Joan Miro (1893-1983) - Parler Seul - Lithographic licensed print - 2004 *COA*

Λιθογραφία του Joan Miró (*)
Αυτό το έργο αναπαράγει μία από τις εικονογραφήσεις που δημιουργήθηκαν αρχικά από τον Miró για να εικονογραφήσει το βιβλίο ποιημάτων «Parler Seul» (**) (Μιλώ μόνος), γραμμένο από τον Tristan Tzara το 1947.
Εκδόθηκε από Maeght Editeur το 2004.
Γίνεται πάνω σε χαρτί Vellum από 100% βαμβάκι υψηλής γραμματοσειράς (220g).
Υπογεγραμμένο στο πλάνο.
Σφραγίδα του εκδότη και της Διαδοχής Miró στο οπίσθιο μέρος του φύλλου.
Περιλαμβάνει Πιστοποιητικό Αθεντικότητας (COA).

Προδιαγραφές:

- Διαστάσεις υποστήριξης: 60 x 45 εκ.
- Διαστάσεις εικόνας: 42 x 33 εκ.
- Έτος 2004
- Εκδοσή: 1000ex.
- Αναφορές: Cramer 17. Rauch 165
- Κατάσταση: Εξαιρετική (αυτό το έργο ποτέ δεν έχει φιλοξενηθεί σε κάδρο ή εκτεθεί, και διατηρείται πάντα σε επαγγελματικό φάκελο τέχνης, οπότε διατηρείται σε άριστη κατάσταση).

Το έργο θα μεταχειριστεί με προσοχή και θα πακεταριστεί σε επίπεδο χαρτονιού ενισχυμένο. Η αποστολή θα είναι πιστοποιημένη με αριθμό-παρακολούθησης.

Η αποστολή θα περιλαμβάνει επίσης πλήρες ασφαλιστήριο αξίας τελικής αξίας του έργου με πλήρη αποζημίωση σε περίπτωση απώλειας ή ζημιάς, χωρίς κανένα κόστος για τον αγοραστή.

(*) Joan Miró (1893-1983) γεννήθηκε στη Βαρκελώνη, όπου μεγάλωσε και άρχισε τις καλλιτεχνικές σπουδές του. Πήγε στη σχολή La Llotja κατά αντίθεση στη θέληση των γονιών του, που ήθελαν να εργαστεί με έναν πιο παραδοσιακό τρόπο. Αργότερα φοίτησε στην Escola d'Art de Francesc Galí και γνώρισε τους φως και τους κυβιστές.
Τα συναισθηματικά τοπία του, που θα τον διαμορφώσουν ως πρόσωπο και καλλιτέχνη, είναι κυρίως η Mont-roig, το Παρίσι, το Μαγιόρκα και αργότερα η Νέα Υόρκη και η Ιαπωνία. Η Mont-roig, μια μικρή κοινότητα της επαρχίας Baix Camp, θα αποτελέσει το αντίβαρο στην πνευματική ταραχή που βιώνει στο Παρίσι, όπου μετακόμισε τη δεκαετία του είκοσι μαζί με τους σουρεαλιστικούς ποιητές και τους πιο δημιουργικούς καλλιτέχνες της εποχής του. Εκεί γνώρισε τον Arp, τον Magritte, τον Brancusi και τον Giacometti, και εξέθεσε μαζί με τον Dalí, τον Tanguy, τον Meret Oppenheim και τον Max Ernst σε διάφορες εκθέσεις για Ντανταϊσμό και Σουρεαλισμό.
Το κίνητρο του αφαιρετικού εξπρεσιονισμού το ανακαλύπτει στη Νέα Υόρκη τη δεκαετία του 1940. Αργότερα, το 1956, στην φάση του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, ο Joan Miró θα εγκαταλείψει την εξορία στη Γαλλία και θα εγκατασταθεί στη Πάλμα ντε Μπούλρκα, χώρο καταφύγιο και εργασίας, όπου ο φίλος του Josep Lluís Sert θα σχεδιάσει το εργαστήριο που πάντα ονειρευόταν. Εκεί επικεντρώθηκε στη δουλειά για γλυπτά και κεραμικές κατασκευές, μέχρι τον θάνατό του το 1983.
Η ρίζα στο τοπίο του Mont-roig πρώτα και στη συνέχεια της Mallorca θα είναι καθοριστική για το έργο του. ο δεσμός με τη γη και το ενδιαφέρον για καθημερινά αντικείμενα και το περιβάλλον της φύσης θα αποτελέσουν το υπόβαθρο μερικών από τις τεχνικές και μορφολογικές του έρευνες. Ο Miró απομακρύνεται από τον ακαδημαϊσμό, επιδιώκοντας διαρκώς ένα παγκόσμιο και καθαρό έργο, μη συνδεδεμένο με κανένα συγκεκριμένο κίνημα. Περιεχόμενο στις μορφές και στις δημόσιες εκφράσεις, μέσω της πλαστικής πράξης φαίνεται η αντίστασή του και μια μεγάλη ευαισθησία προς τα πολιτικά και κοινωνικά γεγονότα που τον περιβάλλουν. Αυτή η αντίθεση δυνάμεων θα τον οδηγήσει στη δημιουργία μιας μοναδικής και εξαιρετικά προσωπικής γλώσσας που τον καθιστά έναν από τους πιο επιδραστικούς καλλιτέχνες του 20ου αιώνα.

