Laura Ambrosi - Guarda in su





1 € |
|---|
Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 141384 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Λάουρα Αμπρονζι, 1996, πρωτότυπο έργο σε χαρτί με μικτή τεχνική (μολύβι, γραφίτης, ακρυλικό) με τίτλο Guarda in su, 65 × 48 cm, Ιταλία, χειρόγραφο υπογεγραμμένο, σε καλή κατάσταση.
Περιγραφή από τον πωλητή
Η Laura Ambrosi, το 1959, ζει και δουλεύει στο Τορίνο. Αρχίζει να εκφράζει την τέχνη της σε διάφορες καλλιτεχνικές περιοχές: ζωγραφική, σχέδιο, γλυπτική, αλλά η προτίμησή της αφορά φωτεινές εγκαταστάσεις από μετακραλικό και νέον. Είναι ενεργή σε ένα καλλιτεχνικό περιβάλλον που δοκιμάζει την γλώσσα της γλυπτικής, ωθώντας την προς μια ιδέα σχεδιασμού. Η καλλιτέχνης συμμετέχει επίσης σε Δράσεις Τέχνης για να φέρει τα έργα κοντά σε εναλλακτικούς χώρους, έξω από γκαλερί και από επίσημα παραχωρημένους χώρους, προκειμένου να επικοινωνήσει νέες γλώσσες, συναισθήματα και ευαισθησίες κυρίως γυναικείου χαρακτήρα.
Είναι παρούσα σε ατομικές και ομαδικές εκθέσεις στην Ιταλία και στο εξωτερικό.
Κοίτα προς τα επάνω
1996
Ματίνες, άνθρακας και ακρυλική χρωστική σε χαρτί
65x48 εκ.
Η γυναικεία φιγούρα απεικονίζεται καθιστή, συγκεντρωμένη σε μια κλειστή και ενδοσκοπική στάση. Το σώμα, παρά την γυμνότητά του, δεν φαίνεται εκτεθειμένο: είναι μάλλον λυγισμένο επάνω του, σαν σε μια στιγμή αναστολής και εσωτερικής ακρόασης. Το πρόσωπο, στραμμένο προς τα πάνω, εισάγει ένα στοιχείο ανοιχτότητας σε αντίθεση με το κλείσιμο του σώματος. Το βλέμμα διαπερνά ιδεολογικά τα όρια του απεικονιζόμενου χώρου και υποδεικνύει μια έρευνα: το να κοιτάζει κανείς ψηλά είναι κίνηση ελπίδας, αναμονής, επιθυμίας ή πίστης στο δυνατό. Η χρήση των μολυμάτων και του άνθρακα ορίζει τη φιγούρα μέσα από ένα βασικό, αδρό και σε ορισμένα σημεία χαρακτικό σημείο, ενώ το ακρυλικό χρώμα, απλωμένο με ευαισθησία, δημιουργεί μια ζεστή και ομοιόμορφη τονικότητα που περιβάλλει το σώμα και ενισχύει τη συναισθηματική του διάσταση. Η αντίθεση ανάμεσα στις πιο σκιασμένες περιοχές και σε εκείνες που μένουν πιο φωτεινές συνεισφέρει στη δημιουργία βαθειότητας στην σύνθεση.
Έτσι το έργο συνδέει την κλειστή κατάσταση με την ανοιχτότητα, την ευθραυστότητα με τη δύναμη, τη μοναχικότητα με την ελπίδα. Το συγκεντρωμένο σώμα ανήκει στο παρόν· το πρόσωπο που βλέπει προς τα πάνω φαίνεται να αναζητά κάτι πέρα από το ορατό.
Η Laura Ambrosi, το 1959, ζει και δουλεύει στο Τορίνο. Αρχίζει να εκφράζει την τέχνη της σε διάφορες καλλιτεχνικές περιοχές: ζωγραφική, σχέδιο, γλυπτική, αλλά η προτίμησή της αφορά φωτεινές εγκαταστάσεις από μετακραλικό και νέον. Είναι ενεργή σε ένα καλλιτεχνικό περιβάλλον που δοκιμάζει την γλώσσα της γλυπτικής, ωθώντας την προς μια ιδέα σχεδιασμού. Η καλλιτέχνης συμμετέχει επίσης σε Δράσεις Τέχνης για να φέρει τα έργα κοντά σε εναλλακτικούς χώρους, έξω από γκαλερί και από επίσημα παραχωρημένους χώρους, προκειμένου να επικοινωνήσει νέες γλώσσες, συναισθήματα και ευαισθησίες κυρίως γυναικείου χαρακτήρα.
Είναι παρούσα σε ατομικές και ομαδικές εκθέσεις στην Ιταλία και στο εξωτερικό.
Κοίτα προς τα επάνω
1996
Ματίνες, άνθρακας και ακρυλική χρωστική σε χαρτί
65x48 εκ.
Η γυναικεία φιγούρα απεικονίζεται καθιστή, συγκεντρωμένη σε μια κλειστή και ενδοσκοπική στάση. Το σώμα, παρά την γυμνότητά του, δεν φαίνεται εκτεθειμένο: είναι μάλλον λυγισμένο επάνω του, σαν σε μια στιγμή αναστολής και εσωτερικής ακρόασης. Το πρόσωπο, στραμμένο προς τα πάνω, εισάγει ένα στοιχείο ανοιχτότητας σε αντίθεση με το κλείσιμο του σώματος. Το βλέμμα διαπερνά ιδεολογικά τα όρια του απεικονιζόμενου χώρου και υποδεικνύει μια έρευνα: το να κοιτάζει κανείς ψηλά είναι κίνηση ελπίδας, αναμονής, επιθυμίας ή πίστης στο δυνατό. Η χρήση των μολυμάτων και του άνθρακα ορίζει τη φιγούρα μέσα από ένα βασικό, αδρό και σε ορισμένα σημεία χαρακτικό σημείο, ενώ το ακρυλικό χρώμα, απλωμένο με ευαισθησία, δημιουργεί μια ζεστή και ομοιόμορφη τονικότητα που περιβάλλει το σώμα και ενισχύει τη συναισθηματική του διάσταση. Η αντίθεση ανάμεσα στις πιο σκιασμένες περιοχές και σε εκείνες που μένουν πιο φωτεινές συνεισφέρει στη δημιουργία βαθειότητας στην σύνθεση.
Έτσι το έργο συνδέει την κλειστή κατάσταση με την ανοιχτότητα, την ευθραυστότητα με τη δύναμη, τη μοναχικότητα με την ελπίδα. Το συγκεντρωμένο σώμα ανήκει στο παρόν· το πρόσωπο που βλέπει προς τα πάνω φαίνεται να αναζητά κάτι πέρα από το ορατό.

