Max-Daniel - L'Automne

Max-Daniel — Φθινόπωρο — 2026
Με το Φθινόπωρο, ο Max-Daniel συνεχίζει τη σειρά του αφιερωμένη στις εποχές σε μια εικόνα όπου συναντώνται πορτρέτο σύγχρονο, αναφορές σουρεαλισμού και πλούτος διακοσμητικός.
Το γυναικείο πρόσωπο, μετωπικό και ιερό, εμφανίζεται σχεδόν σαν μια λαϊκή εικονοκλασία. Η κόκκινη καρδιά-μαλλιά και το εξαιρετικό ρούχο σε τόνους χρυσού, χαλκού, ώχρας και καφέ συγκεντρώνουν όλο το χρώμα του φθινοπώρου. Οι σπείρες, καρέ, κύκλοι και μοτίβα ματιών δίνουν στο ενδύμα ένα πλούσιο διακοσμητικό στοιχείο που παραπέμπει φυσικά στον κόσμο της Βιεννέζικης Σεζεσιον, χωρίς να επιχειρεί να αναπαράγει ένα υπάρχον έργο.
Πίσω από τη μορφή, ο μεγάλος χρυσός δίσκος λειτουργεί ταυτόχρονα ως ήλιος του φθινοπώρου, ως αψιδωτό φωτορύπαντο και ως στοιχείο καθαρά εικονογραφικό. Το έντονο φως του αντιτίθεται έντονα με το χειροποίητο τυρκουάζ μπλέ που περιβάλλει τον ήρωα.
Το έργο ανήκει στη χαρακτηριτική προσέγγιση του Max-Daniel, ο οποίος εδώ και αρκετά χρόνια αναπτύσσει ένα υβριδικό έργο που συνδυάζει ψηφιακή δημιουργία, εκτύπωση και παραδοσιακές πλαστικές επεμβάσεις.
Η εικόνα αποτελεί εδώ την αφετηρία και όχι το τέλος. Μετά την εκτύπωση σε καμβά, το έργο έχει υποστεί ευρεία χειροποίητη επεξεργασία: ζωγραφική, λεπτομερείς αποκαταστάσεις, μεταβολές επιφάνειας και ειδικά η πραγματική εφαρμογή φύλλου μεταλλικού χρυσού, ορατή στις λεπτομέρειες και των οποίων οι ανομοιομορφίες, οι πτυχώσεις και οι επικαλύψεις παράγουν μια ύλη που η φωτογραφική αναπαραγωγή δεν αποδίδει πλήρως.
Το παλαιό κάδρο αποτελεί από μόνο του μέρος αυτής της αναζήτησης. Έχει υποστεί επαναφόρτιση, πατίνας και εμπλουτιστεί με θραύσματα χρυσώματος, με τρόπο εσκεμμένα ακανόνιστο. Τα ατυχήματά του και τα ίχνη παλαιότητας δεν κρύβονται αλλά εντάσσονται στην αισθητική γενική του έργου. Το μαύρο περιφερειακό και το φθαρμένο χρυσώμα επεκτείνουν έτσι τον χαρακτήρα της εικόνας ως σύγχρονη εικόνα-είδωλο.
Η αντίθεση ανάμεσα στην σχεδόν φωτογραφική ακρίβεια του προσώπου και των χεριών, στην πλούσια γραφιστική διακόσμηση του ενδύματος και στις υλικές επεμβάσεις ζωγραφικής και χρυσώματος δημιουργεί ακριβώς αυτή την αμφισημία που επιδίωξε ο Max-Daniel: ένα έργο που βρίσκεται στα όρια μεταξύ της εκτυπωμένης εικόνας, της ζωγραφικής, του κολάζ και του αντικειμένου.
Μοναδικό έργο, υπογεγραμμένο από τον Max-Daniel και χρονολογημένο το 2026.
Ο καμβάς έχει τοποθετηθεί και παρουσιαστεί στο πλαίσιο του, με ήδη εγκατεστημένο σύστημα ανάρτησης, έτοιμο προς έκθεση.