Tijs Dragtsma (1992) - Severity Made Tender

Υπάρχει μια γεύση τρυφερότητας που δεν αναγνωρίζεται. Δεν υποχωρεί, δεν στρέφεται προς το φως ούτε επιζητεί αναγνώριση. Εδράζεται σε μια ανέκφραστη γαλήνη όπως ζεστασιά που ξεχειλίζει κάτω από βαρύ ύφασμα, παρούσα και αισθητή αλλά μη προσφέροντας τίποτε εξωτερικά. Στην ολλανδική Χρυσή Εποχή, οι γυναίκες μετέφεραν αυτή την ποιότητα ως γεγονός επιβίωσης. Όχι απόδοση. Όχι πανοπλία. Το συσσωρευμένο βάρος δεκαετιών περιορισμού, καθήκοντος, της συγκεκριμένης αξιοπρέπειας που ανήκει σε όσους ποτέ δεν ύψωσαν τη φωνή τους.

Στέκεται μέσα σε ένα απόλυτο μαύρο. Το μαύρο φόρεμα αποχωρίζεται στον περιβάλλοντα κενό χωρίς αντίσταση, χωρίς όριο, παρά μόνο η αργή διάλυση ενός σκότους σε ένα άλλο. Από μέσα από αυτή τη φθορά που εξαφανίζεται, το πρόσωπό της ανεβαίνει. Ένα κεντρικό προσανατολισμένο φως πέφτει πάνω του με την επιμελή ακρίβεια που οι Ολλανδοί δάσκαλοι κατανοούσαν: όχι να φωτίζει τα πάντα, αλλά μόνο ό,τι έχει σημασία. Η έκφρασή της δεν κρατά τίποτε που δεν είχε επιλεγεί. Η στάση της είναι πλήρης.

Στον λαιμό, ένα δαντελένιο κολάρο διατηρεί τη λάμψη του με ήρεμη εμμονή. Είναι η μόνη παραχώρηση στη λεπτότητα σε μια αλλιώς αυστηρή σύνθεση, τοποθετημένη με με-care, και λέει τα πάντα σχετικά με το ποια είναι. Η σοβαρότητα είναι η δομή. Η τρυφερότητα μέσα σε αυτήν είναι η λεπτομέρεια που επιβιώνει.

Ούτε πίνακας οικοδόμησε αυτή τη μορφή. Ούτε μελάνι, ούτε εκτύπωση. Υφίσταται επειδή η επιφάνεια του ακρυλικού γυαλιού υπέστη ελεγχόμενη επιφανειακή ζημιά, κάθε σημάδι διορθώθηκε έτσι ώστε το φως να γίνει μεταβλητή και ο θεατής να γίνει μέρος αυτού που αποκαλύπτεται. Από απόσταση, το έργο παρουσιάζεται ως πλήρης και monumental πορτρέτο. Από κοντά, γίνεται ένα πεδίο ελεγχόμενων γρατσουνιών, μια επιφάνεια αλλοιωμένη μέχρι να προκύψει κάτι από αυτό που αφαιρέθηκε.

Το φως δεν παραμένει σταθερό. Καθώς ο θεατής κινείται γύρω από το έργο, το σώμα μετατοπίζεται ανάμεσα σε βάθος και ένταση, ανάμεσα σε κοφτερότητα και απαλότητα. Η σοβαρότητα διατηρείται. Η τρυφερότητα μέσα σε αυτή διατηρείται. Ο τίτλος δεν είναι ερμηνεία. Είναι περιγραφή.

Η Σοβαρότητα Μετατρέπεται σε Τρυφερότητα ανήκει στη «Δόξα της Ολλανδίας», μια σειρά μέσα από το Art with Scratch από τον Tijs Dragtsma, όπου η εικασία έχει κατασκευαστεί μέσω ελεγχόμενης επιφανειακής ζημιάς αντί για χρώμα ή εκτύπωση, και όπου αυτή η ίδια η ζημιά γίνεται ένας τρόπος ανάκτησης των ανθρώπινων προσώπων πίσω από μια εποχή ευημερίας, τους περιορισμένους, τους αξιοσέβαστους, τους φθαρμένους, αυτούς των οποίων η συναισθησία κράτησε έναν κόσμο.

"Ένας οπτικός γλωσσικός προϋπολογισμός όπου η ζημιά δεν είναι καταστροφή, αλλά δομή."

Σχετικά με το Art with Scratch

Το Art with Scratch είναι ένα σώμα έργων στο οποίο η εικόνα δεν σχεδιάζεται, αλλά ελευθερώνεται. Χαρακτηρισμένη γραμμή-γραμμή σε μια βαθιά μαύρη επιφάνεια, κάθε έργο προκύπτει μέσα από αμέτρητες ακριβείς γρατσουνιές που πιάνουν το φως και φέρνουν το σχήμα από το σκότος.

