Σύνολο κρανίων: φθορίτης 112 γρ + αχάτης από Μοζαμβίκης 66 γρ – Κύπελλο Μουριν των Αυτοκρατόρων Κρανίο- 178 g

Όταν ο Μέγας Πομπήιος γύρισε νικηφόρα από την Ανατολή τον 1ο αιώνα π.Χ., εγκαινίασε στο ναό του Δία Καπιτωλινού για πρώτη φορά αγγεία που η Ρώμη δεν γνώρισε ποτέ μέχρι τότε: τα Vasa Murrina, κομμένα από έναν διαφανή, πολύχρωμο ρεύων λίθο από την μακρινή Παρθία. Ο Πλούtiνος ο Πρεσβύτερος περιγράφει στην Naturalis Historia πώς ένα μεμονωμένο ποτήρι μούρινης μπορούσε να κοστίσει επταντάλι, περισσότερο από χρυσό, περισσότερο από ασήμι – ένας ύπατος περιέργως αγάπησε τόσο πολύ το δώρι μούρινης που έτρωγε μάλιστα το χείλος του. Μέχρι σήμερα οι επιστήμονες διαφωνούν για το πραγματικό υλικό, αλλά το πειστικότερο ίχνος οδηγεί στον φθορίτη, των ροών του χρώματος που ακριβώς δημιουργεί την ίδια εντύπωση που περιέγραψε ο Πλίνιος.

Ακριβώς αυτές οι ιδιότητες φέρει μέσα του αυτό το τεμάχιο: μέλι-κίτρινο και χρυσό σαμπάνιας συγχωνεύονται χωρίς σκληρούς οριακούς διαχωρισμούς. Μόνο όταν το φως το διαπερνά αποκαλύπτεται το πραγματικό μυστικό – μεταβολή χρώματος σε βαθύ μωβ από τη μία πλευρά και ροζ απαλό από την άλλη, όπως ακριβώς αναζητούσαν οι Ρωμαίοι στα πλέον πολύτιμα μούριννα αγγεία: χρώμα που ξεκινά να ζει μόνο στο φως.

Δίπλα του βρίσκεται ένα δεύτερο κύπελλο της μεταμόρφωσης, γεννημένο από τελείως διαφορετική παράδοση. Όταν οι θεοί και οι δαίμονες στον κύκλο των Πουράνων μαζί εκανα το κοσμικό γάργαρο γάλα οκτώ για το αίνια της αθανασίας, από τα αναταραγμένα κύματα του Κάουστουμπχα αναδύθηκε – ένα κόσμημα από το χρώμα του λωτού, τόσο ακτινοβόλο που φώτισε τους τρεις κόσμους. Ακριβώς αυτή η ταραγμένη κοσμικότητα φαίνεται στα κύματα που τρέχουν πάνω από αυτό το κρανίο, μέχρι να καταλήξουν σε ένα ζελατινώδες, κοσμικό κόκκινο-μωβ – σαν να είχε σφραγιστεί σταγόνα από εκείνους τους αρχαίους ωκεανούς.

Φθορίτης (CaF2) κρυσταλλώνεται κυβικά, η ποικιλία των χρωμάτων του προέρχεται από ιχνοστοιχεία και φυσική ακτινοβολία. Το όνομα προέρχεται από το λατινικό fluere («ρέω»), αρχικά χρησιμοποιήθηκε ως ρευστοποιητής κατά τη smelting του σιδήρου – το 1852 ο όρος «φθορισμός» καθιερώθηκε. Ο Μοζαμβίκικός Αχατ είναι ποικιλία χαλκεδόν, η κυματιστή ταινία του οποίου σχηματίστηκε από ρυθμική εναπόθεση πυριτιούχων διαλυμάτων σε κοιλότητες ηφαιστειακών πετρωμάτων· η κόκκινο-βιολέτ φαρμάδα προέρχεται από λεπτά κατανεμημένα οξειδία σιδήρου.

Δύο κύπελλα, δύο παραδόσεις μεταμόρφωσης – ένα συλλεκτικό κομμάτι για αμφότερους.

Φθορίτης: Διαστάσεις 5,1 x 3,9 x 3,3 cm, Βάρος 112 g, Χρώμα από μέλι-κίτρινο μέχρι χρυσό σαμπάνι, σε διαφανές φως μεταβάλλεται σε μωβ/ροζ, Ιδιαιτερότητες εξαιρετικά υψηλή διαφάνεια με ορατές εσωτερικές δομές ανάπτυξης
Μοζαμβίκικός Αχατ: Διαστάσεις 4,6 x 3,0 x 3,2 cm, Βάρος 66 g, Χρώμα κυματιστών ρωγμών από βαθύ κόκκινο σε βιολετιά