Tijs Dragtsma (1992) - Frida in Scattered Light

Η Φρίντα Κάλο επιστρέφει εδώ όχι ως ζωγραφιά αλλά ως φως διακοπτόμενο. Το πρόσωπό της, πλαισιωμένο από έναν κότινο αποξηραμένων τριαντάφωνα και αγκαθωτά κλαδιά, αναδύεται από σχεδόν απόλυτο σκοτάδι, χτισμένο εξ ολοκλήρου από ένα πεδίο λεπτών γρατζουνιών που δουλεύονται πάνω στην επιφάνεια ακρυλικού γυαλιού.

Ό,τι έχει σημασία μαζεύεται στο πρόσωπό της και στον κότινο πάνω από αυτό. Τα υπόλοιπα, οι ώμοι της, το σκοτεινό φορεμά της, ο χώρος γύρω της, επιτρέπεται να μείνουν μαύρα και ανέπαφα, ώστε το μάτι να βρει καταφύγιο μόνον στο ένα σημείο όπου το φως κρατιέται.

Είναι ένας κατάλληλος τρόπος να τη συναντήσεις. Η Κάλο πέρασε ολόκληρη τη ζωή μετατρέποντας τον πόνο της σε εικόνα, ζωγραφίζοντας τον εαυτό της ξανά και ξανά μέχρι το πορτρέτο να γίνει αδιαχώριστο από το πρόσωπο. Εδώ το ένστιχτο αυτό απαντά από το εξωτερικό, μια εικόνα που δεν φτιάχνεται με προσθήκη χρώματος αλλά με αφαίρεση της επιφάνειας, γραμμή-γραμμή, μέχρι να απομείνει μια ομοιότητα.

Ο κότινος των τριαντάφυλλων, εύκαμπτος και μισοπεθαμένος, κάθεται σαν ανάμνηση ομορφιάς που ήδη αρχίζει να φθίνει, αγκάθι και ανθός μπλεγμένα μαζί όπως και η τρυφερότητα και ο πόνος ήταν μπλεγμένα στη δική της ζωή και στο έργο της.

Δεν υπάρχει ζωγραφιά. Ούτε αποτύπωμα. Ούτε μελάνι. Η εικόνα χαράσσεται στην επιφάνεια του ακρυλικού γυαλιού, παρούσα σε κάθε ώρα της ημέρας. Το φως δεν τη δημιουργεί· τη σκιαγραφεί μόνο, εμβαθύνοντας τη σύγκριση μέχρι που το πρόσωπο φαίνεται να αποκορυφώνεται από τον τοίχο.

Από απέναντι σε ένα δωμάτιο το έργο διαβάζεται ως ένα ενιαίο φωτεινό κεφάλι που αιωρείται στο μαύρο, ήρεμο και μεγαλόπρεπο. Κοντά βήμα προς βήμα και αυτή η βεβαιότητα διαλύεται σε ένα πεδίο μεμονωμένων σημαδιών, καθένα μικρό, κανένα αρκετό μόνο του να κρατήσει ένα πρόσωπο, μα μαζί αρκετό για να κρατήσει τη δική της.

Η Φρίντα στη Διασπαρμένη Φως συνεχίζει τη σειρά Art with Scratch από τον Τις Ντράχτσμα, στην οποία η απεικόνιση οικοδομείται μέσα από ελεγχόμενη επιφανειακή φθορά αντί για χρωστική ή εκτύπωση.

"Μ visuallyς γλώσσα όπου η ζημιά δεν είναι καταστροφή, αλλά δομή."

Σχετικά με το Art with Scratch

Το Art with Scratch είναι ένα σώμα έργων στο οποίο η εικόνα δεν σχεδιάζεται, αλλά απελευθερώνεται. Χαράσσεται γραμμή-γραμμή σε μια βαθύ μαύρη επιφάνεια, κάθε έργο εμφανίζεται μέσα από αμέτρητες ακριβείας γρατζουνιές που πιάνουν το φως και βγάζουν μορφή από το σκοτάδι.

Από απόσταση, η εικόνα φαίνεται σχεδόν φωτογραφική. Ισχυρή, αναγνωρίσιμη και γεμάτη παρουσία. Ωστόσο κοντά, το έργο διαλύεται σε ένα πυκνό πεδίο μεμονωμένων σημαδιών. Λεπτές, εύθραυστες και σχεδόν ασήκωτες. Τι φαινόταν ότι ήταν συμπαγές αποκαλύπτεται ως ένα ευαίσθητο δίκτυο γραμμών, καθεμία μια επίμονη κίνηση, καθεμία ουσιαστική για το σύνολο.

Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Την τονίζει. Η μαύρη επιφάνεια απορροφά, ενώ οι χαραγμένες γραμμές αντανακλούν. Καθώς το φως μετακινεται πάνω στην επιφάνεια, η εικόνα ανασαίνει. Από τη μία γωνία το σώμα στέκει καθαρό και οριστικό. Από κάποια άλλη, μαλακώνει και επιστρέφει προς το σκοτάδι από το οποίο ήρθε, χωρίς ποτέ να εξαφανιστεί. Κάτω από ένα εστιασμένο φως, η αντίθεση βαθαίνει και η εικόνα παίρνει μια γλυπτή, σχεδόν φωτεινή ποιότητα.

Αυτό που κάνει αυτό το μέσο τόσο ελκυστικό είναι η ήρεμη ένταση του. Η πράξη του χαράγματος είναι άμεση και ανεπίστρεπτη. Κάθε γραμμή είναι απόφαση που δεν μπορεί να αναιρεθεί. Και όμως το αποτέλεσμα δεν είναι σκληρό. Είναι οικείο, ατμοσφαιρικό και ζωντανό με κίνηση. Η σκληρότητα μετατρέπεται σε απαλότητα. Η καταστροφή σε δημιουργία. Η απουσία σε παρουσία.

Σε έργα όπως αυτό το πορτρέτο, το σώμα δεν παραμένει ποτέ πλήρως σταθερό. Μέσα από τη διασκευή της γραμμής, του φωτός και της σκιάς, η εικόνα μετακινείται με την οπτική γωνία και την ατμόσφαιρα. Σε ορισμένες στιγμές, το θέμα φαίνεται να βγαίνει προς τα έξω από το μαύρο. Άλλες στιγμές, επανέρχεται στη σιωπή του. Είναι μέσα σε αυτή την κίνηση, ανάμεσα στην οξύτητα και την ηρεμία, που το έργο ζωντανεύει.

Όπως όλα τα υλικά που αγγίζει ο χρόνος, η επιφάνεια φέρει τη δική της ήσυχη ζωή. Κάθε γρατζουνιά κρατά μια στιγμή, μια ανάσα, μια κίνηση. Μαζί διαμορφώνουν όχι μόνο μια εικόνα, αλλά μια παρουσία, μια παρουσία που συνεχίζει να αποκαλύπτεται με κάθε μεταβολή του φωτός.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη

Το όνομά μου είναι Τις Ντράχτσμα, ιδρυτής του TD Fine Art Studio.

Ως καλλιτέχνης, με κατευθύνει μια συνεχή επιθυμία να εξερευνώ νέες οπτικές γλώσσες. Δεν βλέπω την τέχνη ως στατικό στυλ, αλλά ως εξελισσόμενο πεδίο ανακάλυψης όπου το υλικό, η δομή, το φως και το συναίσθημα συνενώνονται.

Η δουλειά μου συχνά ξεκινά με μια απλή ερώτηση. Πώς μπορεί ένα υλικό να μιλήσει με έναν νέο τρόπο. Πώς μπορεί η σκληρότητα να γίνει οικειότητα. Πώς μπορεί η ακρίβεια να δημιουργήσει συναίσθημα. Αυτή η αναζήτηση βρίσκεται στον πυρήνα όλων όσα δημιουργώ.

Στο TD Fine Art Studio, κάθε σώμα έργων προσεγγίζεται ως ο δικός του κόσμος, με τη δική του λογική, ατμόσφαιρα και οπτική ταυτότητα. Μερικά έργα δομούνται μέσα από ρυθμό, επανάληψη και δομή. Άλλα αναδύονται μέσα από την απουσία, τη σκιά, τη Reflection ή την ένταση. Αυτό που τα συνδέει είναι η κοινή δέσμευση για πρωτοτυπία, σαφήνεια και συναισθηματική παρουσία.

Μαγεύομαι από το αντίθεση. Μεταξύ δύναμης και ευαισθησίας. Μεταξύ ελέγχου και αίσθησης. Μεταξύ αυτού που φαίνεται και αυτού που μένει ανοιχτό σε ερμηνεία. Ο στόχος μου δεν είναι απλώς να δημιουργήσω μια εικόνα, αλλά ένα έργο που κρατά την προσοχή, προσκαλεί την ανάκλαση και συνεχίζει να αποκαλύπτεται με τον χρόνο.

Το TD Fine Art Studio είναι ο χώρος όπου αυτές οι αναζητήσεις ενώνονται. Δεν είναι μόνο ένα στούντιο, αλλά ένα εξελισσόμενο καλλιτεχνικό σύμπαν που διαμορφώνεται από περιέργεια, ακρίβεια και την φιλοδοξία να δημιουργεί έργα που αισθάνονται διακριτικά, συνειδητά και ζωντανά.