Ένα γλυπτό από Τερρακότα - Bankoni - Bamana - Μάλι (χωρίς τιμή ασφαλείας)
08
ημέρες
00
ώρες
17
λεπτά
29
δευτερόλεπτα
Τρέχουσα προσφορά
€ 1
χωρίς τιμή ασφαλείας
Ειδικός
Επιλεγμένο από Dimitri André
Κατέχει μεταπτυχιακό στην Αφρικανική Μελέτη και 15 χρόνια εμπειρίας στην αφρικανική τέχνη.
Εκτιμήστε € 150 - € 200
 | 1 € |
|---|
Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 140908 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Περιγραφή από τον πωλητή
Ένα μερικώς σώματικής θεράπευσης ειδωλοφυές από κεραμικά πηλός, αποδόθηκε στη παράδοση Bankoni, συλλεγμένη κοντά στο Bla, στην Περιφέρεια Ségou, Μάλι, στον δρόμο από το Ségou προς το Bobo-Dioulasso.
Το μορφείο έχει σχεδιαστεί με έντονα κατακόρυφη και εξαιρετικά στιλιζαρισμένη μορφή, ανεβαίνοντας από μια ευρεία, περίπου κυκλική βάση. Το μακρύ σώμα κορυφώνεται σε ένα εξαιρετικά υψηλό, κεφαλόσχημο ή κορώνα-είδος κεφαλής. Το πρόσωπο αποτυπώνεται με έντονα προβολικά χαρακτηριστικά, ενώ εφαρμοσμένα στοιχεία που τρέχουν κατά μήκος μίας πλευράς του κορμού δημιουργούν μια διακριτή, σχεδόν οδοντωτή σιλουέτα. Από την αντίθετη πλευρά του άνω τμήματος του σώματος προβάλλει ένα μικρότερο ανθρωπομορφικό ή κεφαλοειδές σχήμα από το κύριο μορφείο. Οι μοντελισμένες ζώνες και τα επιπλέον προεξοχικά στοιχεία αρθρώνουν το χαμηλότερο μέρος του σώματος και τη μετάβασή του στην ουσιαστική βάση.
Η επιφάνεια φέρει σημαντική φθορά από καιρικά φαινόμενα και τριβή, με εντοπισμένες αλλοιώσεις, σωματίδια και εργασίες επικάλυψης. Παραμένουν ορατές αποτυπώσεις κοκκινωπορτοκαλί χρωματισμού καθώς και πιο σκουρόχρωπα σημεία πάνω στο ειδωλο‑το αντικείμενο. Αυτά μπορεί να αντιπροσωπεύουν υπολείμματα προηγούμενης επιφανειακής επεξεργασίας ή χρωματισμού, αν και τους χαρακτήρες τους μπορεί να προσδιοριστεί μόνο μέσω τεχνικών εξετάσεων.
Κατά stylistic, το γλυπτό συνδέεται με το ευρύ σώμα ειδωλίων από κεραμικά που συνδέονται παραδοσιακά με τη Bankoni παράδοση του Μάλι. Ονομάστηκε από αρχαιολογικούς χώρους στο Bankoni κοντά στο Μάμακο, αυτή η γλυπτική παράδοση περιλαμβάνει ανθρωπομορικά και ζωομορφα κεραμικά διακριτά από ζωντανό σχηματισμό χεριών, εκτεταμένες αναλογίες, προβεβλημένα κεφάλια και κομ/φόρους ή καλύμματα κεφαλής, καθώς και εφαρμοσμένα και χαρακτικά στοιχεία. Υπάρχει σημαντική μορφολογική ποικιλία εντός του υλικού που αποδίδεται στον Bankoni και η σχέση μεταξύ τοπικών περιφερειακών ομάδων και αρχαιολογικών χώρων παραμένει ατελώς κατανοητή.