(**) «Parler Seul» αντιπροσωπεύει μια ιδιαίτερα αποτελεσματική συνεργασία ανάμεσα στον καλλιτέχνη και τον συγγραφέα. Οι λαμπρά αυθόρμητες και άμορφες εικόνες του Miró, σχεδιασμένες άμεσα στον λίθο με ελάχιστα προπαρασκευαστικά σκίτσα, φέρνουν το εφευρετικό πνοή των τυχαίων στίχων του Tzara.
Η αρχική έκδοση ήταν επιμελεια Maeght Editeur και αποτελείται από 72 πρωτότυπα λιθογραφήματα του Miró, 49 από αυτά σε χρώμα, εκ των οποίων 18 είναι hors-texte. (*) Joan Miró (1893-1983) γεννήθηκε στη Βαρκελώνη, όπου μεγάλωσε και άρχισε τις καλλιτεχνικές του σπουδές. Πήγε στη σχολή La Llotja κατά αντίθεση στη θέληση των γονιών του, που ήθελαν να εργαστεί με έναν πιο παραδοσιακό τρόπο. Αργότερα φοίτησε στην Escola d'Art de Francesc Galí και γνώρισε τους φουά και τους κυβιστές.
Τα συναισθηματικά τοπία του, που θα τον διαμορφώσουν ως πρόσωπο και καλλιτέχνη, είναι κυρίως η Mont-roig, το Παρίσι, η Μαγιόρκα και αργότερα η Νέα Υόρκη και η Ιαπωνία. Η Mont-roig, μια μικρή κοινότητα της επαρχίας Baix Camp, θα αποτελέσει το αντίβαρο στην πνευματική ταραχή που βιώνει στο Παρίσι, όπου μετακόμισε τη δεκαετία του είκοσι μαζί με τους σουρεαλιστικούς ποιητές και τους πιο δημιουργικούς καλλιτέχνες της εποχής του. Εκεί γνώρισε τον Arp, τον Magritte, τον Brancusi και τον Giacometti, και έθεσε σε διάφορες εκθέσεις μαζί με τον Dalí, τον Tanguy, την Meret Oppenheim και τον Max Ernst σε εκθέσεις για τον Ντανταϊσμό και τον Σουρεαλισμό.
Το ερέθισμα του αφηρημένου εξπρεσιονισμού το ανακάλυψε στη Νέα Υόρκη τη δεκαετία του 1940. Αργότερα, το 1956, μέσα στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, ο Joan Miró θα εγκαταλείψει την εξορία στη Γαλλία και θα εγκατασταθεί στη Πάλμα ντε Μαγιόρκα, χώρο καταφύγιου και εργασίας, όπου ο φίλος του Josep Lluís Sert θα σχεδιάσει το εργαστήριο που πάντα ονειρευόταν. Εκεί επικεντρώθηκε στην εργασία γλυπτικής και κεραμικής μέχρι τον θάνατό του το 1983.
Η ρίζα στο τοπίο Mont-roig πρώτα και στη συνέχεια Mallorca θα ήταν καθοριστική για το έργο του. Ο δεσμός με τη γη και το ενδιαφέρον για καθημερινά αντικείμενα και το φυσικό περιβάλλον θα αποτελέσουν το υπόβαθρο ορισμένων από τις τεχνικές και μορφολογικές του έρευνες. Ο Miró απομακρύνεται από τον ακαδημαϊσμό, επιδιώκοντας διαρκώς ένα παγκόσμιο και καθαρό έργο, μη προσκολλημένο σε κανένα συγκεκριμένο κίνημα. Περιεχόμενο στις μορφές και στις δημόσιες εκφράσεις, είναι μέσω της πλαστικής πράξης όπου ο Joan Miró δείχνει την αντίσταση του και μια μεγάλη ευαισθησία στα πολιτικά και κοινωνικά γεγονότα που τον περιβάλλουν. Αυτή η αντίθεση δυνάμεων θα τον οδηγήσει στη δημιουργία μιας μοναδικής και προσωπικής γλώσσας που τον τοποθετεί ως έναν από τους πιο επιδραστικούς καλλιτέχνες του 20ού αιώνα.

(**) «Parler Seul» αντιπροσωπεύει μια συνεργασία ιδιαίτερα αποτελεσματική μεταξύ καλλιτέχνη και συγγραφέα. Οι λαμπρά αυτοσχέδιες και άμορφες εικόνες του Miró, σχεδιασμένες άμεσα πάνω στον λίθο με ελάχιστα προπαρασκευαστικά σκίτσα, φέρνουν τη δημιουργική ζωντάνια των τυχαίων στίχων του Tzara.
Η αρχική έκδοση επιμελήθηκε η Maeght Editeur και αποτελείται από 72 πρωτότυπες λιθογραφίες του Miró, εκ των οποίων 49 σε χρώμα, εκ των οποίων 18 είναι hors-texte.