Aleix Albareda - IT'S TIME TO TRUST IN CASTELLAR DLR

Μοναδικό έργο, με πιστοποιητικό γνησιότητας.

REDARKNES·S - Ακρυλικά σε καμβά, 112 × 112 εκ.

Αυτές οι ζωγραφιές χτίζουν ένα τοπίο ανάμεσα σε αυτό που αναγνωρίζεται και σε αυτό που φαντάζεται. Από μια ουσιαστική παλέτα μαύρων, γκρι και λευκών, η ζωγραφική ύλη μετατρέπεται σε τοπίο, μνήμη και αποτύπωμα. Οι επιφάνειες εμφανίζονται κατετμημένες, φθείρες και επαναδημιουργημένες μέσω κηλίδων, κινήσεων, διαφάνειας και γεωμετρικού υφάσματος που συνυπάρχουν με μια πιο ελεύθερη και οργανική χειρονομία.

Η εικόνα φαίνεται να αναδύεται από μια συσσώρευση ύλης. Το κέντρο του μαύρου συσπειρώνει το βλέμμα και λειτουργεί σαν ένας είδος πυρήνας σε εξάπλωση, ενώ οι πινελιές που το περιβάλλουν υποδηλώνουν κίνηση, βλάστηση, βραχώδες στοιχείο ή μια φύση υποκείμενη σε αδιάκοπη μεταμόρφωση. Το φως δεν προέρχεται από ένα μόνο σημείο: εμφανίζεται ανάμεσα στις στρώσεις, σε μικρές κενές και λευκά θραύσματα που κάνουν τη σύνθεση να παλλίζεται.

Εισάγεται μια δομή λίγο πιο αρχιτεκτονική. Τα πλέγματα, οι μονάδες και τα πεδία υφής οργανώνουν το φαινομενικό χάος και θέτουν μια ένταση ανάμεσα σε τάξη και υπερχειλία. Το τοπίο παύει να είναι κυριολεκτική αναπαράσταση για να μετατραπεί σε εμπειρία: κάτι που διασχίζεται, θυμάται και τελικά επαναδημιουργείται μέσω θραυσμάτων.

Σε αυτές τις δημιουργίες, το τοπίο δεν περιγράφεται· πειραματίζεται. Η ζωγραφική λειτουργεί ως ένα συναισθηματικό χάρτης όπου συνυπάρχουν η φύση, η μνήμη και η ανθρώπινη επέμβαση. Οι γεωμετρικές μορφές φαίνονται να είναι κατάλοιπα μιας λογικής δομής την οποία η ίδια η ζωγραφική ύλη επιμένει να αποδομήσει. Από αυτήν τη ρήξη αναδύεται μια δυνατή εικόνα, σχεδόν αρχαιολογική, όπου κάθε στρώση φαίνεται να περιέχει το ίχνος μίας παλαιότερης.

Το τετράγωνο μορφότυπο των 112 × 112 εκ. ενισχύει αυτή την άμεση και περιβάλλουσα εμπειρία: το βλέμμα δεν συναντά εύκολα ένα σημείο εισόδου ή εξόδου, αλλά παραμένει παγιδευμένο σε μια επιφάνεια που απλώνεται προς κάθε κατεύθυνση.

Είναι έργα που μιλούν, τελικά, για συγκεκριμένους τόπους χωρίς να περιορίζονται σε αυτούς. Η ζωγραφική μετατρέπεται έτσι σε χώρο καθίζησης: ένας τόπος όπου το βίωμα, το παρατηρηθέν και το φανταστικό τελειώνουν σχηματίζοντας μια ενιαία ύλη.
aleixalbareda.com