Η αναφερόμενη τοποθεσία συλλογής κοντά στο Bla αποτελεί ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Το Bla βρίσκεται νοτιοανατολικά του Ségou, αρκετά ανατολικά του τύπου-χώρου Bankoni κοντά στο Μπαμάκο και κατά μήκος ενός αρχαίου άξονα επικοινωνίας που εκτείνεται προς τη σημερινή Μποτσουά-Φάσο. Η προέλευση επομένως τοποθετεί το ειδωλό στο ευρύτερο γεωγραφικό πλαίσιο της παραγωγής κεραμικών και κυκλοφορίας στη νότια Μάλι. Κατά την απουσία τεκμηριωμένου αρχαιολογικού πλαισίου εύρεσης, ωστόσο, μια απόδοση στην παράδοση Bankoni θα πρέπει να κατανοείται κυρίως ως στυλιστική και πολιτισμική ταξινόμηση παρά ως ταύτιση με συγκεκριμένο excavated site.
Η αρχική λειτουργία και σημασία τέτοιων ειδωλίων κεραμικών παραμένουν αβέβαιες. Η απώλεια αρχαιολογικού πλαισίου για πολλά παραδείγματα καθιστά δύσκολες συγκεκριμένες ερμηνείες ως προ ancestors, θεότητες, τελετουργικούς ειδικούς ή προστατευτικά figures. Ομοίως, οι συσχετίσεις με ιστορικά τεκμηριωμένες Bamana θεσμικές πρακτικές πρέπει να προσεγγίζονται με προσοχή. Η χρονολογική και πολιτισμική σχέση μεταξύ αρχαιολογικών παραδόσεων κεραμικών και των αργότερα καταγραφόμενων ανθρωπομορφικών γλυπτικών παραδόσεων του Μάλι είναι πολύπλοκη και δεν μπορεί να υπονοηθεί αυτομάτως από ομοιότητες μορφής ή γεωγραφική εγγύτητα.
Επιλεγμένη βιβλιογραφία:
McIntosh, Roderick J. The Peoples of the Middle Niger: The Island of Gold. Oxford: Blackwell Publishers, 1998.
McIntosh, Susan Keech, ed. Excavations at Jenné-jeno, Hambarketolo, and Kaniana (Inland Niger Delta, Mali), the 1981 Season. University of California Publications in Anthropology 20. Berkeley: University of California Press, 1995.
LaGamma, Alisa. Sahel: Art and Empires on the Shores of the Sahara. New York: The Metropolitan Museum of Art, 2020.
Ezra, Kate. Art of the Dogon: Selections from the Lester Wunderman Collection. New York: The Metropolitan Museum of Art, 1988.
Phillips, Tom, ed. Africa: The Art of a Continent. London: Royal Academy of Arts, 1995.
Bassani, Ezio. African Art and Artefacts in European Collections 1400–1800. London: British Museum Press, 2000.
Μέρες που ορισμένα από τα στοιχεία παράγονται από τεχνητή νοημοσύνη και βασίζονται σε δημοσιευμένες πηγές από τους τομείς της εθνογραφίας, αρχαιολογίας και ιστορίας της τέχνης.
Inv. No. MAZ25400
Νομικό Πλαίσιο
Σύμφωνα με τη Συνθήκη UNESCO του 1970 σε συνδυασμό με τον Νομοθετικό Νόμο Kulturgutschutz (KGSG) κάθε αξίωση για επιστροφή πολιτιστικών αγαθών παραγράφεται τρία χρόνια μετά το τεκμηριωμένο γνώσης των αρμοδίων αρχών της χώρας καταγωγής για την τοποθεσία του αντικειμένου και την ταυτότητα του κατόχου.
