Tijs Dragtsma (1992) - Warmth We Still Share

Ζεστασιά Δεν μοιραζόμαστε ακόμη μια ήσυχη στιγμή: δύο άνθρωποι που έχουν περάσει μια ζωή δίπλα ο ένας στον άλλον, διπλωμένοι σε μια καρέκλα, τυλιγμένοι με το ίδιο Ρουχισιάρι, παρακολουθούν μια φωτιά που σιγά σιγά σβήνει. Δεν μένει τίποτα να αποδειχθεί μεταξύ τους, μόνο παρουσία, μόνο ζεστασιά που συνεχίζουν να δημιουργούν ο ένας για τον άλλον πολύ μετά που η φλόγα έχει αραιωθεί σε στάχτες.

Η εικόνα δεν ζωγραφίζεται ούτε τυπώνεται επάνω στο ακρυλικό γυαλί. Χαράσσεται σε αυτό, σχεδιάζεται μέσα από τον ελεγχόμενο επιφανειακό κακοποίηση αντί να προστεθεί με χρωστική ή με μελάνι. Καμία μπογιά. Καμία εκτύπωση. Καμία μελάνη. Από κοντά, το ζευγάρι διαλύεται σε ένα πεδίο λεπτών, με πρόθεση χαραγμένων γραμμών, μια επιφάνεια που αισθάνεται σχεδόν ανήσυχη. Μπροστά, οι δύο φιγούρες επιστρέφουν, μεγαλοπρεπείς, τρυφερές, αφομοιωμένα ανθρώπινες.

Η δημιουργία παρουσιάζεται πάντοτε, με ή χωρίς προσανατολισμένο φως. Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Την οξύνονεί. Κάτω από ένα σκληρό, κεκλινόμενο φως οι χαραγμένες γραμμές πιάνουν το φως και αντανακλώνται, η αντίθεση βαθαίνει, και το έργο διαβάζεται διαφορετικά από κάθε γωνία, μετακινούμενο ανάμεσα σε διαύγεια και ηρεμία χωρίς ποτέ να εγκαταλείψει την επιφάνεια.

Αυτό το μεταβαλλόμενο φως γίνεται μέρος της ιστορίας. Ένα πεθαμένο πυρ κάνει όλο και λιγότερο, όμως αυτοί οι δύο παραμένουν φωτισμένοι εσωτερικά, από συνήθεια, από μνήμη, από τη σοφή απόφαση να μείνουν κοντά. Ο αρνητικός χώρος γύρω τους, μαύρος και ολοκληρωμένος, δεν είναι κενότητα. Είναι όλα όσα οι χρόνια έχουν περιορίσει ήσυχα, αφήνοντας μόνο όσα ακόμη έχουν σημασία.

Ζεστασιά Δεν μοιραζόμαστε ακόμη συνεχίζει τη σειρά Art with Scratch από τον Tijs Dragtsma, στην οποία η εικονογράφηση κατασκευάζεται μέσω ελεγχόμενης επιφανειακής φθοράς αντί χρωστικής ή εκτύπωσης. Μια οπτική γλώσσα όπου η φθορά δεν είναι καταστροφή, αλλά δομή, και όπου η μακροχρόνια ζεστασιά είναι ο είδος που δύο άνθρωποι επιλέγουν να συνεχίσουν να μοιράζονται.

«Ακόμη και καθώς η φωτιά σβήνει, παραμένουν το φως του ενός για τον άλλον.»

Σχετικά με το Art with Scratch

Το Art with Scratch είναι ένα σώμα έργων στο οποίο η εικόνα δεν σχεδιάζεται, αλλά απελευθερώνεται. Χαραγμένη γραμμή προς γραμμή σε μια βαθιά μαύρη επιφάνεια, κάθε έργο αναδύεται δια μέσω αμέτρητων ακριβών χαράξεων που πιάνουν το φως και φέρνουν τη μορφή από το σκοτάδι.

Απο từ απόσταση, η εικόνα φαίνεται почти φωτογραφική. Δυνατή, αναγνωρίσιμη και γεμάτη παρουσία. Ωστόσο, κοντά, το έργο διαλύεται σε ένα πυκνό πεδίο ατομικών σημαδιών. Λεπτές, εύθραυτες και σχεδόν ασήκωτες. Ό,τι φαινόταν στέρεο αποκαλύπτεται ως ένα ευαίσθητο δίκτυο γραμμών, καθεμία μια εσκεμμένη κίνηση, καθεμία ουσιαστική για το σύνολο.

Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Την οξύνονεί. Το μαύρο αποτέλεσμα απορροφά, ενώ οι χαραγμένες γραμμές αντανάκλούν. Καθώς το φως μετακινείται κατά την επιφάνεια, η εικόνα αναπνέει. Από μια γωνία η φιγούρα εμφανίζεται καθαρή και ορισμένη. Από μια άλλη μαλακώνει και επιστρέφει προς το σκοτάδι από όπου ήρθε, ποτέ μη εξαφανιστεί. Υπό ένα επικεντρωμένο φως προβολέα, η αντίθεση βαθαίνει και η εικόνα λαμβάνει μια γλυπτή, σχεδόν φωτεινή ποιότητα.

Αυτό που καθιστά αυτό το μέσο τόσο καθηλωτικό είναι η ήσυχη ένταση του. Η πράξη του χαράγματος είναι άμεση και αμετάκλητη. Κάθε γραμμή είναι μια απόφαση που δεν μπορεί να αναιρεθεί. Ωστόσο το αποτέλεσμα δεν είναι σκληρό. Είναι οικείο, ατμοσφαιρικό και ζωντανό με κίνηση. Η σκληρότητα μετατρέπεται σε απαλότητα. Η καταστροφή σε δημιουργία. Η απουσία σε παρουσία.

Σε έργα όπως αυτό το πορτρέτο, η φιγούρα δεν μένει ποτέ πλήρως σταθερή. Μέσα από τον αλληλεξάρτηση γραμμής, φωτός και σκιάς, η εικόνα μετακινείται με τη γωνία και την ατμόσφαιρα. Σε ορισμένες στιγμές φαίνεται να προχωρά από το μαύρο. Σε άλλες, επανέρχεται στην ηρεμία της ακινησίας. Εκεί βρίσκεται ο ζωής της δημιουργίας, μέσα σε αυτή τη κίνηση, ανάμεσα στην οξύτητα και την ηρεμία, που ζωντανεύει το έργο.

Όπως όλα τα υλικά που αγγίζει ο χρόνος, η επιφάνεια φέρει τη δική της ήσυχη ζωή. Κάθε χαραγή κρατά μια στιγμή, μια ανάσα, ένα gesture. Μαζί σχηματίζουν όχι μόνο μια εικόνα, αλλά μια παρουσία, μια παρουσία που συνεχίζει να αποκαλύπτεται με κάθε αλλαγή φωτός.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη

Το όνομά μου είναι Tijs Dragtsma, ιδρυτής του TD Fine Art Studio.

Ως καλλιτέχνης, με καθοδηγεί μια συνεχής επιθυμία να εξερευνώ νέες οπτικές γλώσσες. Δεν βλέπω την τέχνη ως ένα στατικό στυλ, αλλά ως έναν εξελισσόμενο τομέα ανακάλυψης όπου υλικό, δομή, φως και συναίσθημα συνυπάρχουν.

Το έργο μου συχνά ξεκινά με μια απλή ερώτηση. Πώς μπορεί ένα υλικό να μιλήσει με έναν νέο τρόπο. Πώς μπορεί η σκληρότητα να γίνει οικειότητα. Πώς μπορεί η ακρίβεια να δημιουργήσει συναίσθημα. Αυτή η αναζήτηση βρίσκεται στην καρδιά όλων όσα δημιουργώ.

Μέσα στο TD Fine Art Studio, κάθε σώμα έργου προσεγγίζεται ως δικός του κόσμος, με τη δική του λογική, ατμόσφαιρα και οπτική ταυτότητα. Κάποια έργα χτίζονται μέσα από ρυθμό, επανάληψη και δομή. Άλλα αναδύονται μέσα από την απουσία, τη σκιά, τον προβολισμό ή την ένταση. Αυτό που τους συνδέει είναι μια κοινή δέσμευση στην πρωτοτυπία, στη διαύγεια και στην συναισθηματική παρουσία.

Με γοητεύει ο αντίθεση. Μεταξύ δύναμης και ευθραυστότητας. Μεταξύ ελέγχου και συναισθήματος. Μεταξύ αυτού που φαίνεται και αυτού που μένει ανοιχτό στην ερμηνεία. Ο στόχος μου δεν είναι απλώς να φτιάξω μια εικόνα, αλλά ένα έργο που κρατά την προσοχή, προσκαλεί την αυτοκριτική και συνεχίζει να αποκαλύπτεται με το πέρασμα του χρόνου.

Το TD Fine Art Studio είναι ο χώρος όπου αυτές οι αναζητήσεις συνυφαίνονται. Δεν είναι απλώς ένα στούντιο, αλλά ένα εξελισσόμενο καλλιτεχνικό σύμπαν που διαμορφώνεται από περιέργεια, ακρίβεια και φιλοδοξία να δημιουργήσω έργα που αισθάνονται διακριτικά, προμελετημένα και ζωντανά.