Tijs Dragtsma (1992) - A Piece Left Standing

Σε ένα άδειο ταμπλό, ένα ιππότης μένει όρθιος. Ούτε η βασίλισσα, ούτε ο βασιλιάς, αλλά το κομμάτι που σχεδιάστηκε για τα πλευρικά βήματα και τις απρόβλεπτες στροφές, το κομμάτι που επιβιώνει όταν τα ευθείς κινήσεις καταρρέουν.

Ένα μεμονωμένο σκληρό φως πέφτει από ψηλά, αγκαλιάζοντας τις χαραγμένες αυλακώσεις της χαίτης του και τραβώντας μια μακριά σκιά που μαζεύεται προς τα μπρος μέσα στο σκοτάδι. Τα πάντα αποσύρονται σε ένα μαύρο τόσο βαθύ που διαβάζεται ως απουσία αντί για χρώμα, μια σκηνή φτιαγμένη για έναν μόνο χαρακτήρα και τίποτα περισσότερο.

Χωρίς χρώμα. Χωρίς εκτύπωση. Χωρίς μελάνι. Ο ιπποττής στο A Piece Left Standing χτίζεται μέσω ελεγχόμενων γρατζουνιών, όχι εφαρμοσμένων πάνω στην επιφάνεια του ακρυλικού γυαλιού αλλά γρατζουνισμένων απευθείας μέσα σε αυτό, μέχρι η εικόνα να καθίσει μέσα στην ίδια την επιφάνεια, να ληφθεί από μέσα προς τα έξω αντί να απλωθεί από πάνω.

Η εικόνα είναι πάντα παρούσα, με ή χωρίς άμεσο φως. Το φως δεν τη δημιουργεί, τη σκιαγραφεί. Κάτω από ένα μετακινούμενο φως ή γωνία κίνησης, οι γρατζουνιές πιάνονται και αντανακλώνται, και η αντίθεση βαθαίνει. Το έργο διαβάζεται διαφορετικά από γωνία σε γωνία χωρίς ποτέ να χάνει τον ιππότη στο κέντρο του.

Θεωρητικά από απέναντι ενός δωματίου, το κομμάτι φαίνεται μνημειώδες, μια μοναδική σιλουέτα που κρατά τη θέση της στο σκοτάδι. Κοντινά, η ίδια silhouette διαλύεται σε ένα πεδίο λεπτών, συνειδητών γρατζουνιών, απόδειξη ότι αυτή η σιωπή χτίστηκε, όχι απλώς βρέθηκε.

Ένας ιπποτής αριστερός μόνος του στο ταμπλό δεν είναι ένα κομμάτι που έχει κερδίσει. Είναι ένα κομμάτι που δεν έχει ακόμη χάσει, ακόμα όρθιο όταν τόσο πολύ γύρω του έχει καταρρεύσει, ακόμα ικανό για μια απρόβλεπτη κίνηση. Εκείνη η ήρεμη, πεισματική αντοχή είναι το πραγματικό θέμα αυτού του έργου.

A Piece Left Standing συνεχίζει τη σειρά Art with Scratch, στην οποία η εικόνα κατασκευάζεται μέσω ελεγχόμενης ζημιάς στην επιφάνεια, αντί για χρώμα ή εκτύπωση. Μια οπτική γλώσσα όπου η ζημία δεν αποτελεί καταστροφή, αλλά δομή.

"Το να παραμένεις όρθιος είναι από μόνο του είδος νίκης."

Σχετικά με το Art with Scratch

Το Art with Scratch είναι ένα σώμα έργων στο οποίο η εικόνα δεν ζωγραφίζεται, αλλά απελευθερώνεται. Χαραγμένη γραμμή-γραμμή σε μια βαθιά μαύρη επιφάνεια, κάθε έργο αναδύεται μέσα από αμέτρητες ακριβείς γρατζουνιές που πιάνουν το φως και εξάγουν μορφή από το σκοτάδι.

Από μακριά, η εικόνα φαίνεται σχεδόν φωτογραφική. Δυνατή, αναγνωρίσιμη και γεμάτη παρουσία. Ωστόσο κοντά, το έργο διαλύεται σε ένα πυκνό πεδίο ατομικών σημείων. Λεπτές, εύθραυστες και σχεδόν ασήκωτες. Αυτό που φαινόταν ακίνητο αποκαλύπτεται ως ένα λεπτό ιστό γραμμών, κάθε μία μια συνειδητή κίνηση, κάθε μια ουσιαστική για το σύνολο.

