Matteo Ciffo - Frammenti - Eracle

- Σύγχρονη γλυπτική του Ματτέο Τσίφφο (Ιταλία - 1987)
- Τίτλος Frammenti-Eracle
- Έτος 2026. Δοκιμή καλλιτέχνη 2/2 (Εκδοχή αρ. 8 αντίτυπα)
- Υπογεγραμμένο και επικυρωμένο από τον καλλιτέχνη, με πιστοποιητικό γνησιότητας
- Υλικό: Χύτευση σε κρύο κόκκων μαρμάρου και πέτρας
- Άριστες συνθήκες


Συλλογή FRAMMENTI

Η αντίστιξη με τη κλασική γλυπτική συνιστά βασικό στοιχείο αυτής της συλλογής. Εκείνες οι μορφές, ιστορικά συνδεδεμένες με την ιδέα της τελειότητας, της αιωνιότητας και της ομαδικής μνήμης, λαμβάνονται ως αφετηρία και υπόκεινται σε μια διαδικασία θραύσης και επαναπροσδιορισμού.
Η μορφή δεν ερμηνεύεται πλέον ως σταθερή ενότητα, αλλά ως μεταβατική συνθήκη. Διακόπτεται, διασπάται και επανασυντίθεται, αποκαλύπτοντας τη δική της ασταθή φύση. Ο όγκος ανοίγει, διαχωρίζεται σε μπλοκ και θραύσματα, δημιουργώντας μια νέα δομή στην οποία ο χρόνος δεν είναι πλέον κρυμμένος, αλλά γίνεται ορατό στοιχείο.
Αυτή η ένταση εξαλείφει την ιδέα της τελειότητας ως απόλυτη κατάσταση. Αυτό που φαίνεται αιώνιο αποκαλύπτει τη δική του ευαλωτότητα. Η κλασική μορφή επιβιώνει, αλλά μεταμορφωμένη: όχι πλέον σύμβολο αθανασίας, αλλά παρουσία διαπερασμένη από τον χρόνο, εκτεθειμένη σε μεταβολές και επιστραφεί σε μια νέα διάσταση.



MATTEO CIFFO

Γεννημένος στη Μιλέα/Βίελλα το 1987, από το 2007 αναπτύσσω μια έρευνα επικεντρωμένη στην ύλη, στην μεταμόρφωσή της και στη μνήμη που διατηρεί. Η δουλειά μου προέρχεται από μια άμεση σχέση με ευγενείς και πολύπλοκους υλικούς πόρους, όπως σκόνες μαρμάρου και πέτρας, φυσικούς χρωστικούς, γη Αρμενίας, οξείδια και μέταλλα. Δεν τα θεωρώ απλά εκφραστικά εργαλεία, αλλά ζωντανές παρουσίες, φορείς χρόνου, ιστορίας και πιθανότητας ανάστασης.

Μέσα από μια διαδικασία που θεωρώ πιο τελετουργική παρά γλυπτική: μια αναγέννηση της πέτρας καθοδηγούμενη από το χέρι μου. Η πρακτική ξεκινά από την παρατήρηση και τη δίψα για την επιστροφή ζωής σε ό,τι θραύστηκε, εγκαταλείφθηκε ή ξεχάστηκε. Θραύσματα και απόβλητα, συχνά προερχόμενα από τη δουλειά άλλων γλυπτών, γίνονται πρωτότυπη ύλη για τα έργα μου.
Αυτό είναι ύλη που φέρει ήδη μέσα της μια ιστορία. Την διασπάω και την επανασυνθέτω, δημιουργώντας μορφές που δεν ανήκουν πλέον στην προηγούμενη κατάστασή τους, αλλά σε μια νέα συνθήκη. Κάθε έργο προέρχεται από μια λεπτή ισορροπία ανάμεσα στην απώλεια και την αναγέννηση, ανάμεσα στην μνήμη και τη δυνατότητα, καθιστώντας ορατή τη στιγμή κατά την οποία η ύλη σταματά να είναι αυτό που ήταν και γίνεται κάτι άλλο.

Η πορεία λαμβάνει μορφή μεταμόρφωσης που υπερβαίνει την παραδοσιακή γλυπτική, προσεγγίζοντας μια διάσταση σχεδόν αλχημική. Χρησιμοποιώ ύλες που έχουν ήδη ύπαρξη, διασπώ και ανασυνθέτω για να δημιουργήσω νέες μορφές και ταυτότητες. Κάθε δημιουργία ξεκινά από μια ένταση ανάμεσα στην καταστροφή και την αναγέννηση, ανάμεσα στην απώλεια και τη μνήμη, καθιστώντας ορατή μια συνεχή κατάσταση μεταβολής.

Η έρευνα συγκρούεται με υλικά που ενσαρκώνουν μια βαθιά αντίφαση: φαινομενικά αιώνια και αδιατάραχτα, αλλά ταυτόχρονα ευαίσθητα και ευάλωτα. Αυτό που φαίνεται αμετάβλητο αποκαλύπτει μια ασταθή φύση, ικανή να αντιδρά, να οξειδώνεται και να μετατρέπεται στον χρόνο. Αυτή η συνθήκη κάνει τη μάζα ενεργό μέρος του έργου, εμπλέκοντας σε έναν σταθερό διάλογο με τον χρόνο και το περιβάλλον.
Η τελειότητα αφήνει χώρο στην ευθραυστότητα, και η αθανασία εκδηλώνεται ως ζωντανή και ανθρώπινη εμπειρία. Η ύλη δεν υπόκειται, αλλά γίνεται συμπρωταγωνίστρια, διατηρώντας στην επιφάνεια τα ίχνη του gesture, της διεργασίας και της εξέλιξής της.

Αυτό-διδασκόμενος, έχω χτίσει τη διαδρομή μου μέσα από πειραματισμό, παρατήρηση και ακρόαση. Η προσέγγιση δεν στοχεύει στον έλεγχο, αλλά στην υποστήριξη του υλικού στην μεταμόρφωσή του. Οι μορφές που προκύπτουν αντικατοπτρίζουν τη λειτουργία της μνήμης: δομές στις οποίες θραύσματα, ίχνη και απουσίες συνυπάρχουν και αναγεννούνται.

Αυτή η πρακτική εξερευνά τη μάζα ως αρχείο ζωντανό. Τα γλυπτά προκύπτουν ως παρουσίες αιωρούμενες ανάμεσα στην ερείπωση και την αναγέννηση, ανάμεσα στη μόνιμη ύπαρξη και τη μεταμόρφωση, επιστρέφοντας στη μάζα μια βαθιά σύγχρονη και ανθρώπινη διάσταση.