Tijs Dragtsma (1992) - Armor Scratched Into Being

“Θωράκιση Χτυπημένη Μέσα στην Ύπαρξη” ξεκινά με απόλυτο μαύρο, το είδος του σκότους στο οποίο ένας πολεμιστής θα εξαφανιζόταν όταν ο αγώνας τελειώσει. Από το κενό εκείνο παίρνει σχήμα ένα κορμός: μια λαδωμένη θωράκισμένη μπροντοειδή θωράκιση, ένα περικεφαλαίο κρατιστη, ένα ένα ώμο κατασκευασμένος από διατεταγμένες πλάκες που αιχμαλωτίζουν και κρατούν το φως. Δεν πρόκειται για πορτρέτο ενός άνδρα. Πρόκειται για πορτρέτο αυτού που μοιάζει με προστασία όταν έχει δοκιμαστεί.

Η πανοπλία δεν φτάνει ολόκληρη. Μια πλάκα στον ώμο έχει χαθεί, τη θέση της έχει πάρει το ίδιο σκούρο που περιβάλλει τη μορφή, σαν να την είχε αξιώσει ο ίδιος ο κενός. Το υπόλοιπο διαβάζεται σε αυλάκια και ρετβερτ, στη διπλωτή μεταλλική επιφάνεια πάνω σε μεταλλική επιφάνεια, κάθε μορφή υψωμένη από το μαύρο από ένα πεδίο λεπτών γραμμών γρατζουνίσματος αντί να τοποθετηθεί πάνω σε αυτό.

Υπάρχει μια σιωπηλή συμβολική σημασία σε μια πανοπλία που έχει φτάσει μέχρι αυτή τη κατάσταση. Κάποτε σήμαινε δύναμη, ιεραρχία, την υπόσχεση της επιβίωσης. Εδώ σημαίνει κάτι κοντά στη μνήμη, το καταγραφικό της επίπτωσης που διατηρείται στην επιφάνεια πολύ μετά το ίδιο το μάχη έχει ξεχαστεί. Οι ζημιές γίνονται το πράγμα που κάνει τη μορφή ορατή.

Ούτε χρώμα. Ούτε εκτύπωση. Ούτε μελάνι. Η εικόνα γκρατζουνίζεται στην επιφάνεια του ακρυλικού γυαλιού, σχηματισμένη από ελεγχόμενη ζημιά στην επιφάνεια όπου το μέταλλο θα λάμψει και αφέθηκε ανέγγιχτο όπου το σκότος πρέπει να κρατά. Τίποτα δεν προστίθεται. Ό,τι βλέπετε είναι ό,τι έχει αφαιρεθεί.

Η εικόνα είναι πάντα παρούσα, μέρα ή σκιά. Το φως δεν τη δημιουργεί. Την οξύνει, φέρνοντας προς τα εμπρός τη θωράκιση και αφήνοντας τον λείποντα ώμο να βυθιστεί βαθύτερα στο μαύρο. Από απέναντι σε ένα δωμάτιο η μορφή διαβάζεται ως ορόσημο, μια μοναδική θαρρηκτή παρουσία που διατηρεί το έδαφος της στο σκοτάδι. Κοντινά, διαλύεται σε ένα πεδίο ατομικών σημείων, μια επιφάνεια κατασκευασμένη από αφαίρεση, όχι προσθήκη.

«Η Θωράκιση Χτυπημένη Μέσα στην Ύπαρξη» συνεχίζει τη σειρά Art with Scratch, από τον Tijs Dragtsma, στην οποία η απεικόνιση κατασκευάζεται μέσα από ελεγχόμενη ζημιά στην επιφάνεια αντί για χρωστικές ή εκτύπωση. Μια οπτική γλώσσα όπου η ζημιά δεν είναι καταστροφή, αλλά δομή.

«Αυτό που σε προστατεύει μπορεί να αφαιρεθεί από ό,τι σε προστατεύει.»

Σχετικά με το Art with Scratch

Το Art with Scratch είναι ένα σώμα έργων στο οποίο η εικόνα δεν σχεδιάζεται, αλλά απελευθερώνεται. Χαραγμένη γραμμή-γραμμή σε μια βαθιά μαύρη επιφάνεια, κάθε έργο αναδύεται μέσα από αμέτρητα ακριβή γαργαρίσματα που αιχμαλωτίζουν το φως και φέρνουν τη μορφή έξω από το σκοτάδι.

Από απόσταση, η εικόνα φαίνεται σχεδόν φωτογραφική. Δυνατή, αναγνωρίσιμη και γεμάτη παρουσία. Ωστόσο σε κοντινή απόσταση, το έργο διαλύεται σε ένα πυκνό πεδίο ατομικών σημαδιών. Λεπτή, εύθραυστη και σχεδόν αβάρος. Αυτό που φαινόταν στερεό αποκαλύπτεται ως ένα ευαίσθητο δίχτυ από γραμμές, κάθε μία μια επίμεμπτη κίνηση, κάθε μία ουσιώδης για το σύνολο.

Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Την οξύνει. Το μαύρο επιφάνειας απορροφά, ενώ οι γραμμές που χαράσσονται αντικατοπτρίζουν. Καθώς το φως μετακινείται σε όλη την επιφάνεια, η εικόνα αναπνέει. Από μια γωνία η μορφή στέκεται καθαρή και ορισμένη. Από άλλη χαλαρώνει και επιστρέφει προς το σκοτάδι από το οποίο ήρθε, χωρίς ποτέ να εξαφανιστεί. Κάτω από έναν εστιασμένο προβολέα, η αντίθεση βαθαίνει και η εικόνα λαμβάνει σχεδόν γλυπτό, λαμπερό ποιότητα.

Αυτό που κάνει αυτό το μέσο τόσο ελκυστικό είναι η ήπια του ένταση. Η πράξη της χαραγμένης είναι άμεση και ανεπίστρεπτη. Κάθε γραμμή είναι απόφαση που δεν μπορεί να ανέστραψει. Ωστόσο το αποτέλεσμα δεν είναι σκληρό. Είναι οικείο, ατμοσφαιρικό και ζωντανό με κίνηση. Η σκληρότητα μετατρέπεται σε απαλότητα. Η καταστροφή μετατρέπεται σε δημιουργία. Η απουσία μετατρέπεται σε παρουσία.

Σε έργα όπως αυτό το πορτρέτο, η μορφή δεν σταθεροποιείται ποτέ πλήρως. Μέσα από την αλληλεπίδραση γραμμής, φωτός και σκιάς, η εικόνα μετακινείται με την προοπτική και την ατμόσφαιρα. Σε ορισμένες στιγμές, το θέμα φαίνεται να βγαίνει από το μαύρο. Σε άλλες, επανέρχεται στη σιωπή. Είναι μέσα σε αυτή τη κίνηση, ανάμεσα στην οξεία καθαρότητα και την ηρεμία, που το έργο ζωντανεύει.

Όπως όλα τα υλικά που αγγίζει ο χρόνος, η επιφάνεια φέρει τη δική της ήσυχη ζωή. Κάθε γρατζουνιά κρύβει μια στιγμή, ένα ανάσα, ένα χειρονομία. Μαζί διαμορφώνουν όχι μόνο μια εικόνα, αλλά μια παρουσία, μια ύπαρξη που συνεχίζει να αποκαλύπτεται με κάθε αλλαγή φωτός.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη

Με λένε Τijs Dragtsma, ιδρυτής του TD Fine Art Studio.

Ως καλλιτέχνης, με καθοδηγεί μια συνεχής επιθυμία να εξερευνώ νέες οπτικές γλώσσες. Δεν βλέπω την τέχνη ως ένα σταθερό στυλ, αλλά ως εξελισσόμενο πεδίο ανακάλυψης όπου το υλικό, η δομή, το φως και το συναίσθημα συγχωνεύονται.

Η δουλειά μου συνήθως ξεκινά με μια απλή ερώτηση. Πώς μπορεί ένα υλικό να μιλήσει με έναν νέο τρόπο. Πώς μπορεί η σκληρότητα να γίνει οικειότητα. Πώς μπορεί η ακρίβεια να δημιουργήσει συναίσθημα. Αυτή η αναζήτηση βρίσκεται στον πυρήνα όλων όσα δημιουργώ.

Μέσα στο TD Fine Art Studio, κάθε σώμα δουλειάς προσεγγίζεται ως ο δικός του κόσμος, με τη δική του λογική, ατμόσφαιρα και οπτική ταυτότητα. Κάποια έργα χτίζονται μέσω ρυθμού, επανάληψης και δομής. Άλλα αναδύονται μέσω απουσίας, σκιάς, ανάκλασης ή έντασης. Αυτό που τα συνδέει είναι η κοινή δέσμευση για πρωτοτυπία, διαύγεια και συναισθηματική παρουσία.

Με μαγνητίζει η αντίθεση. Ανάμεσα στην ισχύ και την ευθραυστότητα. Ανάμεσα στον έλεγχο και το συναίσθημα. Ανάμεσα σε ό,τι είναι ορατό και σε ό,τι παραμένει ανοιχτό σε ερμηνεία. Ο στόχος μου δεν είναι απλώς να κάνω μια εικόνα, αλλά να δημιουργήσω ένα έργο που κρατά την προσοχή, προσκαλεί στη σκέψη και συνεχίζει να αποκαλύπτεται με το πέρασμα του χρόνου.

Το TD Fine Art Studio είναι ο χώρος όπου αυτές οι αναζητήσεις συνενώνονται. Δεν αποτελεί μόνο ένα στούντιο, αλλά ένα εξελισσόμενο καλλιτεχνικό σύμπαν που διαμορφώνεται από περιέργεια, ακρίβεια και την φιλοδοξία να δημιουργεί έργα που αισθάνονται διακριτικά, σεβαστά και ζωντανά."