Tijs Dragtsma (1992) - Van Gogh Beneath the Bandage

Αυτό το πορτρέτο βρίσκει τον Βίνσεντ βαν Γκογκ στη σιωή που ακολουθεί μια κρίση: ο επίδεσμος τυλίγει σφιχτά το κεφάλι, ένα βαρύ παλτό σφιγμένο ενάντια στο κρύο, τα μάτια του στερεωμένα κάπου λίγο παραπέρα από τον θεατή με την ίδια αναζητητική ένταση που οι οφθαλμοί του στις αυτοπροσωπογραφίες του γνωρίζουν. Είναι το πρόσωπο που θυμάται η ιστορία, πιασμένο την ακριβή στιγμή που γίνεται πιο ανθρώπινο.

Η ιστορία πίσω από τον επίδεσμο είναι από τις πιο ξαναδιηγημένες στην ιστορία της τέχνης, όμως σχεδόν ποτέ δεν κοιτάζεται τόσο κοντά. Εδώ, κάθε τρίχα από το γούνινο καπέλο, κάθε δίπλωμα του παλτού, κάθε γραμμή που χαράχθηκε στο φρύδι υπάρχει μόνο επειδή αφαιρέθηκε υλικό, όχι προστέθηκε. Ούτε μπογιά. Ούτε εκτύπωση. Ούτε μελάνι. Το πορτρέτο χτίζεται εξ ολοκλήρου από ελεγχόμενες γδαρσίματα που δουλεύονται πάνω σε ακρυλικό γυαλί.

Από απέναντι σ’ ένα δωμάτιο, η εικόνα καταλήγει σε κάτι ήρεμο και σχεδόν μνημειακό, ένας άνδρας ολοκληρωμένος παρότι κουβαλάει τα πάντα. Πλησιάστε και αυτή η ηρεμία δίνει τη θέση της σε ένα πυκνό πεδίο ελεγχόμενης επιφανειακής φθοράς, ένα τοπίο από λεπτές γραμμές που επιλύεται ξανά σε ένα πρόσωπο μόνο όταν απομακρυνθείς πάλι.

Το πορτρέτο είναι πάντα ορατό, με ή χωρίς κατευθυνόμενό φως. Αλλά το φως δεν το αγνοεί ποτέ. Καθώς μετακινείται, οι γδαρσίματα πιάνουν και αντανακλούν, η αντίθεση βαθαίνει, και ο επίδεσμος και το βλέμμα φαίνονται και να ακονίζονται. Το φως δεν δημιουργεί αυτή την εικόνα. Οξύνει ό,τι υπάρχει ήδη.

Αυτό που βρίσκεται κάτω από τον επίδεσμο είναι το πραγματικό θέμα: όχι ο τραυματισμός καθεαυτό, αλλά η απόφαση να φαίνεται κανείς με αυτόν τον τραυματισμό. Τίποτα εδώ δεν κρύβεται ή απαλύνεται. Η φθορά φοριέται ανοιχτά, στον άνδρα και στο υλικό ταυτόχρονα, και αυτή η ομοιότητα γίνεται το ήσυχο κέντρο του έργου.

Αυτό το έργο συνεχίζει τη σειρά Art with Scratch της Τις Ντράγκτσμα, στην οποία η εικόνα κατασκευάζεται μέσα από ελεγχόμενη επιφανειακή φθορά αντί για χρωστικές ή εκτύπωση, και στην οποία ένας τραυματισμός, μεταφερόμενος ανοιχτά, γίνεται ο ίδιος ο δομικός ιστός που κρατάει ενωμένο ένα εικόνα.

"Η φθορά δεν είναι καταστροφή. Είναι δομή."

Σχετικά με το Art with Scratch

To Art with Scratch είναι ένα σώμα έργων κατά το οποίο η εικόνα δεν σχεδιάζεται, αλλά απελευθερώνεται. Χαραγμένη γραμμή-γραμμή σε μια βαθιά μαύρη επιφάνεια, κάθε έργο προκύπτει μέσα από αμέτρητες ακριβείς γδαρσίσεις που πιάνουν το φως και βγάζουν τη μορφή από το σκοτάδι.

Από απόσταση, η εικόνα φαίνεται σχεδόν φωτογραφική. Ισχυρή, αναγνωρίσιμη και γεμάτη παρουσία. Όμως κοντά, το έργο διαλύεται σε ένα πυκνό πεδίο ατομικών δεικτών. Λεπτές, εύθραυτες και σχεδόν ελαφριές. Αυτό που φαινόταν συμπαγές αποκαλύπτεται ως μια ευαίσθητη δίκτυα γραμμών, κάθε μια μια συνειδητή κίνηση, κάθε μια ουσιαστική για το σύνολο.

Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Την οξύνεται. Το μαύρο επίπεδο απορροφά, ενώ οι χαραγμένες γραμμές αντανακλούν. Καθώς το φως μετατοπίζεται καθ’ όλο το επίπεδο, η εικόνα αναπνέει. Από τη μια οπτική γωνία το σώμα παραμένει καθαρό και ορισμένο. Από άλλη, μαλακώνει και υποχωρεί προς το σκοτάδι από το οποίο ήρθε, χωρίς ποτέ να εξαφανιστεί. Κάτω από έναν εστιασμένο προβολέα, η αντίθεση βαθαίνει και η εικόνα παίρνει μια γλυπτική, σχεδόν φωτεινή ποιότητα.

Αυτό που κάνει αυτό το μέσο τόσο μαγευτικό είναι η ήσυχη του ένταση. Η πράξη της γδαρσίματος είναι άμεση και μη αντιστρέψιμη. Κάθε γραμμή είναι μια απόφαση που δεν μπορεί να αναιρεθεί. Ωστόσο το αποτέλεσμα δεν είναι σκληρό. Είναι οικείο, ατμοσφαιρικό και ζωντανό με κίνηση. Η σκληρότητα γίνεται μαλακότητα. Η καταστροφή γίνεται δημιουργία. Η απουσία γίνεται παρουσία.

Σε έργα όπως αυτό το πορτρέτο, η φιγούρα ποτέ δεν είναι πλήρως στερεωμένη. Μέσα από την αλληλεπίδραση γραμμής, φωτός και σκιάς, η εικόνα μετακινείται με την προοπτική και την ατμόσφαιρα. Σε ορισμένες στιγμές, το θέμα φαίνεται να βγαίνει μπροστά από το μαύρο. Σε άλλες, να καρπώνεται πίσω σε ακινησία. Εκείνο το κίνηση, ανάμεσα στην οξύτητα και την ηρεμία, δίνει ζωή στο έργο.

Όπως όλα τα υλικά που έχουν αγγιχτεί από τον χρόνο, την ήσυχη ζωή της επιφάνειας φέρει. Κάθε γδάρισμα κρατά μια στιγμή, μια ανάσα, ένα χάιδεμα. Μαζί διαμορφώνουν όχι μόνον μια εικόνα, αλλά μια παρουσία, που συνεχίζει να αποκαλύπτεται με κάθε αλλαγή φωτός.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη

Το όνομά μου είναι Τις Ντράγκτσμα, ιδρυτής του TD Fine Art Studio.

Ως καλλιτέχνης, με καθοδηγεί μια διαρκής επιθυμία να εξερευνώ νέες οπτικές γλώσσες. Δεν βλέπω την τέχνη ως ένα σταθερό στυλ, αλλά ως εξελισσόμενο πεδίο ανακάλυψης όπου το υλικό, η δομή, το φως και το συναίσθημα συνενώνονται.

Το έργο μου αρχίζει συχνά με μια απλή ερώτηση. Πώς μπορεί ένα υλικό να μιλήσει με έναν νέο τρόπο. Πώς μπορεί η σκληρότητα να γίνει οικειότητα. Πώς μπορεί η ακρίβεια να δημιουργήσει συναίσθημα. Αυτή η αναζήτηση βρίσκεται στην καρδιά κάθε δημιουργίας μου.

Στο TD Fine Art Studio, κάθε σώμα έργου προσεγγίζεται ως ο δικός του κόσμος, με τη δική του λογική, ατμόσφαιρα και οπτική ταυτότητα. Κάποια έργα χτίζονται μέσω ρυθμού, επανάληψης και δομής. Άλλα προέρχονται μέσα από την απουσία, τη σκιά, την αντανάκλαση ή την ένταση. Αυτό που τα συνδέει είναι μια κοινή δέσμευση στην πρωτοτυπία, τη σαφήνεια και την συναισθηματική παρουσία.

Με μα captivates ο αντίθεση. Μεταξύ δύναμης και ευθραυστότητας. Μεταξύ ελέγχου και αίσθησης. Μεταξύ αυτού που φαίνεται και αυτού που μένει ανοιχτό σε ερμηνεία. Ο στόχος μου δεν είναι απλώς να φτιάξω μια εικόνα, αλλά να δημιουργήσω ένα έργο που κρατά την προσοχή, προσκαλεί προβληματισμό και συνεχίζει να αποκαλύπτεται με το πέρασμα του χρόνου.

Το TD Fine Art Studio είναι ο χώρος όπου αυτές οι εξερευνήσεις συνενώνονται. Δεν είναι μόνο ένα στούντιο, αλλά ένα εξελισσόμενο καλλιτεχνικό σύμπαν διαμορφωμένο από περιέργεια, ακρίβεια και την φιλοδοξία να δημιουργήσει εργασία που αισθάνεται διακριτική, στοχαστική και ζωντανή.