Όλα τα μπρούντζινα και κεραμικά αντικείμενα που προσφέρονται έχουν εκτεθεί δημόσια στην Γκαλερί Wolfgang Jaenicke από το 2001. Οργανισμοί όπως DIGITAL BENIN και ακαδημαϊκά ιδρύματα όπως το Technical University of Berlin, που έχουν εμπλακεί εντατικά σε έρευνες αποκατάστασης (translocation-project) τα τελευταία επτά χρόνια, γνωρίζουν τη δουλειά μας, έχουν επιθεωρήσει μεγάλα τμήματα της συλλογής μας και μας έχουν επισκεφθεί στη μονάδα μας στο Lomé, Togo, μεταξύ άλλων τόπων, για να ενημερωθούν για τον διεθνή εμποριο Τέχνης επί τόπου. Επιπλέον, η Εθνική Επιτροπή Μουσείων και Μνημείων (NCMM) στο Άμπουτζα, Νιγηρία, έχει ενημερωθεί για τη συλλογή μας. Σε καμία περίπτωση στο παρελθόν δεν έχουν υπάρξει αξιώσεις επιστροφής σε ιδιωτικούς οργανισμούς όπως η Γκαλερί Wolfgang Jaenicke.
Η γκαλερί μας αντιμετωπίζει αυτά τα δομικά προβλήματα μέσω πολιτικής πλήρους διαφάνειας και τεκμηρίωσης. Εάν προκύψουν ερωτήσεις ή αβεβαιότητες, σας προσκαλούμε να επικοινωνήσετε μαζί μας. Κάθε υπόθεση θα εξεταστεί με επιμέλεια χρησιμοποιώντας όλους τους διαθέσιμους πόρους.
Ιστορία πωλητή
Η ενασχόληση του Βολφγκανγκ Γιανίκκη με την αφρικανική τέχνη ξεκίνησε όχι στον χώρο εργασίας ή στην αγορά, αλλά σε ένα πιο ήσυχο, εσωτερικό πεδίο—ανάμεσα σε χαρτιά, βιβλία και αντικείμενα που ανήκαν στον πατέρα του. Το αρχείο για τις πρώην αποικίες της Γερμανίας δεν είχε δομηθεί για να αφηγηθεί μια ενιαία ιστορία· πρότεινε πολλές. Προκαλούσε κριτική σκέψη αντί σεβασμού και δίδαξε από νωρίς στον Γιανίκκη ότι τα αντικείμενα ποτέ δεν είναι μουγκά. Με μεταφέρουν μέσα στον χρόνο—θραύση και συνέχεια συνυπάρχουν με τον ίδιο τον τρόπο—και ζητούν να διαβαστούν όσο το δυνατόν προσεκτικότερα, όπως τα κείμενα.
Για περισσότερο από ένα τέταρτο του αιώνα, ο Γιανίκκη εργάζεται ως συλλέκτης, έμπορος και διαμεσολαβητής, αν και κανένας από αυτούς τους όρους δεν αποτυπώνει πλήρως το σχήμα της πρακτικής του. Εκείνα που παλιότερα ομαδοποιούνταν, με υπερβολική χαλαρότητα, under τον τίτλο “Τ Tribal Art” ποτέ δεν φαινόταν γι’ αυτόν ως σφραγισμένη ή ιστορική κατηγορία. Είναι, αντίθετα, ένα σετ ζωντανών παραδόσεων, συνεχώς διαπραγματευόμενο με το παρόν. Η ακαδημαϊκή του εκπαίδευση—στην εθνολογία, στην Ιστορία της Τέχνης και στο Συγκριτικό Δίκαιο—παρείχε μια γραμματική. Η γλώσσα την ίδια την έμαθε αλλού. Στο Μάλι, την Καμερούν, την Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιαρί-Μαφά, το Τόγκο και την Γκάνα, η γνώση αναδύθηκε αργά, μέσα από επαναλαμβανόμενες συναντήσεις που σφυρηλάτησαν σχέσεις και μέσα από την αμοιβαία εμπιστοσύνη που χτίστηκε όχι απότομα αλλά διαμέσου χρόνου.
