Pippo - Last Rounds at Dusk

Τελευταίες Στροφές Στο Σούρουπο

Κάθομαι μόνος μου στο καμπύλο μπαρ, την πλάτη στραμμένη στον κόσμο, καπέλο τραβηγμένο χαμηλά, ενώ δύο άλλοι παραμένουν κοντά μα νιώθω ότι απέχουν τεράστια. Ο δειγματολήτης λάμπει σε ζεστό κεχριμπάρι και βαθύ τιρκουάζ, οι στρογγυλεμένες γυάλινες του τοιχώματα μας κρατούν σαν φανάρι στο γαλάζιο βράδυ. Έξω, η άδεια οδός απλώνεται αχνή και ήσυχη. Η δουλειά του brushwork είναι παχιά και συνειδητή, τα χρώματα τολμηρά μα πληγωμένα από την επιθυμία - πορτοκαλό θερμότητας ενάντια στο ψυχρό σκιά, ένα πράσινο περιθώριο σαν μια ξεχασμένη υπόσχεση. Κανείς δεν μιλά. Απλώς παραμένουμε.

* Διαστάσεις: 100 x 75 x 2.5 εκ. (Y x Π x Β)
* Μέσο: Αcrylic Original σε καμβά επαγγελματικής ποιότητας
* Έκδοση: Μοναδικό, πρωτότυπο έργο τέχνης
* Υποστήριξη: Τεντωμένο σε επαγγελματικό ξύλινο πλαίσιο (έτοιμο για ανάρτηση).
* Κορνίζα: Χωρίς κορνίζα (οι πλευρές έχουν βαφτεί, δεν περιλαμβάνεται εξωτερική κορνίζα)
* Αυθεντικότητα: Υπογεγραμμένο στο πίσω μέρος· περιλαμβάνει Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας (COA).
* Μεταφορικά: Επαγγελματική συσκευασία και πλήρες ασφαλισμένο στέλσιμο από την Ιταλία με ιχνηλάτηση.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη: Pippo
Ο Pippo (γεν. στη Monza) δημιουργεί έργα που περιπλάνουν το ήσυχο τοπίο ανάμεσα στον γεωμετρικό εξπρεσιονισμό και τον σουρειλισμό. Αφήνοντας πίσω μια επιτυχημένη καριέρα στο graphic design για να αφιερωθεί ολοκληρωτικά στη ζωγραφική, εγκαταστάθηκε κοντά στις ήρεμες ακτές της λίμνης Ματζόρε. Το παρελθόν του φαίνεται στις συνθέσεις του – αρχιτεκτονικές, ισορροπημένες και ακριβείς – ωστόσο γίνονται μαλακές από μια κινηματογραφική ατμόσφαιρα που αισθάνεται σαν ανάμνηση ή όνειρο.

Για τον Pippo, η τέχνη είναι μια εμβυθιστική πράξη. Αλληλεπιδρά με τα υποκείμενά του γράφοντας αφηγήσεις με πρώτο πρόσωπο σε ενεστώτα χρόνο, επισκιαζόμενος νοητικά μέσα στον καμβά για να νιώσει τη στιγμή από μέσα. Ωστόσο, όσο εισέρχεται σε αυτούς τους κόσμους προσωπικά, αφήνει τον φυσικό καμβά ανοικτό στην ερμηνεία. Οι φιγούρες του, αν και κομψά ενδεδυμένες, συχνά είναι αφοβικά. Αυτή η ανωνυμία αποτελεί πρόσκληση: εξασφαλίζει ότι ο πρωταγωνιστής «μπορεί να είναι ο οποιοσδήποτε», επιτρέποντας στον παρατηρητή να εισέλθει στη σκηνή και να κατοικήσει την ιστορία ο ίδιος.

Αυτό το όριο μεταξύ φαίνοντος και αφανούς ορίζει και τον καλλιτέχνη. Δειλός και εσωστρεφής, γράφει ιδιωτικά και προτιμά τα καμβά του να μιλούν. Διατηρεί μη ψηφιακό αποτύπωμα, αποφεύγει τα κοινωνικά μέσα για να διατηρήσει το ίδιο αίσθημα μυστηρίου που βρίσκεται στα έργα του.

Χρησιμοποιώντας μια παλέτα διακριτών, ατμοσφαιρικών τόνων διακοσμημένων με αποφασιστικά χρώματα, ο Pippo τελειοποιεί μια γλώσσα κομψής οικονομίας. Οι πίνακές του - γεμάτοι σιωπηλά ζώα, έντονες σκιές και φλεγόμενα φώτα - δεν είναι απλώς εικόνες, αλλά ανοιχτές ιστορίες επιθυμίας και χάρης.