Anton Kaestner - #337 - M - " Behind The Dune ".

#337 - M - "Πίσω από την Αμμόνδρα".
Μοναδικό κομμάτι, πρωτότυπο έργο του Anton Kaestner, απευθείας από το Παρισινό εργαστήριο.

Ακρυλικό σπρέι σε Plexiglas πλάκα πάχους 3mm (αντι-UV).
Αυτό το πίνακα δεν είναι εκτύπωση. Πρόκειται για ένα πρωτότυπο έργο ζωγραφισμένο σε διαδοχικά στρώματα βαφής και/ή σπρέι, με γυαλιστερή απόδοση "glossy", παρόμοια με την εφαρμογή ρητίνης, που είναι μοναδική.

Διαστάσεις: Ίντζ 17,3 * 12,6 * 0,12 / 44 * 32 * 0,3 cm χωρίς κάδρα.
Αυτός ο πίνακας παραδίδεται χωρίς κάδρα.
Κάδρο υψηλής ποιότητας της γερμανικής μάρκας Nielsen σε αλουμίνιο, αναφορά 34 (Ίντζ 0,23 * 1,38 / 0,6 * 3,5 cm) συνιστάται και διατίθεται κατά την αποστολή με πρόσθετο κόστος 90€.

Το έργο φέρει την υπογραφή στην πίσω πλευρά.
Ένα Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας το συνοδεύει.
Η παράδοση καλύπτεται από ασφάλεια.

Ο Anton Kaestner είναι Ελβετός ζωγράφος, γλύπτης και συγγραφέας, με βάση το Παρίσι. Τα έργα του εκτίθενται σε όλη την Ευρώπη, στην Ελβετία και στο Ντουμπάι. Περισσότερες πληροφορίες και επιλογές στο www.antonkaestner.com.

Επερχόμενη ατομική έκθεση - Genève Artium Gallery 18/28 Ιουνίου 2026.


"Βιογραφία

Γεννημένος στη Γενεύη, Ελβετία, μεγάλωσα περιτριγυρισμένος από τη φυσική ομορφιά και τον πολιτισμικό πλούτο της πατρίδας μου. Η δημιουργικότητα εκτιμιόταν στην οικογένειά μου, και ήταν ο μακαρίτης μου παππούς, ένας τεχνίτης και καλλιτέχνης, whose επιρροή φύτεψε τον σπόρο για το τι θα γινόταν αργότερα το πάθος της ζωής μου.
Το 1993 άρχισα να ζωγραφίζω ιδιωτικά, πειραματιζόμενος με αμέτρητα ακρυλικά σε σημειωματάρια Α4 και μετά Α3. Αρχικά με κέρδισε η μη-ειδική ζωγραφική και ο αφηρημένος εξπρεσιονισμός. Με τον καιρό, και ενώ θεωρώ τον εαυτό μου άθεο, ανέπτυξα επίσης αγάπη για πνευματικά υλικά καθώς έβρισκαν απήχηση στην εξερεύνησή μου για την ανθρώπινη ύπαρξη, μελαγχολία και τις βαθύτερες αλήθειες της φύσης και της ζωής.
Ωστόσο, η πορεία προς το να γίνεις πραγματικά καλλιτέχνης δεν ήταν άμεση.
Για πάνω από τρία δεκαετίες, ακολούθησα μια διεθνή επιχειρηματική καριέρα που με μετέφερε σε όλο τον κόσμο, από τις Ηνωμένες Πολιτείες μέχρι το Μαρόκο, το Βέλγιο, την Ασία και τη Γαλλία. Τα ταξίδια μου ευρύτεραν την προοπτική μου, εκθέτοντας με σε ένα ευρύ φάσμα πολιτισμικών επιρροών. wherever πήγαινα, βυθιζόμουν στη τοπική σκηνή τέχνης και engaged with the creative energy of each place.
Παρόλο που η εστίαση ήταν στην επιχειρηματική καριέρα μου, η τέχνη πάντα υπήρχε μέρος με μένα, ήσυχα να βράζει κάτω από την επιφάνεια. Για σχεδόν 30 χρόνια, η ζωγραφική έγινε μια μορφή μυστικής μελέτης για εμένα—ένας τρόπος να αποδράσω από τον κόσμο και να εστιάσω στον εσωτερικό μου εαυτό.
Πάντα βρισκόμουν ικανοποιημένος από τη ζωγραφική. Κάθε νέο έργο είναι ένα ταξίδι όπου μπορώ να δοκιμάσω τη δημιουργικότητά μου, να εξερευνήσω νέες τεχνικές και να ζήσω πραγματικές εμπειρίες. Μέσω της τέχνης μου ήλπιζα πάντα να προσφέρω σε άλλους μια ειλικρινή επαφή με την ομορφιά, μια ευκαιρία να δουν τον κόσμο από μια διαφορετική οπτική γωνία και να σκεφτούν τη δική τους ζωή.
Το 2021, μετά τη συνταξιοδότησή μου από την επιχειρηματική καριέρα, αφοσιώθηκα πλήρως στη ζωγραφική. Ιδρύσα το εργαστήριό μου στο Παρίσι και άρχισα να αφιερώνω τον εαυτό μου εξ ολοκλήρου στην τέχνη μου. Μέχρι τα τέλη του 2023, εγκαινίασα την δημόσια καλλιτεχνική μου καριέρα, και, για την έκπληξή μου, το έργο μου κέρδισε γρήγορα αναγνώριση, βρίσκοντας σπίτι σε ιδιωτικές συλλογές σε όλη την Ευρώπη, ειδικά στη Γαλλία, την Πορτογαλία, τη Γερμανία και τις Κάτω Χώρες.