Το Μάλι έγινε ο βαρυτικός κεντρικός άξονας αυτής της εμπειρίας. Μεταξύ 2002 και 2012, ο Γιανίκκη έζησε και εργάστηκε στο Μάμακο και στο Σεγού, όπου διεύθυνε το Tribalartforum, μια γκαλερί με θέα τον Νίγηρα. Ο χώρος αντέκρουε την εύκολη χρονολόγηση. Γλυπτά και κεραμικά μοιράζονταν το δωμάτιο με τη φωτογραφία, και έργα του Malick Sidibé—εικόνες της μαλιάνι νεολαίας στα μέσα της δεκαετίας του 1970, αυτοπεποίθησης και εκστατικής ενέργειας—κρεμόντουσαν δίπλα σε αρχαιότερες ιερές μορφές. Το αποτέλεσμα δεν ήταν νοσταλγικό αλλά διαφωτιστικό: παρελθόν και παρόν δεν αλληλοδιαγράφονται· οξύνουν το ένα το άλλο.
Ο πόλεμος του 2012 τελείωσε αυτό το κεφάλαιο απότομα, όπως τείνουν να κάνουν οι πόλεμοι. Αλλά δεν διέλυσε τη δουλειά. Μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη επανασυστάθηκε στο Λομέ, κοντύτερα στα μέρη όπου προέρχονταν πολλά από τα αντικείμενα και στις διαδρομές που συνεχίζουν να διασχίζουν. Από το 2018, η Βερολίνο έχει γίνει ένα ακόμη σημείο σε αυτή τη χάρτη. Η Galerie Wolfgang Jaenicke λειτουργεί πλέον αντίθετα από το Παλάτι Charlottenburg, στηριζόμενη από μια μικρή ομάδα ειδικών. Εστιάζει, ιδιαιτέρως, σε μπρούνζες και τερακότες της Δυτικής Αφρικής—υλικά με τη γη και τη φωτιά, και σε μορφές μνήμης που αντιστέκονται σε εύκολη μετάφραση.
Αυτό που διακρίνει την πρακτική του Γιανίκκη δεν είναι μόνο η γεωγραφική της έκταση αλλά η εσωτερική της ένταση. Το πεδίο εργασίας συμπληρώνεται με έρευνα προελεύσεων· το εμπόριο αντιμετωπίζεται ως αναπόσπαστο από την ευθύνη. Σε συνεργασία με μουσεία και ακαδημαϊκές πρωτοβουλίες, η κυκλοφορία δεν θεωρείται εξαγωγή αλλά ηθική διαδικασία που παραμένει ανολοκλήρωτη. Στόχος δεν είναι να απομακρύνει αντικείμενα από τον κόσμο και να τα σφραγίσει, αλλά να τα καθιστά αναγνώσιμα εντός αυτού—να τα επιτρέψει να συνεχίσουν να μιλούν, ακόμη και όταν οι όροι της φωνής τους αλλάζουν.
------------
Galerie Wolfgang Jaenicke προς το παρόν είναι μια γκαλερί με έδρα το Βερολίνο, που εξειδικεύεται στην δυτική αφρικανική γλυπτική, τα μπρούνζ, τις τερακότες, τις μάσκες και την σύγχρονη αφρικανική τέχνη. Διευθύνεται από τον Βολφγκανγκ Γιανίκκη, του οποίου το έργο συνδυάζει τη συλλογή, την εμπορία, την έρευνα προελεύσεων, το πεδίο και την αρχειακή τεκμηρίωση.
Σύμφωνα με τον ίδιο τον λογαριασμό της γκαλερί, ο Γιανίκκη σπούδασε εθνολογία, ιστορία της τέχνης και συγκριτικό δίκαιο και εργάζεται στον χώρο της αφρικανικής τέχνης για πάνω από είκοσι πέντε χρόνια. Οι δραστηριότητές του ανάπτυξαν μέσω μακροχρόνιας εμπλοκής σε χώρες όπως το Μάλι, το Καμερούν, η Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιρκί Σαφώ, η Γκάνα και το Τόγκο. Αντί να παρουσιάζει την αφρικανική τέχνη ως κλειστή ιστορική κατηγορία, τη χαρακτηρίζει ως συνεχιζόμενη πολιτιστική παράδοση που διαμορφώνεται από ζωντανές κοινότητες και μεταβαλλόμενα ιστορικά συμφραζόμενα.
