Tijs Dragtsma (1992) - Dwarfed by Radiance

«Μικροτέρνο από τον Φωτισμό» ανοίγει σε ένα κατώφλι. Μία μοναχική φιγούρα στέκεται παγωμένη στο στόμιο ενός τεράστιου ναού, παγιδευμένη μέσα σε μια μόνο πτώση κεκλιμένου φωτός. Η κλίμακα είναι συνειδητή, πέτρα και σκιά υψώνονται πέρα από το ανθρώπινο σχήμα, ένα απόλυτα σκληρό φως πέφτει από κάπου ψηλά όπως αν το ίδιο το κτίριο ανέπνεε.

Χωρίς μπογιά. Χωρίς εκτύπωση. Χωρίς μελάνι. Εικόνα γραμμένη στην επιφάνεια του ακρυλικού γυαλιού, σχηματισμένη μέσα από ελεγχόμενες γρατζουνιές αντί από την προσθήκη, το σχήμα της πόρτας, η πτώση του φωτός και η μικρή φιγούρα που παγιδεύεται μέσα σε αυτήν όλα χτισμένα από ό,τι έχει αφαιρεθεί αντί από ό,τι έχει τοποθετηθεί.

Η εικόνα είναι πάντα παρούσα, ορατή από οποιαδήποτε γωνία, σε οποιοδήποτε δωμάτιο, με ή χωρίς άμεσο φως. Το φως δεν τη δημιουργεί. Το φως την τονίζει. Κάτω από άμεση πηγή οι γρατζουνιές πιάνουν και αντανακλούν, η αντίθεση βαθαίνει, και το έργο κινείται ανάμεσα σε διαύγεια και ησυχία καθώς αλλάζετε θέση, χωρίς ποτέ να χάσει τη φιγούρα στο κέντρο του.

Από απόσταση το έργο διαβάζεται ως μια ενιαία δραματική σκηνή, πετρώνον σκληρό, μια σκληρή δόση φωτός, ένα μικρό ανθρώπινο σιλουέτα μέσα σε αυτό. Πλησιάζοντας περισσότερο, η εικόνα διαλύεται σε ένα πεδίο λεπτών, πειθαρχημένων γρατζουνιών, μια επιφάνεια χτισμένη μέσα από υπομονή και έλεγχο, μνημειακή από απόσταση και οικεία από κοντά.

Το θέμα είναι μικροστοίχημα μπροστά σε κάτι μεγαλύτερο από τον εαυτό του, ένα σώμα που στέκεται σε μια πόρτα χτισμένη για αιώνες, φωτισμένο από μια ακτινοβολία που δεν έκανε και δεν μπορεί να κρατήσει. «Μικροτεριωμένο από τον Φωτισμό» συνεχίζει τη σειρά Art with Scratch από τον Τις Δράγκτσμα, στην οποία η εικόνα χτίζεται μέσω ελεγχόμενης επιφανειακής φθοράς αντί για χρωστή ή εκτύπωση, μια οπτική γλώσσα όπου η φθορά δεν είναι καταστροφή, αλλά δομή.

«Κάποιοι θάλαμοι δεν προορίζονται να περπατηθούν γρήγορα.»

Για το Art with Scratch

To Art with Scratch είναι ένα σώμα έργων στο οποίο η εικόνα δεν σχεδιάζεται, αλλά απελευθερώνεται. Χάραξη γραμμή-γραμμή σε μια βαθιά μαύρη επιφάνεια, κάθε έργο ξε arises μέσω αμέτρητων ακριβών γρατζουνιών που πιάνουν το φως και φέρνουν τη μορφή από το σκοτάδι.

Από απόσταση, η εικόνα φαίνεται σχεδόν φωτογραφική. Δυνατή, αναγνωρίσιμη και γεμάτη παρουσία. Ωστόσο κοντά το έργο διαλύεται σε ένα πυκνό πεδίο μεμονωμένων σημαδιών. Τέλειες, ευαίσθητες και σχεδόν αβαρείς. Αυτό που φαινόταν συμπαγές αποκαλύπτεται ως ένα ευαίσθητο δίκτυο γραμμών, καθεμία μιας προμελετημένης χειρονομίας, καθεμία απαραίτητη για το σύνολο.

Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Την τονίζει. Το μαύρο επιφανεια absorbs, ενώ οι γρατζουνιές αντανακλούν. Καθώς το φως αλλάζει πάνω στην επιφάνεια, η εικόνα ανασαίνει. Από μια γωνία το σχήμα φαίνεται καθαρό και οριστικό. Από άλλη μαλακώνει και καταλήγει προς το σκοτάδι από όπου προήλθε, χωρίς ποτέ να εξαφανιστεί. Κάτω από ένα εστιασμένο φακό, η αντίθεση βαθαίνει και η εικόνα παίρνει μια γλυπτική, σχεδόν φωτεινή ποιότητα.

Αυτό που κάνει αυτό το μέσο τόσο συναρπαστικό είναι η ήσυχη ένταση του. Η πράξη της συλλήψεως είναι άμεση και αμετάστρεπτη. Κάθε γραμμή είναι απόφαση που δεν μπορεί να αναιρεθεί. Ωστόσο το αποτέλεσμα δεν είναι σκληρό. Είναι οικείο, ατμοσφαιρικό και ζωντανό με κίνηση. Η σκληρότητα μετατρέπεται σε απαλότητα. Η καταστροφή σε δημιουργία. Η απουσία σε παρουσία.

Σε έργα όπως αυτό το πορτρέτο, η φιγούρα δεν παραμένει ποτέ πλήρως σταθερή. Μέσα από την αλληλεπίδραση γραμμής, φωτός και σκιάς, η εικόνα μετακινείται με την προοπτική και τη ατμόσφαιρα. Σε ορισμένες στιγμές, το θέμα φαίνεται να βγαίνει μπροστά από το μαύρο. Σε άλλες, διέρχεται στο στατικό του ρυθμό. Είναι μέσα σε αυτή τη κίνηση, ανάμεσα στην οξύτητα και την ηρεμία, που το έργο ζωντανεύει.

Όπως όλα τα υλικά που αγγίζει ο χρόνος, η επιφάνεια φέρει τη δική της ήσυχη ζωή. Κάθε γρατζουνιά κρατά μια στιγμή, μια ανάσα, μια χειρονομία. Μαζί δημιουργούν όχι μόνο μια εικόνα, αλλά μια παρουσία, μια παρουσία που συνεχίζει να αποκαλύπτεται με κάθε αλλαγή φωτός.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη

Το όνομά μου είναι Τις Δράγκτσμα, ιδρυτής του TD Fine Art Studio.

Ως καλλιτέχνης, με οδηγεί διαρκής επιθυμία να εξερευνώ νέες οπτικές γλώσσες. Δεν θεωρώ την τέχνη ένα σταθερό στυλ, αλλά ένα εξελισσόμενο πεδίο ανακάλυψης όπου υλικό, δομή, φως και συναίσθημα ενώνονται.

Η δουλειά μου συνήθως ξεκινά από μια απλή ερώτηση. Πώς μπορεί ένα υλικό να μιλήσει με έναν νέο τρόπο. Πώς η σκληρότητα μπορεί να γίνει οικειότητα. Πώς η ακρίβεια δημιουργεί συναίσθημα. Αυτή η αναζήτηση βρίσκεται στην καρδιά όλων όσα δημιουργώ.

Μέσα στο TD Fine Art Studio, κάθε σώμα έργου προσεγγίζεται ως ο δικός του κόσμος, με τη δική του λογική, ατμόσφαιρα και οπτική ταυτότητα. Κάποια έργα χτίζονται μέσω ρυθμού, επανάληψης και δομής. Άλλα εμφανίζονται μέσα από την έλλειψη, τη σκιά, την αντανάκλαση ή την ένταση. Αυτό που τα συνδέει είναι μια κοινή δέσμευση στην πρωτοτυπία, στη διαύγεια και στην συναισθηματική παρουσία.

Με συναρπάζει ο αντίθεση. Μεταξύ δύναμης και ευθραυστότητας. Μεταξύ ελέγχου και συναισθήματος. Μεταξύ αυτού που είναι ορατό και αυτού που μένει ανοιχτό σε ερμηνεία. Στόχος μου δεν είναι απλώς να φτιάξω μια εικόνα, αλλά να δημιουργήσω ένα έργο που κρατά την προσοχή, προσκαλεί προβληματισμό και συνεχίζει να αποκαλύπτεται με το πέρασμα του χρόνου.

Το TD Fine Art Studio είναι ο χώρος όπου αυτές οι εξερευνήσεις ενώνονται. Δεν είναι μόνο ένα στούντιο, αλλά ένα εξελισσόμενο καλλιτεχνικό σύμπαν που διαμορφώνεται από περιέργεια, ακρίβεια και την φιλοδοξία να δημιουργεί έργα που αισθάνονται διακριτικά, στοχευμένα και ζωντανά.