Carmelo Candiano (XX) - Iris

Μετά το λύκειο, παρακολουθεί ένα σεμινάριο γλυπτικής στο Ινστιτούτο Τέχνης της Συρακουσάς. Το 1972 μετακόμίζει στη Φλωρεντία, όπου γράφεται στην Ακαδημία Καλών Τεχνών. Το 1973 στην Ακαδημία της Βενετίας, παρακολουθεί τα μαθήματα του Alberto Viani. Εδώ, μένει οκτώ χρόνια, δουλεύοντας για το θέατρο με μια ομάδα φίλων. Το 1980, αφού επέστρεψε οριστικά στη Σικελία, στη Σίκλι, βρίσκει ένα πολιτιστικό κλίμα ιδιαίτερα ζωντανό, χάρη στην συμβολή πολλών καλλιτεχνών που είχαν δώσει ζωή στο Κίνημα Vitaliano Brancati και στο «Il Giornale di Scicli». Κάνει φιλίες με τον Piero Guccione, τη Sonia Alvarez, τον Franco Sarnari, όλοι ζωγράφοι με τους οποίους εγκαθιδρύω έναν πλούσιο και διεγερτικό καλλιτεχνικό διάλογο.

Σε αυτά τα χρόνια αρχίζει να εκθέτει τις πρώτες γλυπτές δημιουργίες και σχέδια. Το 1981 συμμετέχω σε μια ομαδική έκθεση στη Ράγκουσα μαζί με τους Alvarez, Guccione, Polizzi, Sarnari και το 1982 είναι η πρώτη ατομική έκθεση στη Δημοτική Βιβλιοθήκη της Σίκλι.

Οι δεκαετίες του ’80 κυλούν με πολλές εκθέσεις στη Ραγούσα, τη Ρώμη, τη Donnalucata. Το 1987 προσκαλούμαι από τον Vittorio Sgarbi στην έκθεση «La Natura Morta nell’Arte Italiana del Novecento» στο Castello Estense του Mesola (Ferrara) και, το 1990, πάντα κατόπιν πρόσκλησης του Sgarbi, συμμετέχω στο Premio Suzara.

Μετά από μια σημαντική ατομική έκθεση στη Γκαλερία Basile της Παλαέρμο το 1991, το 1992 βιώνει μια σημαντική στιγμή τόσο στην προσωπική ζωή – γνωρίζει την Enza, τη σημερινή σύζυγο – όσο και από επαγγελματικής άποψης: πραγματοποιώ μια σημαντική ατομική έκθεση υπό την αιγίδα του Δήμου Μπολόνια στη Villa Aldrovandi Mazzacorati. Στο Γκαλερί Il Narciso της Ρώμης, αντίθετα, εκτίθενται τα σχέδια και οι γλυπτές δημιουργίες. Αυτή η grafica stampata με τεχνική