Tony Van Os (1886-1945) - Winter aan de Schelde

• Καλλιτέχνης: Tony Van Os (1886 Antwerpen – 1945 Temse)
• Έργο: Scheldebocht in de winter
• Στυλ: ιμπρεσιονισμός
• Περίοδος: 1915-1920
• Επεξεργασία: λάδι σε πάνελ
• Υπογεγραμμένο: δεξιά κάτω
• Πλάτη: καμία αναγραφή
• Διαστάσεις έργου: 38 cm πλάτος x 30 cm ύψος
• Διαστάσεις incl. κάδρο: 42 cm πλάτος x 34 cm ύψος (πίσω από γυαλί)

Το έργο απεικονίζει μια καμπή του Schelde κατά τον χειμώνα. Η λεκάνη του Schelde ανάμεσα σε Temse και Antwerpen ήταν ένα από τα αγαπημένα μέρη έμπνευσης για τον ζωγράφο. Όπως η Leie για τους πολλούς Latemse καλλιτεχνικούς ζωγράφους. Του είχε αποδοθεί ο τίτλος «Ο άνθρωπος της ακτής».
Η σύνθεση των έργων του είναι λιτή. Υπάρχει σχεδόν καθόλου χρώμα, ή μόνο καφέ και γκρι. Πολύ έντονος είναι ο συνειρμός της δύναμης του ηλιοβασιλέματος κάτω από τον σχεδόν μαύρο χιονισμένο ουρανό. Το χρυσό αντικατοπτρίζεται υπέροχα στην επιφάνεια του νερού του ποταμού. Τα αγροικικά κτίσματα είναι αρκετά ευκρινώς γραμμικά, με φροντίδα για ορισμένες λεπτομέρειες, ιδίως τα πράσινα περσίδες των παραθύρων. Είναι, μαζί με την πύλη, από τα ελάχιστα ΔΟΚίματα χρωμάτων στο έργο. Οι γυμνά δέντρα επίσης αποδίδονται με εξαιρετική λεπτότητα και διαπερνούν το τοπίο μέχρι τον ουρανό. Αυτή η προσέγγιση, σε συνδυασμό με τον στριφτό ποταμό και την αντανάκλαση στο νερό, δημιουργεί μια βαθιά προοπτική.

Ο Tony van Os ήταν βελγικός καλλιτέχνης, γεννημένος το 1886 στο Antwerpen και πεθαμένος το 1945 στο Temse. Ήταν ζωγράφος, σχεδιαστής και εικονογράφος. Γεννήθηκε ως έβδομος γιος σε ευρύ οικογενειακό περιβάλλον. Ο πατέρας του είχε μια ακμάζουσα έντυπη βιομηχανία όπου από το 1891 τυπωνόταν η νεοσύστατη εφημερίδα Gazet van Antwerpen.

Ακαδημαϊκή εκπαίδευση στην Ακαδημία και στο Hoger Instituut της Antwerpen (1901-1909). Μαθητής μεταξύ άλλων των Frans Lauwers, Ch. Mertens, P. Verhaert, J. De Vriendt και F. Courtens. Από το χαρτί πρωτοεμφανίστηκε με τοπία και σκηνές του Schelde υπό την επιρροή του F. Courtens και κυρίως του E. Laermans.

Τα τοπιογραφικά του έργα χαρακτηρίζονται από τον ομιχλώδη γκρι ενός υγρού ουρανού και από το κιτρινο-καφέ της γης. Ολόκληρο το έργο φλέγεται από μια ατμόσφαιρα νοσταλγίας. Όλα προσαρμόζονται σε μια ήρεμη ποιητική απόδοση, αν και στις λωρίδες και τα σχήματα των αλιέων στο Scheldeland μπορεί κανείς να αναγνωρίσει ένα βαθμό κοινωνικής δέσμευσης. Η σιωπή, ακόμη και η διστακτικότητα, προσδίδουν στο έργο μια ιδιαίτερη ατμόσφαιρα και έναν ευαίσθητο τόνο.

Godecharleprijs το 1908. Εγκαταστάθηκε το 1909 στο Doel, μετέπειτα στο Bornem και το 1919 οριστικά στο Temse. Ήταν μέλος του Pelgrim, ενός συλλόγου απεικονιστικών καλλιτεχνών, μουσικών και συγγραφέων, που είχε ως στόχο την επαναξιολόγηση της χριστιανικής τέχνης στη Φλάνδρα. Υλοποίησε διάφορους σταυροδρόμους, μεταξύ άλλων για τον ναό Don Boscokerk στη Sint-Niklaas (1920), τον ναό των Πατέρων της Ιερής Καρδιάς στη Borgerhout (1930), τον ναό στη Halen κοντά στο Diest (1931), τον ναό των Πατέρων της Ιερής Καρδιάς στη Bree (1932), τον ναό στο Koewacht (1937), τον ναό Opstal/Buggenhout (1941). Για το εκκλησάκι Westrode τοποθέτησε τα σκηνές κατά μήκος των όχθεων του Schelde. Έργα του υπάρχουν επίσης στο μουσείο της Αμβέρτας. Αναφέρεται στο BAS I και στα Δύο αιώνες υπογραφών Βέλγων καλλιτεχνών. (PIRON)