Το φως δεν δημιουργεί τη μορφή. Τη σκιαγραφεί. Το μαύρο υπόστρωμα απορροφά, ενώ οι γρατζουνιές αντανακλούν. Καθώς το φως μετακινείται πάνω στην επιφάνεια, η εικόνα αναπνέει. Από μια γωνία το σχήμα παραμένει διακριτό και ορισμένο. Από άλλη, μαλακώνει και επιστρέφει προς το σκοτάδι από το οποίο ήρθε, χωρίς ποτέ να εξαφανιστεί. Κάτω από έναν εστιασμένο προβολέα, η αντίθεση βαθαίνει και η εικόνα λαμβάνει μια γλυπτική, σχεδόν φωτεινή ποιότητα.

Αυτό που κάνει αυτό το μέσο τόσο ισχυρό είναι η σιωπηρή του ένταση. Η πράξη του γρεισαρίσματος είναι άμεση και μη ανατρέψιμη. Κάθε γραμμή είναι απόφαση που δεν μπορεί να αναιρεθεί. Ωστόσο το αποτέλεσμα δεν είναι σκληρό. Είναι οικεία, ατμοσφαιρική και ζωντανή με κίνηση. Η σκληρότητα μετατρέπεται σε μαλακότητα. Η καταστροφή μετατρέπεται σε δημιουργία. Η απουσία μετατρέπεται σε παρουσία.

Στις εργασίες όπως αυτό το πορτρέτο, το σώμα ποτέ δεν είναι πλήρως σταθεροποιημένο. Μέσα από την αλληλεπίδραση γραμμής, φωτός και σκιάς, η εικόνα αλλάζει με την προοπτική και την ατμόσφαιρα. Σε ορισμένες στιγμές, το θέμα φαίνεται να βγαίνει από το μαύρο. Σε άλλες, να επιστρέφει σε ακινησία. Είναι μέσα σε αυτήν την κίνηση, ανάμεσα στην οξύτητα και την ηρεμία, που το έργο ζωντανεύει.

Όπως όλα τα υλικά που αγγίζει ο χρόνος, η επιφάνεια φέρει τη δική της ήρεμη ζωή. Κάθε γρατζουνιά κρατά μια στιγμή, μια αναπνοή, μια κίνηση. Μαζί σχηματίζουν όχι απλώς μια εικόνα, αλλά μια παρουσία, μια που συνεχίζει να αποκαλύπτεται με κάθε μεταβολή του φωτός.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη

Ονομάζομαι Τijs Dragtsma, ιδρυτής του TD Fine Art Studio.

Ως καλλιτέχνης, με καθοδηγεί συνεχώς η επιθυμία να εξερευνώ νέες οπτικές γλώσσες. Δεν βλέπω την τέχνη ως σταθερό στυλ, αλλά ως εξελισσόμενο πεδίο ανακάλυψης όπου υλικό, δομή, φως και συναίσθημα συνενώνονται.

Το έργο μου συνήθως ξεκινά με μια απλή ερώτηση. Πώς μπορεί ένα υλικό να μιλήσει με έναν καινούριο τρόπο. Πώς μπορεί η σκληρότητα να γίνει οικειότητα. Πώς μπορεί η ακρίβεια να δημιουργήσει συναίσθημα. Αυτή η αναζήτηση βρίσκεται στην καρδιά όλων όσων δημιουργώ.

Μέσα στο TD Fine Art Studio, κάθε σώμα έργου προσεγγίζεται ως ο δικός του κόσμος, με τη δική του λογική, ατμόσφαιρα και οπτική ταυτότητα. Κάποια έργα χτίζονται μέσα από ρυθμό, επανάληψη και δομή. Άλλα εμφανίζονται μέσω απουσίας, σκιάς, ανάκλασης ή έντασης. Αυτό που τους συνδέει είναι μια κοινή δέσμευση στην αρχαιοτητα, σαφήνεια και συναισθηματική παρουσία.

Μαγεύομαι από την αντίθεση. Μεταξύ δύναμης και ευαισθησίας. Μεταξύ ελέγχου και αισθήματος. Μεταξύ αυτού που φαίνεται και αυτού που μένει ανοιχτό στην ερμηνεία. Ο στόχος μου δεν είναι απλώς να φτιάξω μια εικόνα, αλλά να δημιουργήσω ένα έργο που κρατά την προσοχή, προσκαλεί την προβληματισμό και συνεχίζει να αποκαλύπτεται με τον καιρό.

Το TD Fine Art Studio είναι ο χώρος όπου αυτές οι εξερευνήσεις συνενώνονται. Δεν είναι απλώς ένα εργαστήριο, αλλά ένα εξελισσόμενο καλλιτεχνικό σύμπαν διαμορφωμένο από περιέργεια, ακρίβεια και φιλοδοξία να δημιουργεί έργα που αισθάνονται διακριτικά, προθετικό και ζωντανά.