Από απόσταση, η εικόνα φαίνεται σχεδόν φωτογραφική. Ισχυρή, αναγνωρίσιμη και γεμάτη παρουσία. Ωστόσο κοντά, το έργο διαλύεται σε ένα πυκνό πεδίο μεμονωμένων σημαδιών. Λεπτές, ευάλωτες και σχεδόν αβάρος. Το οτιδήποτε φαινόταν στέρεο αποκαλύπτεται ως ένα ευαίσθητο δίχτυ γραμμών, καθεμία μια συνειδητή κίνηση, καθεμία αναγκαία για το σύνολο.

Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Την ακονίζει. Η μαύρη επιφάνεια απορροφά, ενώ οι γρατσουνιές ανακλαστικά αντανακλούν. Καθώς το φως μετακινείται διαμέσου της επιφάνειας, η εικόνα αναπνέει. Από μια γωνία η μορφή στέκει καθαρή και ορισμένη. Από άλλη, απαλύνεται και επιστρέφει προς το σκοτάδι από όπου ήρθε, ποτέ μη εξαφανιζόμενη. Υπό ένα εστιακό φως, η αντίθεση βαθαίνει και η εικόνα παίρνει μια γλυπτική, σχεδόν φωτεινή ποιότητα.

Τι κάνει αυτό το μέσο τόσο μαγευτικό είναι η ήσυχη έντασή του. Η πράξη της γρατσουνιάς είναι άμεση και μη αναστρέψιμη. Κάθε γραμμή είναι μια απόφαση που δεν μπορεί να αναιρεθεί. Ωστόσο το αποτέλεσμα δεν είναι σκληρό. Είναι οικείο, ατμοσφαιρικό και ζωντανό με κίνηση. Η σκληρότητα μετατρέπεται σε απαλότητα. Η καταστροφή μετατρέπεται σε δημιουργία. Η απουσία μετατρέπεται σε παρουσία.

Σε έργα όπως αυτό το πορτρέτο, το σώμα δεν είναι ποτέ πλήρως σταθερό. Μέσω της αλληλεπίδρασης γραμμής, φωτός και σκιάς, η εικόνα μετακινείται με την οπτική γωνία και την ατμόσφαιρα. Σε ορισμένες στιγμές, το θέμα φαίνεται να προβάλλεται έξω από το μαύρο. Άλλες φορές, επανέρχεται σε ηρεμία. Εντός αυτής της κίνησης, ανάμεσα σε κοφτερότητα και γαλήνη, ζωντανεύει το έργο.

Όπως και όλα τα υλικά που έχουν αγγιχτεί από το χρόνο, η επιφάνεια φέρει τη δική της ήσυχη ζωή. Κάθε γρατσουνιά κρατά μια στιγμή, ένα ανάσα, ένα gesture. Μαζί σχηματίζουν όχι απλώς μια εικόνα, αλλά μια παρουσία, μια παρουσία που συνεχίζει να αποκαλύπτεται με κάθε αλλαγή φωτός.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη

Το όνομά μου είναι Tijs Dragtsma, ιδρυτής του TD Fine Art Studio.

Ως καλλιτέχνης, με οδηγεί μια διαρκής επιθυμία να εξερευνώ νέες οπτικές γλώσσες. Δεν βλέπω την τέχνη ως ένα σταθερό στυλ, αλλά ως εξελισσόμενο πεδίο ανακάλυψης όπου υλικό, δομή, φως και συναίσθημα ενώνονται.

Η δουλειά μου συνήθως ξεκινά με μια απλή ερώτηση. Πώς μπορεί ένα υλικό να μιλήσει με έναν νέο τρόπο; Πώς μπορεί η σκληρότητα να γίνει οικειότητα; Πώς μπορεί η ακρίβεια να δημιουργήσει συναίσθημα; Αυτή η αναζήτηση βρίσκεται στην καρδιά όλων όσων δημιουργώ.

ΜWithin TD Fine Art Studio, κάθε σώμα έργου αντιμετωπίζεται ως δικός του κόσμος, με τη δική του λογική, ατμόσφαιρα και οπτική ταυτότητα. Κάποια έργα χτίζονται μέσω ρυθμού, επανάληψης και δομής. Άλλα αναδύονται μέσω απουσίας, σκιάς, αντανάκλασης ή έντασης. Αυτό που τα συνδέει είναι η κοινή δέσμευση για πρωτοτυπία, σαφήνεια και συναισθηματική παρουσία.

Μαγρεύομαι από αντίθεση. Μεταξύ δύναμης και αδυναμίας. Μεταξύ ελέγχου και συναισθήματος. Μεταξύ ό,τι φαίνεται και ό,τι μένει ανοιχτό στην ερμηνεία. Στόχος μου δεν είναι απλώς να φτιάξω μια εικόνα, αλλά να δημιουργήσω ένα έργο που κρατάει την προσοχή, προσκαλεί αναστοχασμό και συνεχίζει να αποκαλύπτεται με το πέρασμα του χρόνου.

Το TD Fine Art Studio είναι ο χώρος όπου συγκεντρώνονται αυτές οι εξερευνήσεις. Δεν είναι μόνο στούντιο, αλλά ένα εξελισσόμενο καλλιτεχνικό σύμπαν που διαμορφώνεται από περιέργεια, ακρίβεια και την επιθυμία να δημιουργήσει έργα που αισθάνονται διακριτικά, συνειδητά και ζωντανά.