Αρχαία Ελληνική Κεραμικό Pyxis – Καλλυντικό Δοχείο

Αρχαία ελληνική πυξίς με μαύρη γυαλισμένη διακόσμηση και καπάκι – Δοχείο καλλυντικών

Πολιτισμός: Αρχαία Ελλάδα
Περίοδος: Τέλος Κλασικής – Αρχαία Ελληνιστική
Ημερομηνία: περίπου τον 4ο–3ο αιώνα π.Χ.
Υλικό: Τεράκότα με μαύρη γυαλισμένη διακόσμηση
Τύπος: Πυξίς με καπάκι / μικρό δοχείο καλλυντικών
Διαστάσεις: Εξωτερική διάμετρος 80 mm· εσωτερικός άνοιγμα 63 mm
Βάρος: 74 g
Κατάσταση: Αρχαίο αγγεῖο διατηρημένο χωρίς το αρχικό καπάκι του. Φθορά επιφανείας, αλάτωση και περιοχές απώλειας και απολέπισης στη μαύρη γυαλάδα, συνεπείς με αρχαιολογική συντήρηση. Μικρές ρωγμές και τριβές προς το χείλος. Δεν διατηρείται καπάκι.

Περιγραφή

Ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον τμήμα αρχαίας ελληνικής πυξίδος με μαύρη γυαλισμένη διακόσμηση, ένα μικρό σκευος με καπάκι που ανήκει στον προσωπικό και οικιακό χώρο του Κλασικού και Ελληνιστικού κόσμου της αρχαίας Ελλάδας.

Το αγγείο διακρίνεται από το συμπαγές, χαμηλό προφίλ του, με σώμα ήσυχα κυρτό που στηρίζεται σε μικρή κυκλική βάση. Ισχυρότερο στοιχείο είναι το επιμελώς κατασκευασμένο στόμιο: ένας εσωτερικός ανασηκωμένος υπέρθεος περίπου 63 mm σε διάμετρο περιβάλλεται από ένα ευρύτερο εξωτερικό χείλος, δημιουργώντας μια έντονη δακτυλίωμα έδρασης σχεδιασμένη για την τοποθέτηση ξεχωριστού καπακίου, που τώρα έχει χαθεί.

Αυτή η τεχνικά συνειδητή διάταξη προσδιορίζει το αντικείμενο ως δοχείο σχεδιασμένο αρχικά να κλείνει και όχι ως τυπικό ανοικτό ποτήρι ή δίσκου τροφίμων.

Εξωτερικά διατηρεί μια ελκυστική γεωμετρική επεξεργασία χαρακτηριστική της ελληνικής μαύρης γυαλισμένης κεραμικής. Ευρείες περιοχές μαύρης γυαλισμένης εναλλάσσονται με λεπτές διακριτές κυκλικές γραμμές και μια ευρύτερη ζώνη που αποκαλύπτει το φυσικό ροζ-πορτοκαλί χρώμα του πηλού. Το ίδιο κυκλικό οργάνωση συνεχίζεται και κάτω από το αγγείο γύρω από τη ρόδα-jo, δημιουργώντας ένα ιδιαίτερα ευχάριστο και προσεκτικά σχεδιασμένο διακοσμητικό σχέδιο.

Σε εντυπωσιακή αντίθεση, το εσωτερικό αφήνεται κατά μεγάλο μέρος άβαφτο, αποκαλύπτοντας το λεπτοτερα λετουργημένο απαλό ροζ τερακότα ύφασμα.

Η επιβιώσασα μαύρη επιφάνεια εμφανίζει σημαντικό αρχαιολογικό χαρακτήρα, με περιοχές τριβής, επικαθήσεις και τοπικές αποκολλήσεις που αποκαλύπτουν το υπόστρωμα κεραμικής ύλης. Αυτές οι διακυμάνσεις επιτρέπουν να γίνουν σαφείς οι αρχικές κατασκευαστικές τεχνικές και η εφαρμογή του αρχαϊκού μαύρου λίσου.

Λειτουργία και Ιστορικό Πλαίσιο

Η πυξίς (στα ελληνικά: πυξίς) ήταν ένα καπάκι-δοχείο ευρέως χρησιμοποιούμενο σε ολόκληρο τον ελληνικό κόσμο. Τέτοιου είδους αγγεία συνδέονταν ιδιαίτερα με την αποθήκευση καλλυντικών, αλοιφών, κοσμημάτων και άλλων μικρών προσωπικών αντικειμένων, και κατ’ επέκταση αποτελούσαν σημαντικό συστατικό του ελληνικού οικογενειακού και γυναικείου χώρου περιποίησης.

Οι πυξίδες γνωρίζονται επίσης από ταφικούς και ευχάρια Contexts.

Η ασυνήθιστα προεξέχουσα εσωτερική φλάντζα του συγκεκριμένου παραδείγματος αντιπροσωπεύει ένα λειτουργικό χαρακτηριστικό σχεδιασμένο ειδικά για την υποδοχής και σταθεροποίησης του αρχικού καπακιού της. Το μικρό της μέγεθος και η προσεκτική κατασκευή της είναι απολύτως κατάλληλα για ένα προσωπικό δοχείο αντί για αγγείο προοριζόμενο για κατανάλωση ή σερβίρισμα τροφίμων.

Ο συνδυασμός του χαμηλού κυρτού προφίλ, της ρόδας-δοχείου, της μαύρης γυαλισμένης και υπαινικτικής διακόσμησης και της εξειδικευμένης κατασκευής με καπάκι τοποθετεί το αγγείο εντός της παράδοσης κεραμικής της Ελληνιστικής εποχής, περίπου του 4ου–3ου αιώνα π.Χ.

Ένα συναρπαστικό και έντονα εποικοδομητικό προσωπικό αντικείμενο από τον καθημερινό κόσμο της αρχαίας Ελλάδας, διατηρώντας ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον παράδειγμα της σύνθετης κατασκευής που χρησιμοποιούνταν σε ελληνικές πυξίδες με καπάκι.

ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΗ ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ
Ιδιωτική συλλογή, Γερμανία πριν το 1990