Αρχαία Ελληνική, Ελληνιστική Terracotta Ελληνιστικός λαγύνος από τερρακότα - 19 cm

Κοντά διατηρημένος, ελληνιστικός lagynos από οξειδωμένο γυψοειδές πηλό πορφυρού χρώματος. Το αγγείο έχει ευρύ, κοντό σώμα με σαφή αρθρωτη ωμοπλατία, σχετικά μακρύ και στενό λαιμό και ψηλά τοποθετημένο χερούλι. Οι χαρακτηριστικές του αναλογίες αντιστοιχούν στον lagynos, τύπος αγγείου ευρέως χρησιμοποιούμενου στην ελληνιστική Ανατολική Μεσόγειο.

Το σώμα ανεβαίνει από μικρή, ελαφρά κεντρική βάση-δάφνη, επεκτειόμενος προς τα εξωτερικά μέχρι να φτάσει το μέγιστό του πλάτος στο ανώτερο τμήμα. Ιδιαίτερα διακριτική είναι η έντονη γωνιωτή μετάβαση προς την ωμοπλατία, πάνω από την οποία το προφίλ κλίνει ήπια προς τον λαιμό, δημιουργώντας τη σαφή αρθρωτή σιλουέτα τυπική για αυτή τη μορφή αγγείου.

Η ωμοπλάτη διακοσμείται με αρκετές λεπτές ομόκεντρες γραμμές και αυλάκια που έχουν περιστραφεί με τροχό. Πρόσθετα οριζόντια σημαδάκια περιστροφής είναι ορατά και στον λαιμό και στο σώμα, αντικατοπτρίζοντας τη χρήση του τροχού του αγγειοπλάστη.

Ο σχετικά ψηλός λαιμός στενεύει ελαφρώς πριν απλωθεί προς το στόμιο. Τελειώνει με ένα ευρύ, έντονα διαμορφωμένο προεξέχον περίβλημα, διακριτά differentié από τον λαιμό.

Ένα ουσιαστικό strap handle ανεβαίνει από λίγο κάτω από το περίβλημα σε μια ευρεία καμπύλη πριν ενωθεί με τη ωμοπλάτη. Η εξωτερική επιφάνειά του αρθρώνεται από αρκετές διαμήκεις αυλακώσεις, δημιουργώντας ένα ξεκάθαρα ραβδωτό προφίλ.

Η πηλοπλαστική εμφανίζει ζεστό πορτοκαλί προς κοκκινωπό καφέ χρώμα, με φυσικές παραλλαγές από τη διαδικασία καύσης. Φωτεινότερες ενεχύσεις, περιοχές αλλοίωσης χρώματος και φθορά από τη χρήση διαχέονται σε ολόκληρο το αγγείο. Αρχικές σηματονίες περιστροφής και η υφή του πηλού παραμένουν clearly ορατές σε πολλές περιοχές.

Τυπολογία και Λειτουργία

Ο lagynos είναι ένα από τα χαρακτηριστικά σχήματα αγγείων της ελληνιστικής κεραμικής, ιδίως συνδεδεμένο με τηνα Ανατολική Μεσόγειο. Διακρίνεται γενικά από ένα ευρύ σώμα με σαφή ωμοπλάτη, σχετικά στενό λαιμό και ένα μόνο χερούλι.

Τα lagynoi χρησιμοποιούνταν ως κανάτια ή σκεύη ροής για υγρά, ιδιαίτερα κρασί, και συνδέονταν με την ελληνιστική κουλτούρα ποτού και συμποσίων. Παράλληλα με επιμελώς διακοσμημένα παραδείγματα με ελαφριά κροκάλια και ζωγραφικά διακοσμήσεις, παράγονταν και απλούστερες, αδιακόσμητες εκδοχές, βασιζόμενες κυρίως στο διακριτικό τους σχήμα, στην προProfiling και στις τροχικές διακοσμήσεις.

Το παρόν παράδειγμα ανήκει σε αυτήν την κατά βάση αδιάκοσμημένη, απλή ομάδα πηλού, με το ευρύ σώμα, την φόρμα ωμοπλάτης και την αυλακωτή λαβή να προσφέρουν τα κύρια διακοσμητικά στοιχεία.

Κατάσταση

Καλή κατάσταση ανάλογη με την ηλικία. Φθορέσεις επιφανείας, μεταλλικές και γήινες εναποθέσεις, αλλοίωση χρώματος και μικρές πιτσιλιές διάσπαρτες σε όλο το αγγείο. Υπάρχει μια σαφώς ορατή φθορά ή μικρή απώλεια στο χείλος. Περισσότερες ηλικιακές αλλοιώσεις και ίχνη χρήσης ορατά.

Το σώμα, ο λαιμός, η βάση και η λαβή διατηρούνται γενικά καλά, και το αρχικό σχήμα του αγγείου παραμένει πλήρως ευανάγνωστο. Παρακαλούμε ανατρέξτε στις φωτογραφίες για τη συγκεκριμένη κατάσταση.

Κτήση

Προηγουμένως στη Συλλογή Madeleine & Erich Dammann, Γερμανία. Απαλειμμένη κατά τη διάρκεια εκτεταμένων ταξιδιών των ιδιοκτητών μεταξύ 1950 και 1970. Η συλλογή έχει τεκμηριωθεί στη Γερμανία από το 1970 και παρέμεινε σε συνεχή οικογενειακή κατοχή μετά θ.

Όπως ήταν συνήθως για ιδιωτικές αγορές σε τοπικές αγορές κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1950–1970, οι αποδείξεις αγοράς ή τιμολόγια γενικά δεν εκδίδονταν ούτε ζητούνταν. Η προέλευση τεκμηριώνεται μέσω συνεχιζόμενης οικογενειακής ιδιοκτησίας, ιστορικών φωτογραφιών και υποστηρικτικών βιογραφικών αρχείων.