Tijs Dragtsma (1992) - A Hat Spirals Into Night

Ένας άνθρωπος κοιτάζει προς τα έξω από ένα απόλυτο μαύρο, τα μάτια του ορθάνοιχτα και ακίνητα, σαν να έχει πιαστεί εν μέσω αναστεναγμού. Πάνω από αυτόν, το καπέλο του με πορτόβερ δεν μένει ένα καπέλο. Ξετυλίγεται, κύκλος-κύκλος, σε έναν αργό σπείρωμα που ανεβαίνει και εξαφανίζεται στο σκοτάδι, σαν να του είχε αφήσει ο ίδιος η βαρύτητα.

Υπάρχει μια ακινησία στο πρόσωπό του που κάνει τη σπείρα πάνω από το κεφάλι του να φαίνεται ακόμη πιο ξένη, ησυχία από κάτω, χάος από πάνω. Φοράει για την ψυχραιμία, το κοφτό γιακά, τη φροντισμένη γιορτινή γραβάτα, κι όμως το ένα αντικείμενο που θα έπρεπε να ανακοινώνει την κατάσταση του ανακαλύπτεται στον αέρα, στριφογυρίζοντας μακριά από εκείνον σαν μια σκέψη που δεν μπορεί να κρατήσει.

Είναι ένα πορτρέτο για το κενό μεταξύ του πώς παρουσιάζουμε τον εαυτό μας και του τι πραγματικά συμβαίνει μέσα μας. Το πρόσωπο διατηρεί την έκφρασή του. Το καπέλο όχι. Κάτι ξετυλίγεται, ήσυχα, προς τα πάνω, εκτός πρόσβασης.

Χωρίς μπογιά. Χωρίς τύπωμα. Χωρίς μελάνι. Το πρόσωπο και το σπειροειδές καπέλο είναι χαρακτερημένα προς την επιφάνεια του ακρυλικού γυαλιού, χτισμένα από ελεγχόμενες γρατσουνιές αντί για χρωστική ουσία. Η εικόνα είναι πάντα παρούσα, ορατή χωρίς κανένα ειδικό φως. Το φως δεν τη δημιουργεί. Την οξύνει, εμβαθύνοντας την αντίθεση όπου η σπείρα πιάνει το φως και αφήνοντας τον σκοτεινό χώρο γύρω της να πέσει ολοκληρωτικά.

Από απέναντι σε μια αίθουσα το έργο διαβάζεται ως μια ενιαία μεγαλειώδης κίνηση, ένας άνθρωπος να διαλύεται στην ίδια του αβεβαιότητα. Κοντινά, η ίδια κίνηση διασπάρει σε ένα πυκνό πεδίο ελεγχόμενης επιφανειακής βλάβης, κάθε γραμμή μέρος ενός μεγαλύτερου δομικού συνόλου που λύνεται μόνο από απόσταση. Διαβάζεται διαφορετικά από διαφορετικές γωνίες, χωρίς να χάσει ποτέ τον άνθρωπο στο κέντρο του.

Ένας Καπέλο Σπείρας Στο Νύχτα συνεχίζει τη σειρά Art with Scratch από τον Τιγις Ντράχτσμα, στην οποία η εικονογράφηση κατασκευάζεται μέσω ελεγχόμενης επιφανειακής βλάβης αντί για χρωστική ή τύπωμα.

"Η σύνθεση είναι ένα καπέλο. Ό,τι βρίσκεται κάτω από αυτό εξακολουθεί να περιστρέφεται."

Σχετικά με το Art with Scratch

Το Art with Scratch είναι ένα σώμα έργων όπου η εικόνα δεν σχεδιάζεται, αλλά αποκαλύπτεται. Χαραγμένη γραμμή-γραμμή σε μια βαθιά μαύρη επιφάνεια, κάθε έργο αναδύεται μέσα από αμέτρητες ακριβείς γρατσουνιές που πιάνουν το φως και φέρνουν τη μορφή από το σκοτάδι.

Από απόσταση, η εικόνα φαίνεται σχεδόν φωτογραφική. Ισχυρή, αναγνωρίσιμη και γεμάτη παρουσία. Ωστόσο από κοντά το έργο διαλύεται σε ένα πυκνό πεδίο ατομικών σημαδιών. Τέλειες, εύθραυστες και σχεδόν βαρύτητας. Ό,τι φαινόταν σταθερό αποκαλύπτεται ως ένα λεπτό δίκτυο γραμμών, καθεμία μια προσεκτική κίνηση, καθεμία ουσιαστική για το ολικό μοντέλο.

Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Τη οξύνονται. Το μαύρο επιφάνειας απορροφά, ενώ οι χαραγμένες γραμμές αντικατοπτρίζονται. Καθώς το φως αλλάζει στην επιφάνεια, η εικόνα αναπνέει. Από μια γωνία το σχήμα φαίνεται σαφές και καθορισμένο. Από άλλη, μαλακώνει και επιστρέφει προς το σκοτάδι από το οποίο ήλθε, χωρίς ποτέ να εξαφανιστεί. Κάτω από ένα εστιασμένο φως, η αντίθεση βαθαίνει και η εικόνα παίρνει μια γλυπτή, σχεδόν φωτεινή ποιότητα.

Αυτό που κάνει αυτό το μέσο τόσο ελκυστικό είναι η σιωπηλή ένταση του. Η πράξη χάραξης είναι άμεση και αμετάβλητη. Κάθε γραμμή είναι απόφαση που δεν μπορεί να αναιρεθεί. Ωστόσο το αποτέλεσμα δεν είναι σκληρό. Είναι οικείο, ατμοσφαιρικό και ζωντανό με κίνηση. Η σκληρότητα μετατρέπεται σε απαλότητα. Η καταστροφή μετατρέπεται σε δημιουργία. Η απουσία μετατρέπεται σε παρουσία.

Σε έργα όπως αυτό το πορτρέτο, το σχήμα ποτέ δεν είναι πλήρως σταθερό. Μέσα από την αλληλεπίδραση γραμμής, φωτός και σκιάς, η εικόνα μετακινείται με την προοπτική και την ατμόσφαιρα. Σε ορισμένες στιγμές, το θέμα φαίνεται να προχωρά προς το μαύρο. Σε άλλες, καταπλέει προς την ακινησία. Εκεί βρίσκεται αυτή η κίνηση, ανάμεσα στην οξύτητα και την ηρεμία, όπου το έργο ζωντανεύει.

Όπως όλα τα υλικά που ακουμπούν τον χρόνο, η επιφάνεια κουβαλά τη δική της ήρεμη ζωή. Κάθε γρατσουνιά κρατά μια στιγμή, μια ανάσα, ένα χάδι. Μαζί σχηματίζουν όχι απλώς μια εικόνα, αλλά μια παρουσία, μια παρουσία που συνεχίζει να αποκαλύπτεται με κάθε αλλαγή φωτισμού.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη

Με λένε Τιγις Ντράχτσμα, ιδρυτής του TD Fine Art Studio.

Ως καλλιτέχνης, οδηγούμαι από μια διαρκή επιθυμία να εξερευνώ νέες οπτικές γλώσσες. Δεν βλέπω την τέχνη ως ένα στατικό στυλ, αλλά ως πεδίο εξερεύνησης που εξελίσσεται όπου το υλικό, η δομή, το φως και το συναίσθημα συνέρχονται.

Το έργο μου συνήθως αρχίζει με μια απλή ερώτηση. Πώς μπορεί ένα υλικό να μιλήσει με έναν νέο τρόπο. Πώς μπορεί η σκληρότητα να γίνει οικειότητα. Πώς μπορεί η ακρίβεια να δημιουργήσει συναίσθημα. Εκείνη η αναζήτηση βρίσκεται στην καρδιά όλων όσων δημιουργώ.

Within TD Fine Art Studio, κάθε σώμα έργου προσεγγίζεται ως ο δικός του κόσμος, με τη δική του λογική, ατμόσφαιρα και οπτική ταυτότητα. Κάποια έργα χτίζονται μέσα από ρυθμό, επανάληψη και δομή. Άλλα εμφανίζονται μέσα από την απουσία, τη σκιά, την αντανάκλαση ή την ένταση. Αυτό που τα συνδέει είναι μια κοινή δέσμευση στην αυθεντικότητα, τη σαφήνεια και την συναισθηματική παρουσία.

Με συναρπάζει η αντίθεση. Μεταξύ δύναμης και τρωτότητας. Μεταξύ ελέγχου και συναισθήματος. Μεταξύ αυτού που είναι ορατό και αυτού που μένει ανοιχτό στην ερμηνεία. Ο στόχος μου δεν είναι απλώς να κάνω μια εικόνα, αλλά να δημιουργήσω ένα έργο που κρατά την προσοχή, προκαλεί σκέψη και συνεχίζει να αποκαλύπτεται με την πάροδο του χρόνου.

Το TD Fine Art Studio είναι ο χώρος όπου αυτές οι εξερευνήσεις ενώνονται. Δεν είναι μόνο ένα στούντιο, αλλά ένα εξελισσόμενο καλλιτεχνικό σύμπαν φτιαγμένο από περιέργεια, ακρίβεια και τη φιλοδοξία να δημιουργήσει έργα που αισθάνονται διαφορετικά, συνειδητά και ζωντανά.