Tijs Dragtsma (1992) - A Gesture Worn by Years

Σε ένα στενό προφίλ φώτα διαδρόμου, μια ηλικιωμένη γυναίκα φτάνει να ισιώσει το γιακά του συζύγου της. Είναι μια κίνηση που πιθανότατα έχει κάνει χιλιάδες φορές πριν, τόσο εξασκημένη ώστε να μην χρειάζεται σκέψη, τόσο τρυφερή που λέει περισσότερα από λόγια. Λεπτό κόκκο και φευγαλέκα μικρά σωματίδια σκόνης αιωρούνται στο φως, σαν ο ίδιος ο χρόνος να είχε πρόσφατα γίνει ορατός σε αυτό το διάδρομο. Μια κίνηση που έχουν φθαρεί από τα χρόνια κλειδώνει τη σιωπηρή κίνηση μιας μακρόχρονης αγάπης, του είδους που επιβιώνει στις μικρές διορθώσεις αντί σε μεγάλες δηλώσεις.

Χωρίς μπογιά. Χωρίς εκτύπωση. Χωρίς μελάνι. Η εικόνα χαράχτηκε στην επιφάνεια του ακρυλικού γυαλιού, χτισμένη μέσα από συνειδητή φθορά της επιφάνειας αντί από χρώμα. Όπου άλλος καλλιτέχνης θα πρόσθετε, αυτή η εργασία αφαιρεί, και αυτό που μένει είναι το ζευγάρι, αιωρούμενο σε ένα σκληρό, θεατρικό φως που ρίχνεται από πάνω σαν μια ενιαία προεξοχή σε μια ιδιωτική, αόρατη στιγμή.

Η εικόνα είναι πάντα παρούσα. Το φως της δίνει βάθος. Υπό άμεσο φως οι γρατζουνιές αιχμαλωτίζονται και αντανακλώνται, η αντίθεση βαθαίνει, και η σκηνή αποκτά ένα βάρος που δεν φέρει με το απαλό φως της ημέρας. Διαβάζεται διαφορετικά από διαφορετικές γωνίες, χωρίς ποτέ να χάνονται οι δύο φιγούρες στο κέντρο της. Το φως εδώ δεν δημιουργεί την εικόνα. Την ακονίζει.

Από απέναντι στο δωμάτιο, η εργασία διαβάζεται ως μια ενιαία μεγαλειώδη σκηνή, ένα ζευγάρι κρατημένο μέσα σε μαύρο και άσπρο ακόμη και όταν βρίσκεται σε απόλυτη σιωπή ενάντια σε ένα βαθύ, καθαρό μαύρο. Πλησίασε και αυτή η σκηνή διαλύεται σε ένα πεδίο λεπτών χαραγμάτων, δουλεμένων με την ίδια υπομονή που φέρνει η γυναίκα στο γιακά του συζύγου της. Απόσταση δίνει το νόημα, εγγύτητα δίνει την εργασία πίσω από αυτό.

Κάτω από τη γλυκύτητα κρύβεται κάτι απλό και πιο δύσκολο να ειπωθεί δυνατά, η ήσυχη συντήρηση που διατηρεί έναν μακρύ γάμο όρθιο. Ένα ίσιο γιακά είναι μικρή πράξη φροντίδας που επαναλαμβάνεται σε μια ζωή, απόδειξη ότι η αφοσίωση συχνά εκφράζεται σε προσαρμογές αντί σε δηλώσεις. Το μαύρο υπόβαθρο απομακρύνει κάθε διάσπαση μέχρι να μείνει μόνο η κίνηση.

Μια κίνηση που έχουν φθαρεί από τα χρόνια συνεχίζει το Άρθρο με την Εσωτερική Χρωματική Σκιά σειρά από τον Τijs Dragtsma, όπου η εικονιστική ύλη κατασκευάζεται μέσα από συνειδητή φθορά της επιφάνειας αντίχρώματος ή εκτύπωσης. Ανήκει σε μια οπτική γλώσσα όπου η φθορά δεν είναι καταστροφή, αλλά δομή.

"Κάποιες χείρες ξέρουν ακόμη ακριβώς πού να φτάσουν."

Σχετικά με την Τέχνη με Φθορά

Η Τέχνη με Φθορά είναι ένα σώμα έργων στο οποίο η εικόνα δεν σχεδιάζεται, αλλά απελευθερώνεται. Χαραγμένη γραμμή γραμμή σε μια βαθιά μαύρη επιφάνεια, κάθε έργο αναδύεται μέσα από αμέτρητες ακριβείς χαράξεις που πιάνουν το φως και φέρνουν μορφή από το σκοτάδι.

Από απόσταση, η εικόνα φαίνεται σχεδόν φωτογραφική. Ισχυρή, αναγνωρίσιμη και γεμάτη παρουσία. Όμως κοντά, το έργο διασπάται σε ένα πυκνό πεδίο ατομικών Σημείων. Λεπτή, ευάλωτη και σχεδόν ελαφριά. Αυτό που φαινόταν στέρεο αποκαλύπτεται ως ένα λεπτό δίχτυ από γραμμές, καθεμία μια σοβαρή κίνηση, καθεμία ουσιώδης για ολόκληρο.

Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Την ακονίζει. Η μαύρη επιφάνεια απορροφά, ενώ οι χαραγμένες γραμμές αντανακλούν. Καθώς το φως αλλάζει διάσπαρτα στην επιφάνεια, η εικόνα αναπνέει. Από μια γωνία η φιγούρα στέκεται καθαρή και ορισμένη. Από άλλη, μαλακώνει και επανέρχεται στο σκοτάδι από όπου ήρθε, χωρίς ποτέ να εξαφανιστεί. Κάτω από ένα εστιακό προσοφθαλμό φως, η αντίθεση βαθαίνει και η εικόνα παίρνει μια γλυπτική, σχεδόν φωτεινή ποιότητα.

Αυτό που κάνει αυτό το μέσο τόσο ελκυστικό είναι η ήσυχη ένταση. Η πράξη της χαραγώησης είναι άμεση και μη αντιστρέψιμη. Κάθε γραμμή είναι μια απόφαση που δεν μπορεί να ανατραπεί. Ωστόσο το αποτέλεσμα δεν είναι σκληρό. Είναι οικείο, ατμοσφαιρικό και ζωντανό με κίνηση. Η σκληρότητα μετατρέπεται σε απαλότητα. Η καταστροφή μετεξελίσσεται σε δημιουργία. Η απουσία μετατρέπεται σε παρουσία.

Σε έργα όπως αυτό το πορτρέτο, η φιγούρα ποτέ δεν είναι πλήρως σταθερή. Διαμέσου της αλληλεπίδρασης γραμμής, φωτός και σκιάς, η εικόνα μετακινείται με τη σκοπιά και την ατμόσφαιρα. Σε ορισμένες στιγμές το θέμα φαίνεται να βγαίνει προς τα εμπρός από το μαύρο. Άλλες φορές, επανέρχεται σε ηρεμία. Εντός αυτής της κίνησης, ανάμεσα στην οξύτητα και την ηρεμία, ζωντανεύει το έργο.

Όπως όλα τα υλικά που αγγίζει ο χρόνος, η επιφάνεια φέρνει τη δική της ήσυχη ζωή. Κάθε χαραγή έχει μια στιγμή, μια ανάσα, μια κίνηση. Μαζί σχηματίζουν όχι μόνο μια εικόνα, αλλά μια παρουσία, μια παρουσία που συνεχίζει να αποκαλύπτεται με κάθε αλλαγή φως.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη

Με λένε Τijs Dragtsma, ιδρυτής του TD Fine Art Studio.

Ως καλλιτέχνης, με καθοδηγεί ο συνεχιζόμενος πόθος να εξερευνώ νέες οπτικές γλώσσες. Δεν βλέπω την τέχνη ως σταθερό στυλ, αλλά ως εξελισσόμενο πεδίο ανακάλυψης όπου υλικό, δομή, φως και συναίσθημα συναντώνται.

Η δουλειά μου ξεκινά συχνά με μια απλή ερώτηση. Πώς μπορεί ένα υλικό να μιλήσει με έναν νέο τρόπο. Πώς η σκληρότητα μπορεί να γίνει οικειότητα. Πώς η ακρίβεια να δημιουργήσει συναίσθημα. Αυτή η αναζήτηση βρίσκεται στην καρδιά όλων όσα δημιουργώ.

Μέσα στο TD Fine Art Studio, κάθε σώμα έργου προσεγγίζεται ως δικός του κόσμος, με τη δική του λογική, ατμόσφαιρα και οπτική ταυτότητα. Κάποια έργα κατασκευάζονται μέσα από ρυθμό, επανάληψη και δομή. Άλλα εμφανίζονται μέσα από την απουσία, τη σκιά, την αντανάκλαση ή την ένταση. Αυτό που τα συνδέει είναι μια κοινή δέσμευση στην πρωτοτυπία, τη σαφήνεια και την συναισθηματική παρουσία.

Μια μελέτη για αντίθεση με μαλακότητα. Μεταξύ δύναμης και ευθραυστότητας. Μεταξύ ελέγχου και συναισθήματος. Μεταξύ αυτού που είναι ορατό και αυτού που μένει ανοιχτό στην ερμηνεία. Στόχος μου δεν είναι απλώς να φτιάξω μια εικόνα, αλλά ένα έργο που κρατά την προσοχή, προσκαλεί την ανάδραση και συνεχίζει να αποκαλύπτεται με τον χρόνο.

Το TD Fine Art Studio είναι ο χώρος όπου ενώνονται αυτές οι εξερευνήσεις. Δεν είναι μόνο ένα στούντιο, αλλά ένα εξελισσόμενο καλλιτεχνικό σύμπαν που διαμορφώνεται από τον ενθουσιασμό, την ακρίβεια και τη φιλοδοξία να δημιουργήσει έργα που αισθάνονται διακεκριμένα, στοχευμένα και ζωντανά.