Tijs Dragtsma (1992) - The Joker in Shadow

Κοντεύει να βυθιστεί στο σκοτάδι, με ένα χέρι υψωμένο λες και αιχμαλωτισμένο εν κινήσει, ενώ το άλλο χαμηλώνει κατά μήκος του σώματος. Το πρόσωπο είναι το μόνο πράγμα που το μάτι μπορεί να κρατήσει αρχικά, με λεκέδες και άνισο, κάπου ανάμεσα σε ζωγραφιά και τραύμα, χωρίς αμφιβολία ο Τζόκερ. Όλα τα υπόλοιπα, το σακάκι, ο χώρος, ο λόγος που βρίσκεται εδώ, έχουν επιστραφεί στη σκιά.

Δεν υπάρχει χρώμα που να εμπλέκεται. Ο Τζόκερ δεν τυπώθηκε ή ζωγραφίστηκε πάνω στο ακρυλικό γυαλί, η παρουσία του χαράχτηκε απευθείας σε αυτό, χτιζόμενη μέσω ελεγχόμενων γρατζουνιών που αφαιρούν αντί να προσθέτουν. Καμία μπογιά. Καμία εκτύπωση. Καμία μελάνη. Αυτό που βλέπεις είναι ό,τι έχει απομακρυνθεί, όχι ό,τι έχει προστεθεί.

Η εικόνα βρίσκεται πάντα παρούσα, σε φως ημέρας ή σε ένα σκοτεινό δωμάτιο, είτε φωτίζεται άμεσα είτε όχι. Το φως δεν τη δημιουργεί, το οξύνει. Κάτω από άμεση πηγή οι γρατζουνιές πιάνονται και διατηρούν τη λάμψη, η αντίθεση βαθαίνει και το υψωμένο χέρι φαντάζει ότι φτάνει κι άλλο έξω από το μαύρο. Με άλλη γωνία, το ίδιο σχήμα εγκαθίσταται σε έναν πιο ήρεμο τόνο, παρόν αλλά αποσυρμένος, ποτέ τελείως εξαφανισμένος.

Ο Τζόκερ ήταν πάντα μελέτη αντιφατικότητας, χαοτικό ντυμένο ως τάξη, ένα πρόσωπο που επιτελεί ενώ ο άνθρωπος από κάτω εξαφανίζεται. Χτισμένος μέσω ζημιάς παρά μέσω χρώματος, εκείνη η αντίφαση γίνεται δομή αντί απεικόνισης. Ο χαρακτήρας δεν ζωγραφίζεται ως εικόνα αστάθειας, είναι φτιαγμένος από αυτήν.

Βλέποντας από απέναντι σε ένα δωμάτιο, το σχήμα φαίνεται μεγαλόπρεπο, μια ενιαία σιλουέτα που κρατάει το έδαφος απέναντι στο σκοτάδι. Πλησιάζεις και η σιλουέτα μετατρέπεται σε ένα πυκνό πεδίο γρατζουνιών, μια επιφάνεια που αποδίδει λεπτομέρεια μόνο στην υπομονή, τον τρόπο που ο χαρακτήρας ο ίδιος αντιστέκεται στο να φανερωθεί πλήρως.

Ο Τζόκερ στη Σκιά συνεχίζει το Art with Scratch, τη σειρά από τον Τιϊς Ντραχτσμα, στην οποία η απεικόνιση οικοδομείται μέσω ελεγχόμενης επιφανειακής ζημιάς αντί χρώματος ή εκτύπωσης. Μία οπτική γλώσσα όπου η ζημιά δεν σημαίνει καταστροφή, αλλά δομή.

"Ακόμα και στο σκοτάδι, κάτι επιμένει να φαίνεται."

Σχετικά με το Art with Scratch

To Art with Scratch είναι ένα σώμα έργων στο οποίο η εικόνα δεν σχεδιάζεται, αλλά απελευθερώνεται. Χαραγμένη γραμμή-γραμμή σε μια βαθιά μαύρη επιφάνεια, κάθε έργο ξετυλίγεται μέσα από αμέτρητες ακριβείς γρατζουνιές που πιάνουν το φως και αποκαλύπτουν τη μορφή από το σκοτάδι.

Από απόσταση, η εικόνα φαίνεται σχεδόν φωτογραφική. Δυνατή, αναγνωρίσιμη και γεμάτη παρουσία. Ωστόσο, από κοντά, το έργο διαλύεται σε ένα πυκνό πεδίο ατομικών σημαδιών. Λεπτό, εύθραυστο και σχεδόν ασήμαντο. Ό,τι φαινόταν σαν στερεό αποκαλύπτεται ως ένα ευαίσθητο δίχτυ από γραμμές, καθεμία μια δόλια κίνηση, καθεμία ουσιαστική για το σύνολο.

Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Την οξύνει. Η μαύρη επιφάνεια απορροφά, ενώ οι χαραγμένες γραμμές αντανακλούν. Καθώς το φως μετακινείται διαμέσου της επιφάνειας, η εικόνα αναπνέει. Από μια γωνία η φιγούρα φαίνεται καθαρή και ορισμένη. Από άλλη, μαλακώνει και επιστρέφει προς το σκοτάδι από όπου ήρθε, χωρίς ποτέ να εξαφανιστεί. Υπό επικεντρωμένο Προβολέα, η αντίθεση βαθαίνει και η εικόνα παίρνει μια γλυπτική, σχεδόν φωτεινή ποιότητα.

Αυτό που κάνει αυτό το μέσο τόσο συναρπαστικό είναι η ήσυχη ένταση του. Η πράξη της χαραγιάς είναι άμεση και μη αναστρέψιμη. Κάθε γραμμή είναι απόφαση που δεν μπορεί να αναιρεθεί. Ωστόσο το αποτέλεσμα δεν είναι σκληρό. Είναι οικείο, ατμοσφαρικό και ζωντανό με κίνηση. Η σκληρότητα μετατρέπεται σε απαλότητα. Η καταστροφή γίνεται δημιουργία. Η απουσία γίνεται παρουσία.

Σε έργα όπως αυτό το πορτρέτο, η φιγούρα ποτέ δεν είναι πλήρως στερεωμένη. Μέσα από την αλληλεπίδραση γραμμής, φωτός και σκιάς, η εικόνα μετακινείται με την προοπτική και την ατμόσφαιρα. Κά moments, το θέμα φαίνεται να βγαίνει μπροστά από το μαύρο. Σε άλλες στιγμές, επιστρέφει σε ηρεμία. Εντός αυτής της κίνησης, ανάμεσα στη σαφήνεια και την ηρεμία, ζωντανεύει το έργο.

Όπως όλα τα μέσα που αγγίζει ο χρόνος, η επιφάνεια φέρει τη δική της ήσυχη ζωή. Κάθε γρατζουνιά κρατά μια στιγμή, μια ανάσα, μια χειρονομία. Μαζί σχηματίζουν όχι μόνο μια εικόνα, αλλά μια παρουσία, μια παρουσία που συνεχίζει να αποκαλύπτεται με κάθε αλλαγή του φως.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη

Με λένε Τις Ντραχτσμα, ιδρυτής του TD Fine Art Studio.

Ως καλλιτέχνης, με οδηγεί μια συνεχής επιθυμία να εξερευνώ νέες οπτικές γλώσσες. Δεν θεωρώ την τέχνη ως σταθερό στυλ, αλλά ως εξελισσόμενο πεδίο ανακάλυψης όπου υλικό, δομή, φως και συναισθήμα συγκλίνουν.

Το έργο μου συνήθως ξεκινά με μια απλή ερώτηση. Πώς μπορεί ένα υλικό να μιλήσει με έναν νέο τρόπο. Πώς μπορεί η σκληρότητα να γίνει οικειότητα. Πώς η ακρίβεια να δημιουργήσει συναίσθημα. Αυτή η αναζήτηση βρίσκεται στον πυρήνα όλων όσα δημιουργώ.

Εντός του TD Fine Art Studio, κάθε σώμα έργου προσεγγίζεται ως ο δικός του κόσμος, με τη δική του λογική, ατμόσφαιρα και οπτική ταυτότητα. Κάποια έργα χτίζονται μέσα από ρυθμό, επανάληψη και δομή. Άλλα αναδύονται μέσω της απουσίας, της σκιάς, της αντανάκλασης ή της έντασης. Αυτό που τα συνδέει είναι μια κοινή δέσμευση για πρωτοτυπία, σαφήνεια και συναισθηματική παρουσία.

Με συναρπάζει η αντίθεση. Μεταξύ δύναμης και ευθραυστότητας. Μεταξύ ελέγχου και αίσθησης. Μεταξύ αυτού που είναι ορατό και αυτού που μένει ανοιχτό στην ερμηνεία. Ο στόχος μου δεν είναι απλώς να δημιουργήσω μια εικόνα, αλλά να δημιουργήσω ένα έργον που να κρατά την προσοχή, να προσκαλεί προβληματισμό και να συνεχίζει να αποκαλύπτεται με τον χρόνο.

Το TD Fine Art Studio είναι ο χώρος όπου αυτές οι εξερευνήσεις συγκεντρώνονται. Δεν είναι μόνο ένα στούντιο, αλλά ένα εξελισσόμενο καλλιτεχνικό σύμπαν που διαμορφώνεται από την περιέργεια, την ακρίβεια και την φιλοδοξία να δημιουργεί έργα που αισθάνονται διακριτικά, σκόπιμα και ζωντανά.