Francis Bott (1904-1998) - Abstrakt

Έργο του Francis Bott νωρίς στη δουλειά του

Υπογεγραμμένο και χρονολογημένο το 1960
Μέγεθος 46x37
Οι φωτογραφίες αποτελούν μέρος της περιγραφής κατάστασης.
Το πλαίσιο είναι ένα δωρεάν συμπλήρωμα

Ο Francis Bott (γεν. 8 Μαρτίου 1904 στο Φράιμμπουργκ αλλά Mainz· απεβ. 7 Νοεμβρίου 1998 στο Λουγκάνο, Τέσσιν· ουσιαστικά Ernst Bott) υπήρξε ως Γερμανός ζωγράφος ένας εκπρόσωπος της «Δεύτερης École de Paris», δηλαδή του γαλλικού «Informel». Το καλλιτεχικό του έργο φέρνει δύο φαινομενικά αντίθετες εμφατικές καταβολές: υπερρεαλιστική, φανταστική αντικειμενικότητα και ταχιστική, γεωμετρική αφαιρετικότητα. Το έργο του αποτελείται από πίνακες, γυαλοπίνακες, χειρόγραφα σκίτσα, υδατοχρώματα, γκουάς, πλαστικά και αντικείμενα· είχε επίσης εργασθεί και ως σκηνογράφος.

Ο Francis Bott προέρχεται από μεσαίες οικογένειες, μα ήδη από νεαρή ηλικία τον οδήγησε μια ασταθής νεότητα με την οικογένεια των γονέων του στη Γαλλία, το Βέλγιο, την Ολλανδία και τη Γεωργία. Από το 1910 φοίτησε σε διάφορα σχολεία και ιnternates που μιλούσαν συνήθως γαλλικά στην Ελβετία και στο Βέλγιο. Το 1918 η οικογένεια επέστρεψε στη Γερμανία (Κολωνία), όπου ο Bott γνωρίστηκε με τον Anton Räderscheidt και περιήλθε στον κύκλο γύρω από τον Heinrich Hoerle και τον Max Ernst. Προσπάθειες να εργαστεί ως μάγειρας ή στο γραφείο του πατέρα του απέτυχαν.

Και επηρεασμένος από τη συνομιλία με τους «Κολωνικούς Προοδευτικούς» και το αντιπολεμικό τους πνεύμα, ο Bott κατασκεύασε μια αναρχική κοσμοείδωση. Η επιθυμία για ατομική ελευθερία τον οδήγησε, μετά το θάνατο του πατέρα του το 1921, να υιοθετήσει μια βιοπάλη ταξιδιώτη ως αριστερά πολιτικά εμπλακμένος αστός-περιηγητής, κατά τη διάρκεια της οποίας πέρασε από το Βερολίνο και ως κρυφη γάτα ή ναύτης-μάγειρας σε πλοία και στις ΗΠΑ και στο Μεξικό.

Στο Βερολίνο γνώρισε το 1924 τον Herwarth Walden και τον κύκλο γύρω από τον «Sturm». Τον ίδιο χρόνο συνάντησε στη Δρέσδη τη μελλοντική του σύζυγο Μαρία Γρούσκχα («Manja»), μια κόρη ραβίνου από την Πολωνία. Και πάλι στο Βερολίνο, το 1925, ως επαφή με τον Bertolt Brecht, τον ενδιέφερε κυρίως το θέατρο.

Το 1926 ο Bott και η Manja πήγαν στη Βιέννη. Τον παραμείνανε σε όλο τον καιρό της ζωής του εργάστηκε ως τραγουδιστής του δρόμου, περιστασιακός ηθοποιός και ζωγράφος καρτών. Η σύνδεσή του με τον Bertolt Brecht δεν έσβησε, και έτσι ο Bott και η Manja προσχώρησαν το 1928 στο Κομμουνιστικό Κόμμα Γερμανίας (KPD). Το 1930 η παγκόσμια οικονομική κρίση ανάγκασε το ζευγάρι να μετακομίσει από τη Βιέννη στο ΑΜΦ, κοντά στους συντρόφους του, αλλά το 1932 βρέθηκαν και πάλι στη Βιέννη. Ο Bott καταδικάστηκε σε κράτηση σε φράγμα, ενώ απουσίαζε από το ΑΜΦ λόγω των πολιτικών του δραστηριοτήτων, οδήγησε δίκη το 1933 στη Νυρεμβέργη, αλλά κατάφερε να αποδράσει πίσω στη Βιέννη. Ακόμα και εκεί συνελήφθη· επρόκειτο να εκδοθεί στη Γερμανία, αλλά οδηγήθηκε στα σύνορα με την Τσεχία και έτσι ο Francis Bott και η Manja έφτασαν στη Πράγα.

Εδώ ήρθε σε επαφή με τον αυστριακό εξπρεσιονιστή Όσκαρ Κοκόστσκε. Αυτός τον έπεισε ότι είναι ζωγράφος, και έτσι ο Bott προέταξε γενικότερα την τέχνη. Το 1936 ο Bott και η Manja έπρεπε να εγκαταλείψουν τότε τη Τσεχοσλοβακία και μέσω Ζάγκρεμπ (Γιουγκοσλαβία) και Βόρειας Ιταλίας το 1937 έφτασαν στο Παρίσι, όπου ο Bott γνώρισε προσωπικά τον Max Ernst και τον Pablo Picasso. Μετά από σύντομη συμμετοχή στον Ισπανικό Εμφύλιο πόλεμο με το Thälmann-Bataillon, η γαλλική πρωτεύουσα έγινε το κέντρο της ζωής τους.

Το 1938 ο Francis Bott ήταν συνιδρυτής του «Ελεύθερου Γερμανικού Συλλόγου Καλλιτεχνών». Με την έναρξη του πολέμου στις 1 Αυγούστου 1939 συνελήφθη· δήλωσε εθελοντής για τον γαλλικό στρατό, αλλά αρχικά κρατήθηκε σε διάφορους καταυλισμούς. Το 1940 παραδόθηκε σε μονάδα της βρετανικής Αϊ-λανδίας και βρέθηκε έτσι στο Τουλούζ, όπου ήδη είχε φτάσει η Manja. Με το τέλος των μαχών, ο Bott καταγράφτηκε σε λίστα 87 γερμανών αντιστασιακών που έπρεπε να παραδοθούν στους ναζί σύμφωνα με τη κατάπαυση του πυρός. Κρύφτηκε και δούλεψε ως δρυοκόμος στο Couiza, νοτιοδυτικά από Καρκασόν, στις Κορμπιέρ.

Στις 14 Οκτωβρίου 1940 ο Francis Bott νυμφεύτηκε τη Maria Gruschka, μια κίνηση προς τον αστικό κόσμο από την οποία κατάγεται. Όταν, στις 11 Νοεμβρίου 1942, τα γερμανικά στρατεύματα κατέλαβαν τη «Vichy Γαλλία», ο Francis και η Manja Bott απέσυραν προς την Aurillac στη Γαλλία του Κεντρικού Τερίνζ; και ο Bott προσχώρησε στην αντίσταση των «Francs-tireurs et partisans». Με την απελευθέρωση του Παρισιού το 1944 γύρισαν πίσω, και ο Bott επιβίωνε με περιστασιακή εργασία. Το 1946 εγκαταστάθηκαν ο Bott και η Manja σε ένα εργαστήριο στο Μονπαρνάς. Η Γαλλία παρέμεινε η επιλογή για τον τόπο κατοικίας τους. Το 1961 πέθανε η Manja από ασθένειες που προέρχονταν από την περίοδο της δίωξης. και τα λοιπά