Tijs Dragtsma (1992) - Bowie Emerges From Shadow

Η μισή από αυτό το πρόσωπο εξακολουθεί να έχει οριστεί από το σκοτάδι. Η άλλη μισή έχει ήδη προχωρήσει μπροστά, παλλόμενη σε μια μόνη πτώση φωτός που σμιλεύει τα ζυγωματικά, το φρύδι, το σταθερό και διαπεραστικό μάτι. Αυτή είναι η Ντέιβιντ Μπόουι στο αποκορύφωμα της μεταμόρφωσής του στα τέλη της δεκαετίας του εβδομήντα, όχι επί σκηνής, αλλά παρών, και η εικόνα θέτει το ίδιο ερώτημα που πάντα έθετε η καριέρα του. Ποιος αναδύεται, και ποιος ακόμη γίνεται.

Χωρίς μπογιά. Χωρίς εκτύπωση. Χωρίς μελάνι. Η ομοιότητα έχει χαραχτεί στη surface του ακρυλικού γυαλιού, κατασκευασμένη μέσω ελεγχόμενης φθοράς επιφάνειας αντί χρωστικής, έτσι που ο πορτρέτο να υπάρχει ως αφαίρεση αντί προσθήκης. viewed from across a room reads ως ένα ενιαίο μνημειακό πρόσωπο που πιέζεται έξω από το μαύρο. Μείνε κοντά και το πρόσωπο αναλύεται σε ένα πυκνό πεδίο ελεγχόμενων γρατζουνιών, καθεμία μια μικρή απουσία που προσθέτει μια παρουσία.

Η εικόνα είναι πάντα παρούσα, σε κάθε φως. Αλλά το φως εδώ δεν είναι παθητικό. Υπό άμεσο φως οι γρατζουνιές αιχμαλωτίζουν και προβάλλουν τη δική τους αχνή λάμψη, η σκιά του προσώπου βαθαίνει, και η φωτισμένη μισή πλευρά οξύνεται σε κάτι σχεδόν αρχιτεκτονικό. Το φως δεν δημιουργεί αυτήν την εικόνα. Την οξύνεται.

Ο Μπόουι οικοδόμησε καριέρα πάνω σε θερμίδες ([thresholds]), στο σημείο όπου μια ταυτότητα παραχωρεί τη θέση στην επόμενη ενώ τα μάτια παραμένουν χωρίς αμφιβολία δικά του. Αυτό το έργο κρατά ακριβώς αυτή τη στιγμή. Ένα πρόσωπο μισό παραδομένο στο σκοτάδι, μισό ήδη φτάνοντας, και μια επιφάνεια που ποτέ δεν σου επιτρέπει να καθίσεις σε ποια κατάσταση είναι μόνιμη.

Το Bowie Emerges From Shadow συνεχίζει τη σειρά Art with Scratch από τον Tijs Dragtsma, στην οποία η εικονογράφηση κατασκευάζεται μέσω ελεγχόμενης φθοράς επιφάνειας αντί χρωματικής ουσίας ή εκτύπωσης. Αυτό το έργο είναι μοναδικό.

"Κάποια πρόσωπα δεν ζωγραφίζονται. Αποκαλύπτονται."

Σχετικά με το Art with Scratch

Το Art with Scratch είναι ένα σώμα έργων όπου η εικόνα δεν σχεδιάζεται, αλλά απελευθερώνεται. Χαραγμένο γραμμή-γραμμή σε μια βαθιά μαύρη επιφάνεια, κάθε έργο αναδύεται μέσα από αμέτρητες ακριβείς γρατζουνιές που πιάνουν το φως και φέρνουν τη μορφή από το σκοτάδι.

Από απόσταση, η εικόνα φαίνεται σχεδόν φωτογραφική. Ισχυρή, αναγνωρίσιμη και γεμάτη παρουσία. Ωστόσο όταν πλησιάζεις, το έργο διαλύεται σε ένα πυκνό πεδίο ατομικών σημαδιών. Λεπτές, εύθραυστες και σχεδόν ασήκωτες. Αυτό που φαινόταν συμπαγές αποκαλύπτεται ως ένα ευαίσθητο δίχτυ γραμμών, κάθε μια με στοχευμένη κίνηση, κάθε μια ουσιαστική για το σύνολο.

Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Την οξύνεται. Το μαύρο υπόστρωμα απορροφά, ενώ οι χαραγμένες γραμμές απαντώνται. Καθώς το φως αλλάζει διαμέσου της επιφάνειας, η εικόνα ανασαίνει. Από μια γωνία το σχέδιο διακρίνεται με σαφήνεια. Από άλλη γωνία μαλακώνει και επιστρέφει προς το σκοτάδι από το οποίο ήρθε, χωρίς ποτέ να εξαφανιστεί. Υπό έντονο φωτισμό, η αντίθεση βαθαίνει και η εικόνα παίρνει μια γλυπτική, σχεδόν φωτεινή ποιότητα.

Αυτό που κάνει αυτό το μέσο τόσο δελεαστικό είναι η ήρεμη ένταση του. Η πράξη της χάραξης είναι άμεση και άλυτη. Κάθε γραμμή είναι μια απόφαση που δεν μπορεί να αναιρεθεί. Ωστόσο το αποτέλεσμα δεν είναι σφοδρό. Είναι οικείο, ατμοσφαιρικό και ζωντανό με κίνηση. Η σκληρότητα γίνεται απαλότητα. Η καταστροφή γίνεται δημιουργία. Η απουσία γίνεται παρουσία.

Σε έργα όπως αυτό το πορτρέτο, το σχήμα ποτέ δεν παραμένει απολύτως σταθερό. Μέσα από την αλληλεπίδραση της γραμμής, του φωτός και της σκιάς, η εικόνα αλλάζει με οπτική γωνία και ατμόσφαιρα. Σε ορισμένες στιγμές, το υποκείμενο φαίνεται να προχωρά έξω από το μαύρο. Άλλες φορές, επανέρχεται στη ηρεμία. Μέσα σε αυτή τη κίνηση, ανάμεσα στην οξύτητα και την ηρεμία, το έργο ζωντανεύει.

Όπως όλα τα υλικά που αγγίζει ο χρόνος, η επιφάνεια φέρει τη δική της ήσυχη ζωή. Κάθε γρατζουνιά κρατά μια στιγμή, μια ανάσα, ένα χάδι. Μαζί σχηματίζουν όχι μόνο μια εικόνα, αλλά μια παρουσία, μια παρουσία που συνεχίζει να αποκαλύπτεται με κάθε αλλαγή φωτός.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη

Με λένε Τijs Dragtsma, ιδρυτής του TD Fine Art Studio.

Ως καλλιτέχνης, με κινεί πάντα η επιθυμία να εξερευνώ νέες οπτικές γλώσσες. Δεν βλέπω την τέχνη ως έναν σταθερό στιλ, αλλά ως εξελισσόμενο πεδίο ανακάλυψης όπου υλικό, δομή, φως και συναισθηματισμός συνυπάρχουν.

Η δουλειά μου συνήθως ξεκινά με μια απλή ερώτηση. Πώς μπορεί ένα υλικό να μιλήσει με έναν νέο τρόπο. Πώς η σκληρότητα μπορεί να μετατραπεί σε οικειότητα. Πώς η ακρίβεια μπορεί να δημιουργήσει συναίσθημα. Αυτή η αναζήτηση βρίσκεται στην καρδιά όλων όσα δημιουργώ.

Στο TD Fine Art Studio, κάθε σώμα δουλειάς προσεγγίζεται ως ο δικός του κόσμος, με τη δική του λογική, ατμόσφαιρα και οπτική ταυτότητα. Κάποια έργα χτίζονται μέσα από ρυθμό, επανάληψη και δομή. Άλλα αναδύονται μέσα από την έλλειψη, τη σκιά, την ανάκλαση ή την ένταση. Αυτό που τα συνδέει είναι η κοινή δέσμευση για πρωτοτυπία, σαφήνεια και συναισθηματική παρουσία.

Με μαγνητίζει η αντίθεση. Μεταξύ δύναμης και τρωτότητας. Μεταξύ ελέγχου και αισθήματος. Μεταξύ αυτού που φαίνεται και αυτού που αφήνεται ανοιχτό σε ερμηνεία. Ο στόχος μου δεν είναι απλώς να φτιάξω μια εικόνα, αλλά να δημιουργήσω ένα έργο που κρατά την προσοχή, προσκαλεί τη σκέψη και συνεχίζει να αποκαλύπτεται με τον χρόνο.

Το TD Fine Art Studio είναι ο χώρος όπου αυτές οι εξερευνήσεις ενώνονται. Δεν είναι απλώς ένα στούντιο, αλλά ένα εξελισσόμενο καλλιτεχνικό σύμπαν διαμορφωμένο από περιέργεια, ακρίβεια και τη φιλοδοξία να δημιουργεί έργα που αισθάνονται διακριτικά, σκόπιμα και ζωντανά.