Tijs Dragtsma (1992) - Tender With Years

Υπάρχουν προσωπεία στα οποία η τρυφερότητα δεν είναι απαλότητα, αλλά συσσώρευση. Κάθε γραμμή στο πρόσωπο αυτής της γυναίκας αποτελεί καταγραφή όχι μόνο της πάθησης, αλλά οτιδήποτε έχει κρατήσει, κουβαλήσει και ήρεμα δώσει. Καθίζει με τα χέρια της διπλωμένα, ήρεμη, ακούραστη, και το φως που διασχίζει το πρόσωπό της φαίνεται να βρήκε το θέμα του χωρίς αναζήτηση.

Ο περιβάλλων σκοτάδι είναι απόλυτο. Δεν υπάρχει χώρος που να υπονοείται, κανένας κόσμος πέρα από αυτό το εν λόγω πηγή φωτός που συμφωνεί να φωτίσει. Τα σκούρα ρούχα της διαλύονται στα άκρα τους στον κενό χώρο, χωρίς αποχαιρετισμό. Αυτό που μένει είναι το πρόσωπό της, η συγκρατημένη δαντέλα στο γιακά της, και αυτά τα χέρια: διπλωμένα όχι σε ήττα αλλά σε έναν είδος ηρεμίας που μόνο μακρόχρονη ζωή επιτυγχάνει.

Δεν ήρθε στον κόσμο μέσω ζωγραφικής, μελάνι ή οποιοδήποτε πράξη προσθήκης. Υφίσταται επειδή η επιφάνεια του ακρυλικού γυαλιού έχει αλλάξει μέσω ελεγχόμενης ζημίας της επιφάνειας. Κάθε σημάδι είναι μια αφαίρεση που πιάνει το φως, το λυγίζει, δίνει μορφή σε ό,τι αλλιώς δεν θα εμφανιζόταν. Τίποτε δεν τοποθετήθηκε εδώ. Όλα αφαιρέθηκαν.

Το Tender With Years ανήκει στο Dutch Glory, μια σειρά μέσα από το Art with Scratch από τον Tijs Dragtsma, όπου η εικονογράφηση κατασκευάζεται μέσα από ελεγχόμενη ζημία επιφάνειας αντί για χρωστήρα ή εκτύπωση, και στην οποία η ίδια αυτή ζημία γίνεται ένας τρόπος επιστροφής βάρους και ολικής ανθρωπότητας στα καθημερινά πρόσωπα που άφησε πίσω της μια εποχή ευημερίας.

Από απόσταση το έργο φέρνει τη βαρύτητα μιας μουσειακής καμβάς, μια παρουσία που κρατά ένα δωμάτιο χωρίς προσπάθεια. Όταν προσεγγίζεται, η επιφάνεια αποκαλύπτεται διαφορετικά: ένα πεδίο ελεγχόμενων γρατζουνιών, καθεμιά να πιάνει το φως ανάλογα με το δικό της γωνία, έτσι ώστε η εικόνα να μετακινείται ανάμεσα σε διαύγεια και ηρεμία καθώς ο θεατής κινείται. Εκείνη δεν παραμένει σταθερή. Εμφανίζεται, αποχωρεί και εμφανίζεται ξανά.

Αυτή είναι η συγκεκριμένη ποιότητα της ηλικίας επίσης: όχι ένα μοναδικό αλήθεια που κρατιέται ακίνητη, αλλά μια παρουσία που φαίνεται διαφορετικά ανάλογα με το πόσο κοντά σταθείς και τι φως φέρνεις. Σε αυτό το έργο, η ζημιά στην επιφάνεια δεν είναι που καλύπτει την εικόνα. Είναι αυτή που αποκαλύπτει την. Μια οπτική γλώσσα όπου η ζημιά δεν είναι καταστροφή, αλλά δομή.

"Ήταν πάντα εκεί. Η επιφάνεια απλώς έπρεπε να μάθει να τη φερόταν through."

Σχετικά με το Art with Scratch

Το Art with Scratch είναι ένα σώμα έργων στο οποίο η εικόνα δεν σχεδιάζεται, αλλά απελευθερώνεται. Χαραγμένη γραμμή-γραμμή σε μια βαθιά μαύρη επιφάνεια, κάθε έργο αναδύεται μέσα από αμέτρητες ακριβείς γρατζουνιές που πιάνουν το φως και φέρνουν τη μορφή από το σκότος.

Από απόσταση, η εικόνα φαίνεται σχεδόν φωτογραφική. Ισχυρή, αναγνωρίσιμη και γεμάτη παρουσία. Ωστόσο σε κοντινή απόσταση το έργο διαλύεται σε ένα πυκνό πεδίο ατομικών σημαδιών. Λεπτές, εύθραυστες και σχεδόν ασήκωτες. Αυτό που φαινόταν συμπαγές αποκαλύπτεται ως μια ευαίσθητη ιστοπλέξια γραμμών, καθεμία μια σκόπιμη κίνηση, καθεμία ουσιώδης για ολόκληρο.

Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Την οξύνοντας. Το μαύρο υπόστρωμα απορροφά, ενώ οι χαραγμένες γραμμές αντανάκλαται. Καθώς το φως γλιστρά οριζόντια κατά την επιφάνεια, η εικόνα αναπνέει. Από τη μία γωνία η φιγούρα στέκεται καθαρή και ορισμένη. Από την άλλη, απαλύνεται και επιστρέφει προς το σκοτάδι από το οποίο ήρθε, χωρίς ποτέ να εξαφανιστεί. Υπό κεντρικά εστιακό φως η αντίθεση βαθαίνει και η εικόνα παίρνει μια γλυπτή, σχεδόν φωτεινή ποιότητα.

Αυτό που κάνει αυτό το μέσο τόσο καθηλωτικό είναι η ήσυχη ένταση της. Η πράξη του χαραγμού είναι άμεση και μη αντιστρέψιμη. Κάθε γραμμή είναι μια απόφαση που δεν μπορεί να αναιρεθεί. Ωστόσο το αποτέλεσμα δεν είναι σκληρό. Είναι οικείο, ατμοσφαιρικό και ζωντανό με κίνηση. Η σκληρότητα μεταμορφώνεται σε απαλότητα. Η καταστροφή μετατρέπεται σε δημιουργία. Η έλλειψη μετατρέπεται σε παρουσία.

Σε έργα όπως αυτό το πορτρέτο, η φιγούρα δεν είναι ποτέ πλήρως σταθερή. Μέσω της αλληλεπίδρασης της γραμμής, του φωτός και της σκιάς το έργο αλλάζει με την προοπτική και την ατμόσφαιρα. Σε ορισμένες στιγμές το θέμα φαίνεται να προχωρεί από το μαύρο. Άλλες φορές, κατασταλάζει σε ακινησία. Μέσα σε αυτή τη κίνηση, ανάμεσα στην ευκρίνεια και την ηρεμία, το έργο ζωντανεύει.

Όπως όλα τα υλικά που αγγίζει ο χρόνος, η επιφάνεια φέρει τη δική της ήσυχη ζωή. Κάθε γρατζουνιά κρατά μια στιγμή, έναν αναστεναγμό, μια κίνηση. Μαζί σχηματίζουν όχι απλά μια εικόνα, αλλά μια παρουσία, μια παρουσία που συνεχίζει να αποκαλύπτεται με κάθε αλλαγή φωτός.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη

Το όνομά μου είναι Τις Ντρεχτσμά, ιδρυτής του TD Fine Art Studio.

Ως καλλιτέχνης, με καθοδηγεί διαρκής επιθυμία να εξερευνώ νέες οπτικές γλώσσες. Δεν βλέπω την τέχνη ως σταθερό στυλ, αλλά ως εξελισσόμενο πεδίο ανακάλυψης όπου υλικό, δομή, φως και συναίσθημα συνυπάρχουν.

Το έργο μου συνήθως αρχίζει με μια απλή ερώτηση. Πώς μπορεί ένα υλικό να μιλήσει με έναν νέο τρόπο. Πώς μπορεί η σκληρότητα να γίνει οικειότητα. Πώς η ακρίβεια να δημιουργήσει συναίσθημα. Αυτή η αναζήτηση βρίσκεται στο επίκεντρο όλων όσα δημιουργώ.

Στο TD Fine Art Studio, κάθε σώμα έργων αντιμετωπίζεται ως ο δικός του κόσμος, με τη δική του λογική, ατμόσφαιρα και οπτική ταυτότητα. Μερικά έργα χτίζονται μέσω ρυθμού, επανάληψης και δομής. Άλλα αναδύονται μέσω απουσίας, σκιάς, αντανάκλασης ή έντασης. Αυτό που τα συνδέει είναι μια κοινή δέσμευση στην πρωτοτυπία, σαφήνεια και συναισθηματική παρουσία.

Με εκπλήσσει η αντίθεση. Μεταξύ δύναμης και αδυναμίας. Μεταξύ ελέγχου και συναισθήματος. Μεταξύ αυτού που φαίνεται και αυτού που μένει ανοιχτό στην ερμηνεία. Στόχος μου δεν είναι απλώς να φτιάξω μια εικόνα, αλλά να δημιουργήσω ένα έργο που κρατά την προσοχή, προσκαλεί την ανάδραση και συνεχίζει να αποκαλύπτεται με τον χρόνο.

Το TD Fine Art Studio είναι ο χώρος όπου αυτές οι αναζητήσεις συνενώνονται. Δεν είναι απλώς ένα στούντιο, αλλά ένα εξελισσόμενο καλλιτεχνικό σύμπαν διαμορφωμένο από περιέργεια, ακρίβεια και τη φιλοδοξία να δημιουργήσει έργα που αισθάνονται διακριτικά, πρόθεση και ζωντανά.