβρ, τυποποιημένα συννεφάκια γεμίζουν τον ουρανό, αποτυπωμένα με την ιδιαίτερα ακριβή αλλά ονειρική ποιότητα του Magritte.
Ο αλληλεπιδραστικός συνδυασμός αυτών των στοιχείων δημιουργεί μια αίσθηση τόσο οικειότητας όσο και βαθιάς αλλόκοτης αίσθησης. Το παράθυρο, συνήθως μια πύλη προς την πραγματικότητα, εδώ παρουσιάζει ένα αδύνατο όραμα. Η σφαίρα, αντικείμενο τέλειας γεωμετρικής μορφής, αρνείται βαρύτητα και φυσικό πλαίσιο. Τα σύννεφα, ενώ φυσικά, συμβάλλουν στην συνολική ανησυχητική ατμόσφαιρα, αποτελώντας μέρος αυτής της παράξενης σκηνής. Ο Magritte χρησιμοποιεί με δεξιοτεχνία αυτά τα κοινά θέματα για να προκαλέσει την αντίληψη, προσκαλώντας τον θεατή να αναρωτηθεί τι είναι αληθινό, τι φανταστικό και τη γενική φύση της αναπαράστασης.

