Tijs Dragtsma (1992) - Steam Before Arrival

Δύο φλιτζάνια καπνίζουν στον μικρό τραπεζάκι. Τα καθίσματα στρέφονται ο ένας προς τον άλλον, ήδη σε συνομιλία, αν και κανείς δεν έχει φτάσει ακόμη για να τα γεμίσει. Το Ατμός πριν την Άφιξη διατηρεί σε μια κεκλεισμένη στιγμή αυτή τη λεπτή παύση, την ώρα πριν από το άνοιγμα μίας πόρτας και δύο ζωές ακόμη αγκαλιάζουν το ίδιο ζεστό περιβάλλον.

Είναι μια εικόνα προσδοκίας περισσότερο παρά γεγονότος. Το τραπέζι έχει στρωθεί για μια οικειότητα που δεν έχει ακόμη έλθει, και σε αυτήν την κενότητα βρίσκεται η σιωπηρή ένταση του έργου: η παρουσία που υπόσχεται, η απουσία που εξακολουθεί να αισθάνεται, ένα δωμάτιο διατεθειμένο για μια συνάντηση για την οποία ο θεατής καλείται να φανταστεί ότι θα συμβεί.

Ούτε χρώμα. Ούτε εκτύπωση. Ούτε μελάνι. Η εικόνα χαράσσεται στην επιφάνεια του ακρυλικού γυαλιού, χτισμένη μέσα από ελεγχόμενες γρατζουνιές αντί να προστεθεί με χρωστική. Το ορατό ως ατμός που σηκώνεται από πορσελάνη, όπως οι καρέκλες αιχμαλωτίζουν ένα σκληρό φως από πάνω, είναι το αποτέλεσμα αφαίρεσης, όχι προσθήκης, μια εικόνα γλυπτό από ό,τι έχει αφαιρεθεί.

Η εικόνα είναι πάντα παρούσα. Το φως τη δίνει διάσταση: κάτω από άμεσο φως οι γρατζουνιές αιχμαλωτίζονται και αντανακλώνται, και η αντίθεση βαθαίνει, ο ατμός φαίνεται να υψώνεται λίγο ψηλότερα, το μαύρο γύρω από τα φλιτζάνια γίνεται απόλυτο. Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Την ακονίζει. Διαβάζεται διαφορετικά από διαφορετικές γωνίες, χωρίς ποτέ να χάσει την εικόνα.

Από απέναντι στο δωμάτιο, η σκηνή διαβάζεται ως μια ενιαία monumental κίνηση σε μαύρο και άσπρο, θεατρική και ακίνητη. Σε κοντινό πλάνο, διαλύεται σε ένα πεδίο λεπτών, ελεγχόμενων επιφανειακών φθορών, κόκκος και σκόνη αιωρούνται σε βαθύ μαύρο, απόδειξη ότι η οικειότητα, όπως αυτή η εικόνα, αποτελείται από πολλές μικρές εντυπώσεις που δουλεύουν μαζί.

Το Ατμός Πριν την Άφιξη συνεχίζει τη σειρά Τέχνη με Γρατσουνιές από τον Τις Δραχτσμά, στην οποία οι εικόνες κατασκευάζονται μέσω ελεγχόμενης επιφανειακής φθοράς αντί για χρωστική ή εκτύπωση. Μια οπτική γλώσσα όπου η φθορά δεν είναι καταστροφή, αλλά δομή.

"Κάποια δωμάτια είναι ήδη ζεστά πριν μπει κανείς μέσα."

Σχετικά με την Τέχνη με Γρατσουνιές

Η Τέχνη με Γρατσουνιές είναι μια συλλογή έργων όπου η εικόνα δεν σχεδιάζεται, αλλά αποδόθηκε. Χαραγμένες γραμμή προς γραμμή σε μια βαθιά μαύρη επιφάνεια, κάθε έργο αναδύεται μέσω αμέτρητων ακριβών γρατζουνιών που αιχμαλωτίζουν το φως και φέρνουν τη μορφή από το σκοτάδι.

Από απόσταση, η εικόνα φαίνεται σχεδόν φωτογραφική. Ισχυρή, αναγνωρίσιμη και πλήρης παρουσίας. Ωστόσο από κοντά, το έργο διαλύεται σε ένα πυκνό πεδίο ατομικών σημείων. Λεπτό, εύθραυστο και σχεδόν ελαφρύ. Αυτό που φαινόταν σταθερό αποκαλύπτεται ως ένα λεπτό δίχτυ γραμμών, κάθε μια μια συνειδητή κίνηση, κάθε μια ουσιαστική για το σύνολο.

Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Την ακονίζει. Το μαύρο πεδίο απορροφά, ενώ οι χαραγμένες γραμμές αντανακλώνται. Καθώς το φως μετακινείται δια γης επιφάνειας, η εικόνα αναπνέει. Από μια γωνία η φιγούρα παραμένει καθαρή και ορισμένη. Από κάποια άλλη κοντύνει και επιστρέφει στη σιωπή από την οποία προήλθε, χωρίς ποτέ να εξαφανιστεί. Υπό ένα εστιακό φως, η αντίθεση βαθαίνει και η εικόνα παίρνει μια γλυπτική, σχεδόν φωτεινή ποιότητα.

Αυτό που κάνει αυτό το μέσο τόσο γοητευτικό είναι η ήρεμη έντασή του. Η πράξη της γρατζουνιάς είναι άμεση και ανεπίστρεπτη. Κάθε γραμμή είναι μια απόφαση που δεν μπορεί να αναιρεθεί. Ωστόσο το αποτέλεσμα δεν είναι σκληρό. Είναι οικείας, ατμοσφαιρικό και ζωντανό με κίνηση. Η σκληρότητα γίνεται απαλότητα. Η καταστροφή γίνεται δημιουργία. Η απουσία γίνεται παρουσία.

Σε έργα όπως αυτό το πορτρέτο, η φιγούρα δεν διατηρείται ποτέ πλήρως σταθερή. Μέσω της αλληλεπίδρασης γραμμής, φωτός και σκιάς, η εικόνα μετακινείται με τη σκοπιά και την ατμόσφαιρα. Σε ορισμένες στιγμές, το θέμα φαίνεται να βγαίνει από το μαύρο. Άλλες φορές, επιστρέφει στην ηρεμία του. Μέσα σε αυτή τη μετακίνηση, ανάμεσα στην οξύτητα και τη γαλήνη, ζωντανεύει το έργο.

Όπως όλα τα υλικά που αγγίζει ο χρόνος, η επιφάνεια φέρνει τη δική της ήσυχη ζωή. Κάθε γρατσουνιά κρατά μια στιγμή, μια ανάσα, μια χειρονομία. Μαζί, όχι μόνο μια εικόνα, αλλά μια παρουσία, που συνεχίζει να αποκαλύπτεται με κάθε αλλαγή φωτισμού.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη

Ονομάζομαι Τις Δραχτσμά, ιδρυτής του TD Fine Art Studio.

Ως καλλιτέχνης, κινούμαι από μια διαρκή επιθυμία να εξερευνώ νέες οπτικές γλώσσες. Δεν βλέπω την τέχνη ως σταθερό στυλ, αλλά ως εξελισσόμενο πεδίο ανακάλυψης όπου υλικό, δομή, φως και συναίσθημα ενώνονται.

Το έργο μου συνήθως αρχίζει με μια απλή ερώτηση. Πώς μπορεί ένα υλικό να μιλήσει με έναν νέο τρόπο. Πώς μπορεί η σκληρότητα να γίνει οικειότητα. Πώς η ακρίβεια να δημιουργήσει συναίσθημα. Αυτή η αναζήτηση βρίσκεται στην καρδιά όλων όσα δημιουργώ.

Μέσα στο TD Fine Art Studio, κάθε σώμα έργου προσεγγίζεται ως δικός του κόσμος, με τη δική του λογική, ατμόσφαιρα και οπτική ταυτότητα. Κάποια έργα χτίζονται μέσα από ρυθμό, επανάληψη και δομή. Άλλα ξετυλίγονται μέσω απουσίας, σκιάς, αντανάκλασης ή έντασης. Αυτό που τα συνδέει είναι μια κοινή δέσμευση στην αρχαιοτυπία, την σαφήνεια και την συναισθηματική παρουσία.

Με fascinates η αντίθεση. Ανάμεσα σε δύναμη και ευθραυστότητα. Ανάμεσα στον έλεγχο και το συναίσθημα. Ανάμεσα σε όσα είναι ορατά και όσα μένουν ανοιχτά σε ερμηνεία. Ο στόχος μου δεν είναι απλώς να κάνω μια εικόνα, αλλά να δημιουργήσω ένα έργο που αιχμαλωτίζει την προσοχή, προσκαλεί αναστοχασμό και συνεχίζει να αποκαλύπτεται με την πάροδο του χρόνου.

Το TD Fine Art Studio είναι ο χώρος όπου ενώνονται αυτές οι εξερευνήσεις. Δεν είναι μόνο ένα στούντιο, αλλά ένα εξελισσόμενο καλλιτεχνικό σύμπαν που σχηματίζεται από περιέργεια, ακρίβεια και τη φιλοδοξία να δημιουργεί έργα που αισθάνονται διακριτικά, προμελετημένα και ζωντανά.