Scuola veneta (XVIII) - Capriccio con Figure

Κεραμικό Αρχιτεκτονικό παιχνιδίσμα με Φιγούρες.
Βενετσιάνικη Σχολή – δεύτερο μέρος του 18ου αιώνα. Λάδι πάνω σε χαρτί εφαρμοσμένο σε χαρτόνι.

Ο εκλεκτός πίνακας που παρουσιάζεται εδώ αποτελεί μια ευτυχισμένη μαρτυρία του αρχιτεκτονικού-παρ’ αγγέλου φαντάσιον, είδος που τον 18ο αιώνα της Βενετίας βρίσκει μια από τις πιο ποιητικές του περιόδους.
Η σύνθεση σκιαγραφεί ένα καλαίσθητο ιδεώδες τοπίο, όπου η αυστηρή συμμετρία της νεοκλασικής μήτρας συνομιλεί με ευαισθησία λυρικού χαρακτήρα. Το οπτικό κέντρο καταλαμβάνει ένα κομψό κυκλικό ναΐδιο – το μονόττερο – που αναδύεται από μια πηγή, σκηνοθετικά τοποθετημένο δίπλα σε ένα εορταστικό ιππικό μνημείο. Η κομψή μεγαλουργία της αρχιτεκτονικής ανθρωπολογείται εύστοχα με την προσθήκη φιγούρων, με φορεσιές της εποχής: διακρίνονται μια πατρικική ζεύξη που περπατά και ένας χαρακτήρας σε διαλεκτή προβληματικότητα με το χαρακτηριστικό βενετσιάνικο τρίκορνο. Στο βάθος, η ορεινή αλυσίδα εξάγει τις Προάλπες της Βενετίας, καλώντας στις φημισμένες βίλες ηδονής της Σερινέσσιμα.
Ο πίνακας διακρίνεται για τη χρήση λαδιού σε χαρτί, υποστήριξη ιστορικά προτιμημένη από τους βενετσιάνους δασκάλους, ικανή να δέσει με άμεσο τρόπο την οπτική αντίληψη του φωτός, αποδίδοντας στη σύνθεση φρεσκάδα ζωντανή και γρήγορο τόνο.
Η παλέτα, παιγνίδι σε ζεστά ώχρες, καρυκεύματα πρασίνων και καθαρά γαλάζια, αποτυπώνει μια διάχυτη και ατμοσφαιρική φωτεινότητα. Ο παρατηρητής σχεδόν αισθάνεται τη πέτρα ζεσταμένη από τον ήλιο και τη δροσιά που εκπέμπουν τα επιφάνειες του ύδατος. Ολόκληρη η σκηνή είναι εμποτισμένη από μια σιωπηρή μελωδικότητα: μοιάζει κανείς να ακούει τον απαλό ψίθυρο της πηγής και το φρύγημα των υφασμάτων πάνω στην άμμο, βυθισμένος σε μια ατμόσφαιρα Αρκαδίας που αιωρείται, καθρέφτης μιας κομψότητας καλλιεργημένης στο ηλιοβασίλεμά της.

Ο πίνακας διατηρεί τη δομική του σταθερότητα χάρη στην τοποθέτηση του αρχικού χαρτιού πάνω σε χαρτόνι. Η ζωγραφική επιφάνεια παρουσιάζει μια ευγενή και ιστορική πατίνα που βεβαιώνει την αυθεντικότητά του και την εποχή, διατηρώντας ατόφιες μια μαγεία χρωματικής απαλότητας.

Ο πίνακας προέρχεται από ιδιωτική συλλογή της Emilia.
Έχει αποκατασταθεί τον προηγούμενο αιώνα.

Ως υπόμνηση, μαζί με το έργο, υπάρχει ένα οβάλ μαύρο κάδρο οκτωβριανό, με γυαλιστερή κοπή και γλυκερία (guilloché).

Διαστάσεις: 43 εκ. x 41 εκ.