Ninni Pagano (1969) - L'affioramento

Η Ανάδυση
«Η Ανάδυση» είναι μια οπτική ανάλυση της ευθραυστότητας και της υπαρξιακής ώθησης, όπου το παραμορφωμένο σώμα γίνεται ο συντακτικός χάρτης μιας κατάστασης της ψυχής.

Οπτική περιγραφή του έργου

Εικονογραφία και ανατομία: Μια γυναικεία φιγούρα αναδύεται με δύναμη μέσα από το σκοτάδι του καμβά. Ο λαιμός, εξαιρετικά μακρύς και εκτεταμένος, στηρίζει ένα κεφάλι κεκλιμένο προς τα πίσω και καλυμμένο από μια κόκκινη φλόγα σκιά καλύμματος από σιλικόνη ή λάτεξ.

Τονικότητα και ύλη: Το δέρμα απορροφά ένα κόκκινο, ζεστό φως που τονίζει τις κλείδες του κώλου και τους τένοντες του λαιμού, ενώ ένα τοπ πράσινο οξύ με λεπτές τιράντες διαπερνά διαγώνια το κάτω τμήμα της σύνθεσης, προσφέροντας το μόνο σημείο χρωματικής ψύχρας.

Φόντο και ανάγκη: Το υπόβαθρο είναι ένα σκούρο πυκνό μαύρο, σχεδόν ζωγραφικά αδιαφανές, σχεδιασμένο έτσι ώστε να προβάλλει μπροστά το κρέας και την πλαστική ουσία των υφασμάτων.

Ανάλυση κριτική

Η κληρονομιά του μανιερισμού και το σύγχρονο εξπρεσιονισμό: Η εντεταλμένη έκταση του λαιμού παραπέμπει ευθέως στη διδασκαλία του Παρμίτζιανο και του Μοντιλιάνε, αλλά αποσυρύτεται από κάθε διακοσμητική χάρη. Η στροφική ανατομία χρησιμοποιείται εδώ ως μηχανισμός δραματικός για να απεικονίσει μια ψυχική και μυϊκή ένταση.

Η έννοια του «Ανάδυση»: Η ανάδυση περιγράφει την υποκειμενική πράξη επανεμφάνισης από ένα εσωτερικό σκότος. Το βλέμμα προς τα πάνω και η έλλειψη οπτικής επαφής με εκείνον που παρακολουθεί τοποθετούν το Subject σε μια στιγμή ιδιωτικής μετάβασης, ανάμεσα στον πνιγμό και την απελευθέρωση.

Σύνθεση ανάμεσα στο συνθετικό και το οργανικό: Η οπτική αντίθεση ανάμεσα στο δέρμα (οργανικό, ευάλωτο) και το κράνος/κέλυφος με κορεσμένα χρώματα (συνθετικά, σχεδόν βιομηχανικά) δημιουργεί μια αισθητική βρύση: η ταυτότητα του υποκειμένου αποτυπώνεται, συμπιέζεται και ταυτόχρονα εξοντώνεται από τα τεχνητά στοιχεία που το ενδύουν.

Instagram:@ninnipagano