Βιογραφικός Καλλιτεχνικός

Η πρώτη ατομική μου έκθεση, "Échos", που φιλοξενήθηκε στο Παρίσι στο τέλος του 2024, παρουσίασε μια διακριτή προσέγγιση στην τέχνη, μακριά από παραδοσιακές τεχνικές ζωγραφικής: ζωγραφίζω με ακρυλικά, μεταλλικούς χρωστικούς και σκόνες σε πίσω μέρος ανακυκλωμένου εξωεπεκταμένου Plexiglas, μια ελαφριά, ομαλή, γυαλιστερή και μερικές φορές ευαίσθητη επιφάνεια.
Αυτή η διαδικασία με εμποδίζει από το να βλέπω το έργο καθώς αναπτύσσεται. Δεν έχω οπτική ανάδραση ή έλεγχο κατά τη διάρκεια της διαδικασίας—κάτι που χαιρετίζω. Επιτρέπω "τυχαία πειράματα" - οτιδήποτε επιτρέπεται για να βάλω σε κίνηση τη λογική, να καθοδηγήσω τα στρώματα και τα καθρεπτικά εφέ που δημιουργώ, και να αφήσω χώρο για αποκαλύψεις και ανακαλύψεις όταν το κομμάτι τελικά εκτεθεί. Αυτή η προσέγγιση που συντονίζεται με τη διαδικασία αποκάλυψης / φέρεται της φωτογραφίας είναι πρόκληση και απελευθέρωση. Οι αξίες της σύνθεσης εμπλουτίζονται από στρώσεις και διαφάνειες, προσδίδοντας όμως σε κάθε έργο μια «ασκητική» ποιότητα: χαίρομαι όταν αναγνωρίζω «απροσδιόριστες αναγκαιότητες», δηλαδή ό,τι πιθανότατα θα ανακαλύψουμε όταν σταματήσουμε σιωπηλοί και φως.
Διατηρώ τη προσέγγισή μου σκόπιμα απλή. Ούτε "συναισθηματισμός" ούτε θεωρητική αντίληψη, αλλά εμπειρία ύπαρξης. Ούτε "ταχεία κατανάλωση" ούτε νοηματοδότηση/διανοητής κυριαρχίας, αλλά διεύρυνση της συνείδησης και εξερεύνηση της πραγματικότητας, των ορατών και αόρατων ιστοριών της, η τέχνη μου αποτελεί αναζήτηση της "ζωής στην καρδιά της ζωής", το «le vif» όπως θα έλεγε ο γαλλικός φανταστικός συγγραφέας Alain Damasio.
Ενώ το έργο μου μερικές φορές μπορεί να θυμίζει τη διαφάνεια και τη φωτεινότητα του βιτρό, παραμένει σχεδόν εξ ολοκλήρου αφαιρετικό. Επιπλέον, το Plexiglas προσφέρει στη ζωγραφική ένα λάμπον δέρμα όπου μπορείς να διακρίνεις τη δική σου σιλουέτα, διαφορετική για κάθε νέο θεατή. Κάθε έργο λειτουργεί σαν διακριτικό καθρέφτης: ζει, αλλάζει, βλέπει.
Η αλληλεπίδραση φωτός, χρώματος και υφής, των ελλείποντων μερών επίσης, απαιτεί μόνον ενσυναίσθηση. Ελπίζω ότι η ισορροπία ανάμεσα σε "λεπτομέρειες κοντινού βλέμματος" και "απόσταση για το σύνολο" θα ενθαρρύνει τους θεατές να ξεκινήσουν τη δική τους εσωτερική αναζήτηση.
Δεν ισχυρίζομαι ότι έχω όλες τις απαντήσεις και θέλω να παραμείνω ταπεινός σχετικά με όσα μπορούν να επιτευχθούν. Απλώς, βρίσκω ικανοποίηση στη συνεχή διαδικασία ερωτήσεων και ανάπτυξης. Κάθε νέο δημιούργημα αποτελεί μια αντιπαράθεση με τα όριά μου, που με ωθεί να βελτιώνω τις δεξιότητές μου και να εξερευνώ ακόμα περισσότερο τι μπορώ να καταφέρω. Η ζωγραφική για μένα είναι μια καθημερινή τέχνη, μια εξερεύνηση, ένας τρόπος να πυροδοτήσω ουσιαστικές συνομιλίες.

Όπως θα έλεγε ο Jean Bazaine: "Η καθημερινή πρακτική πολλαπλασιάζει το πάθος για το θέαμα."

Anton Kaestner