Tijs Dragtsma (1992) - The Stillness Before Ali's Strike

Η εργασία ανοίγει σε σχεδόν απόλυτο σκοτάδι. Από το μαύρο πεδίο αναδύεται μια μεμονωμένη φιγούρα, ώμοι εγκλιτομένοι, ένα γαντζωμένο γάντι σφιχτά ακουμπισμένο στο μετωπό της, τα μάτια χαμηλωμένα σε συγκέντρωση παρά επίθεση. Αυτό δεν είναι η στιγμή της πρόσκρουσης. Είναι ο βαθμός αναπνοής πριν από αυτήν, η στιγμή που ένας μαχητής βρίσκεται πλήρως παρόν μέσα στο σώμα του.

Ο Muhammad Ali φαίνεται εδώ όχι ως θέαμα αλλά ως προσοχή. Το φως βρίσκει μόνο ό,τι έχει σημασία, το κυρτό ενός ώμου, την ένταση σε έναν πήχη, το κλείσιμο ενός σαγονιού. Όλα τα άλλα μένουν στη σκιά, και αυτή η σκιά δεν είναι άδεια, είναι ο τόπος όπου ακόμα γράφεται η ιστορία.

Χωρίς μπογιά. Χωρίς εκτύπωση. Χωρίς μελάνι. Εικόνα γκρεμίζεται πάνω στην επιφάνεια του ακρυλικού γυαλιού, χτισμένη με αφαίρεση αντί προσθήκης, έτσι ώστε ό,τι βλέπεις είναι ο αρνητικός χώρος μιας κίνησης, όπως ο μαχητής ησυχάζει είναι ο αρνητικός χώρος ενός χτυπήματος που δεν έχει ακόμα ριχτεί.

Η εικόνα είναι πάντα παρούσα, ορατή ακόμη και χωρίς άμεσο φως. Το φως δεν τη δημιουργεί. Την ακονίζει. Κάτω από άμεσο φως οι ελεγχόμενες γρατζουνιές πιάνουν και αντανακλώνται, η αντίθεση βαθαίνει, και η φιγούρα αποκτά ουσία. Δες από άλλη γωνία, διαβάζεται διαφορετικά πάλι, πιο ήρεμα, πιο εσωτερικά, χωρίς ποτέ να χάσει την παρουσία της.

Από απέναντι από το δωμάτιο το έργο διαβάζεται ως ένα μεγαλοπρεπές κίνημα, ένα σώμα αιωρούμενο σε συγκέντρωση. Πλησίασε και η βεβαιότητα διαλύεται σε ένα πεδίο ελέγχόμενης επιφανειακής φθοράς, μια ήσυχη θύελλα στίξεων που τελικά λυτρώνονται πίσω σε έναν άνδρα, μια στιγμή, μια απόφαση, μόλις απομακρυνθείς και αφήσεις το μάτι σου να κάνει τη δουλειά.

Αυτό το κομμάτι συνεχίζει τη σειρά Art with Scratch από τον Τις Ντράχτσμα, στην οποία η εικόνα κατασκευάζεται μέσω ελεγχόμενης επιφανειακής φθοράς αντί χρωστικής ή εκτύπωσης. Μία οπτική γλώσσα όπου η φθορά δεν είναι καταστροφή, αλλά δομή.

«Πριν το χτύπημα, υπάρχει μόνο η σιωπή, και η σιωπή είναι όπου γίνεται ένας πρωταθλητής.»

Σχετικά με το Art with Scratch

Το Art with Scratch είναι ένα σώμα έργων στο οποίο η εικόνα δεν σχεδιάζεται, αλλά απελευθερώνεται. Χαραγμένη γραμμή προς γραμμή σε μια βαθιά μαύρη επιφάνεια, κάθε έργο αναδύεται μέσω αμέτρητων ακριβών γρατζουνιών που πιάνουν το φως και φέρνουν τη μορφή έξω από το σκοτάδι.

Αφού απομακρυνθείς, η εικόνα φαίνεται σχεδόν φωτογραφική. Ισχυρή, αναγνωρίσιμη και γεμάτη παρουσία. Ωστόσο, κοντά, το έργο διαλύεται σε ένα πυκνό πεδίο ατομικών σημειώσεων. Λεπτές, ευάλωτες και σχεδόν βαρύτατες. Αυτό που φαινόταν στέρεο αποκαλύπτεται ως ένα ευπαθές δίκτυο γραμμών, καθεμία μια √σύνθετη κίνηση, καθεμία ουσιαστική για το σύνολο.

Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Την ακονίζει. Η μαύρη επιφάνεια απορροφά, ενώ οι χαραγμένες γραμμές ανακλώνται. Καθώς το φως μετακινείται σε όλη την επιφάνεια, η εικόνα αναπνέει. Από μια γωνιά η μορφή φαίνεται σαφής και ορισμένη. Από μια άλλη, μαλακώνει και επιστρέφει προς το σκοτάδι από το οποίο ήρθε, χωρίς ποτέ να εξαφανιστεί. Κάτω από ένα εστιασμένο φως προβολέα, η αντίθεση βαθαίνει και η εικόνα λαμβάνει ποιότητα γλυπτικής, σχεδόν φωτεινή.

Τι κάνει αυτό το μέσο τόσο γοητευτικό είναι η ήρεμη έντασή του. Η πράξη της γρατζουνιάς είναι άμεση και ανεπίστρεπτη. Κάθε γραμμή είναι μια απόφαση που δεν μπορεί να αναιρεθεί. Ωστόσο το αποτέλεσμα δεν είναι σκληρό. Είναι οικείο, ατμοσφαιρικό και ζωντανό με κίνηση. Η σκληρότητα μετατρέπεται σε απαλότητα. Η καταστροφή σε δημιουργία. Η απουσία σε παρουσία.

Σε έργα όπως αυτό το πορτρέτο, η φιγούρα δεν είναι ποτέ πλήρως καρφιτσωμένη. Μέσω της αλληλεπίδρασης γραμμής, φωτός και σκιάς, η εικόνα μεταβάλλεται με την προοπτική και την ατμόσφαιρα. Σε ορισμένες στιγμές, το θέμα φαίνεται να βγαίνει από το μαύρο. Άλλες φορές, επιστρέφει στη σιωπή. Μέσα σε αυτήν την κίνηση, ανάμεσα σε απότομη ευκρίνεια και ηρεμία, ζωντανεύει το έργο.

Όπως όλα τα μέσα που άγγιξε ο χρόνος, η επιφάνεια φέρει τη δική της ήσυχη ζωή. Κάθε γρατζουνιά κρατά μια στιγμή, μια ανάσα, μια κίνηση. Μαζί τους σχηματίζουν όχι απλώς μια εικόνα, αλλά μια παρουσία, μια παρουσία που συνεχίζει να αποκαλύπτεται με κάθε αλλαγή φωτισμού.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη

Με λένε Τις Ντράχτσμα, ιδρυτής του TD Fine Art Studio.

Ως καλλιτέχνης, με καθοδηγεί διαρκώς η επιθυμία να εξερευνώ νέες οπτικές γλώσσες. Δεν βλέπω την τέχνη ως σταθερό στυλ, αλλά ως εξελισσόμενο πεδίο Ανακάλυψης όπου το υλικό, η δομή, το φως και το συναίσθημα συναντώνται.

Η δουλειά μου συνήθως ξεκινά με μια απλή ερώτηση. Πώς μπορεί ένα υλικό να μιλήσει με έναν νέο τρόπο. Πώς μπορεί η σκληρότητα να γίνει οικειότητα. Πώς μπορεί η ακρίβεια να δημιουργήσει συναίσθημα. Αυτή η αναζήτηση βρίσκεται στην καρδιά όλων όσα δημιουργώ.

Στο TD Fine Art Studio, κάθε σώμα έργων προσεγγίζεται ως ο δικός του κόσμος, με τη δική του λογική, ατμόσφαιρα και οπτική ταυτότητα. Κάποια έργα χτίζονται μέσα από ρυθμό, επανάληψη και δομή. Άλλα εμφανίζονται μέσα από την απουσία, τη σκιά, την αντανάκλαση ή την ένταση. Αυτό που τα ενώνει είναι η κοινή δέσμευση στην αυθεντικότητα, τη σαφήνεια και την συναισθηματική παρουσία.

Με εκπλήσσει ο αντίθεση. Μεταξύ δύναμης και ευθραυστότητας. Μεταξύ ελέγχου και συναισθήματος. Μεταξύ ό,τι είναι ορατό και ό,τι μένει ανοικτό σε ερμηνεία. Ο στόχος μου δεν είναι απλώς να φτιάξω μια εικόνα, αλλά να δημιουργήσω ένα έργο που κρατά την προσοχή, ενθαρρύνει την ανάλογη σκέψη και συνεχώς αποκαλύπτεται με το πέρασμα του χρόνου.

Το TD Fine Art Studio είναι ο χώρος όπου αυτές οι εξερευνήσεις συνενώνονται. Δεν είναι μόνο ένα εργαστήριο, αλλά ένα εξελισσόμενο καλλιτεχνικό σύμπαν που διαμορφώνεται από την περιέργεια, την ακρίβεια και την επιδίωξη να δημιουργηθεί έργο που αισθάνεται ξεχωριστό, στοχαστικό και ζωντανό.