Tijs Dragtsma (1992) - Four Sails on Black Water

Από έναν απευθείας ορίζοντα από πάνω, τέσσερα παραδοσιακά ιστιοφόρα διασχίζουν μαύρο νερό, καθένα να τραβάει μια μακριά λευκή οδό που διπλώνεται και γυαλίζει εναντίον του σκούρου. Εδώ δεν υπάρχει ορίζοντας, ούτε ουρανός, μόνο η θάλασσα και τα πλοία και τα αποτυπώματα που αφήνουν πίσω τους, τοποθετημένα όπως μια ήσυχη, συνειδητή χορογραφία.

Τα πλοιάρια από μόνα τους είναι μικρά σε σχέση με το νερό, σχεδόν τυχαία. Αυτό που τραβά το βλέμμα είναι η οδός, ο τρόπος που απλώνεται πίσω από κάθε hull, συλλαμβάνοντας φως που το ίδιο το σκαρί σχεδόν δεν κρατά. Τέσσερα σκάφη, τέσσερα ίχνη, κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση μα ποτέ δεν ευθυγραμμίζονται πλήρως, σαν στόλος που έχει πιαστεί εν μέσω σκέψης.

Ούτε μπογιά. Ούτε εκτύπωση. Ούτε μελάνι. Η εικόνα γρατζουνιέται στην επιφάνεια του ακρυλικού γυαλιού, τα σάλια και η οδός και το κυματιστό νερό όλα χτισμένα από ελεγχόμενες χαράξεις, ένας είδος σχεδίου με αφαίρεση παρά προσθήκη.

Η εικόνα είναι πάντα παρούσα. Το φως δεν τη δημιουργεί, τη ακονίζει. Κάτω από άμεσο φως η οδός πιάνει και αντανακλά, η αντίθεση βαθύνει, και το νερό γύρω από τα πλοία φαίνεται να κινείται. Διαβάζεται διαφορετικά από διαφορετικές γωνίες, χωρίς ποτέ να χάνει την εικόνα.

Από απέναντι σε μια αίθουσα το έργο διαβάζεται ως μια ενιαία σκοτεινή επιφάνεια, τέσσερις αχνές άγκυρες αιχμαλωτισμένες εν κίνησει. Προχώρησε πιο κοντά και αυτή η επιφάνεια διαγράφεται σε ένα πεδίο λεπτών, συνειδητών γρατζουνιών, το νερό αποδοσμένο σημείο προς σημείο μέχρι να φαίνεται ζωντανό κάτω από το χέρι που ποτέ δεν το άγγιξε.

Τέσσερα Μάτια σε Μαύρο Νερό συνεχίζουν τη σειρά Τέχνη με Χάραγμα από τα Τijs Dragtsma, στην οποία η απεικόνιση χτίζεται μέσω ελεγχόμενης φθοράς της επιφάνειας αντί μέσω χρωμάτων ή εκτύπωσης. Μια οπτική γλώσσα όπου η φθορά δεν είναι καταστροφή, αλλά δομή.

"Τέσσερα ίχνη, μία κατεύθυνση, ένα σκοτεινό νερό που τα συγκρατεί όλα."

Σχετικά με τη Τέχνη με Χάραγμα

Η Τέχνη με Χάραγμα αποτελεί ένα σώμα έργων όπου η εικόνα δεν σχεδιάζεται, αλλά απελευθερώνεται. Ανεσυρμένη γραμμή προς γραμμή σε μια βαθιά μαύρη επιφάνεια, κάθε έργο αναδύεται μέσα από αμέτρητες ακριβείς χαράξεις που πιάνουν το φως και φέρνουν μορφή από το σκοτάδι.

Από απόσταση, η εικόνα φαίνεται σχεδόν φωτογραφική. Ισχυρή, αναγνωρίσιμη και γεμάτη παρουσία. Ωστόσο κοντά, το έργο διαλύεται σε ένα πυκνό πεδίο ατομικών σημείων. Λεπτή, ευfra­γιή και σχεδόν ελαφριά. Αυτό που φαινόταν συμπαγές αποκαλύπτεται ως ένα ευαίσθητο δίκτυο γραμμών, καθεμιά μια συνειδητή κίνηση, καθεμιά ουσιώδης για το σύνολο.

Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Την ακονίζει. Το μαύρο υπόβαθρο απορροφά, ενώ οι γρατζουνισμένες γραμμές αντανακλούν. Καθώς το φως μετακινούνται πάνω στην επιφάνεια, η εικόνα αναπνέει. Από μια γωνία το人物 φαίνεται σαφής και ορισμένος. Από κάποια άλλη, μαλακώνει και επιστρέφει προς το σκοτάδι από το οποίο ήρθε, χωρίς ποτέ να εξαφανιστεί. Υπο μία εστιασμένη νοτιοανατολική φάση, η αντίθεση βαθύνει και η εικόνα παίρνει μια γλυπτική, σχεδόν φωτεινή ποιότητα.

Αυτό που κάνει αυτό το μέσα τόσο καθηλωτικό είναι η ήσυχη ένταση του. Η πράξη του χαράγματος είναι άμεση και μη αναστρέψιμη. Κάθε γραμμή είναι απόφαση που δεν μπορεί να αναιρεθεί. Ωστόσο το αποτέλεσμα δεν είναι σκληρό. Είναι οικείος, ατμοσφαιρικός και ζωντανός με κίνηση. Η σκληρότητα μετατρέπεται σε γ softness. Η καταστροφή μετατρέπεται σε δημιουργία. Η απουσία μετατρέπεται σε παρουσία.

Σε έργα όπως σε αυτή τη προσωπογραφία, το σχήμα ποτέ δεν είναι πλήρως σταθεροποιημένο. Μέσα από τη αλληλεπίδραση γραμμής, φωτός και σκιάς, η εικόνα μεταβάλλεται με την προοπτική και την ατμόσφαιρα. Κά στιγμές, το θέμα φαίνεται να προχωρά μπροστά από το μαύρο. Σε άλλες, επιστρέφει στη σιωπή. Εκεί βρίσκεται και η κίνηση που ζωντανεύει το έργο.

Ως όλα τα υλικά που αγγίζουν ο χρόνος, η επιφάνεια φέρει τη δική της ήσυχη ζωή. Κάθε γρατζουνιά κρατά μια στιγμή, ένα ανάσα, ένα κίνηση. Μαζί δημιουργούν όχι μόνο μια εικόνα, αλλά μια παρουσία, μια οποία συνεχίζει να αποκαλύπτεται με κάθε μεταβολή του φωτός.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη

Το όνομά μου είναι Τijs Dragtsma, ιδρυτής του TD Fine Art Studio.

Ως καλλιτέχνης, με οδηγεί μια σταθερή επιθυμία να εξερευνώ νέες οπτικές γλώσσες. Δεν θεωρώ την τέχνη ως σταθερό στυλ, αλλά ως εξελισσόμενο πεδίο ανακάλυψης όπου υλικό, δομή, φως και συναίσθημα συνυπάρχουν.

Το έργο μου συχνά ξεκινά με μια απλή ερώτηση. Πώς μπορεί ένα υλικό να μιλήσει με έναν καινούριο τρόπο. Πώς μπορεί η σκληρότητα να γίνει οικειότητα. Πώς μπορεί η ακρίβεια να δημιουργήσει συναισθήματα. Αυτή η αναζήτηση βρίσκεται στην καρδιά κάθε δημιουργίας μου.

ΜWithin TD Fine Art Studio, κάθε σώμα έργου προσεγγίζεται ως δικός του κόσμος, με τη δική του λογική, ατμόσφαιρα και οπτική ταυτότητα. Κάποια έργα χτίζονται μέσω ρυθμού, επανάληψης και δομής. Άλλα αναδύονται μέσω απουσίας, σκιάς, αντανάκλασης ή έντασης. Αυτό που τα συνδέει είναι μια κοινή δέσμευση στην αυθεντικότητα, καθαρότητα και συναισθηματική παρουσία.

Με μα captivates η αντίθεση. Μεταξύ ισχύος και ευθραυστότητας. Μεταξύ ελέγχου και αίσθησης. Μεταξύ αυτού που είναι ορατό και αυτού που μένει ανοιχτό στην ερμηνεία. Ο στόχος μου δεν είναι απλώς να φτιάξω μια εικόνα, αλλά ένα έργο που κρατά την προσοχή, προσκαλεί τη σκέψη και συνεχίζει να αποκαλύπτεται με το πέρασμα του χρόνου.

Το TD Fine Art Studio είναι ο χώρος όπου αυτές οι αναζητήσεις συνενώνονται. Δεν είναι μόνο ένα στούντιο, αλλά ένα εξελισσόμενο καλλιτεχνικό σύμπαν διαμορφωμένο από περιέργεια, ακρίβεια και τη φιλοδοξία να δημιουργεί έργα που αισθάνονται διακριτικά, συνειδητά και ζωντανά.