Μια ιδιαίτερα σημαντική φάση της καριέρας του ήταν στο Μάλι, όπου έζησε και εργάστηκε περίπου από το 2002 έως το 2012 στο Μάλακο και το Σεγού. Εκεί λειτούργησε το Tribalartforum, μια γκαλερί που συνδύαζε αρχαία αφρικανική γλυπτική με σύγχρονη αφρικανική φωτογραφία, συμπεριλαμβανομένων έργων του Malick Sidibé. Η πολιτική και στρατιωτική κρίση στο Μάλι το 2012 οδήγησε στο κλείσιμο αυτής της φάσης της δραστηριότητας.
Αργότερα, μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη συνέχισε να εργάζεται από το Λομέ, Τόγκο, πριν εγκαινιάσει τη γκαλερί στη Βερολίνο κοντά στο Παλάτι Charlottenburg. Η γκαλερί δίνει ιδιαίτερη έμφαση στους μπρούνζες δυτικής Αφρικής, τις τερακότες, έργα που σχετίζονται με το Μπόινί και το Ίφε, τη γλυπτική Nok, την τέχνη των Ντόγκον, τη γλυπτική Baule, τα αντικείμενα Senufo και το υλικό των Γκουόμπι.
Ένα διακριτικό στοιχείο της δημόσιας θέσης του Γιανίκκη είναι η επαναλαμβανόμενη έμφαση στη διαφάνεια προελεύσεων και στις συζητήσεις αποκατάστασης. Σε αρκετές δημοσιευμένες καταγραφές αντικειμένων, η γκαλερί συζητά ρητά ζητήματα γύρω από τεκμηρίωση εξαγωγής, τις συμβάσεις της UNESCO, τις ιστορίες ιδιοκτησίας και τη συνεργασία με μελετητές και ερευνητές αποκατάστασης. Αυτές οι δηλώσεις αντικατοπτρίζουν ευρύτερες σύγχρονες συζητήσεις σχετικά με την κυκλοφορία της αφρικανικής πολιτισμικής κληρονομιάς, τη νομιμότητα, την ιστορία συλλογής και τις πρακτικές απόκτησης από μουσεία.
Η γκαλερί διατηρεί εκτενείς διαδικτυακές αρχεία και καταλόγους που τεκμηριώνουν εκατοντάδες αφρικανικά αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένων μπρούνζες του Μπόινι και Ίφε, τερακότες Nok, γλυπτικά Ντόγκον, φιγούρες Baule, αντικείμενα Fon, φιγούρες Moba και άλλ material δυτικής Αφρικής.
Για ερευνητές που ενδιαφέρονται για την ιστορία του εμπορίου αφρικανικής τέχνης, ο Γιανίκκη αντιπροσωπεύει μια μεταγενέστερη γενιά εμπόρων σε σχέση με φιγούρες όπως ο John J. Klejman. Ενώ ο Klejman ανήκε στην μεταπολεμική αγορά της Νέας Υόρκης της δεκαετίας του 1950–1970, η δουλειά του Γιανίκκη διαμορφώθηκε από σύγχρονες ανησυχίες με την τεκμηρίωση πεδίου, την έρευνα προελεύσεων, τις συζητήσεις επιστροφής, ψηφιακά αρχεία και άμεση επαφή με δίκτυα και καλλιτέχνες της Δυτικής Αφρικής.
Αυτό το κείμενο βασίζεται σε AI Information
Μετάφραση από Google ΜετάφρασηΈνα μερικώς σώματικής θεράπευσης ειδωλοφυές από κεραμικά πηλός, αποδόθηκε στη παράδοση Bankoni, συλλεγμένη κοντά στο Bla, στην Περιφέρεια Ségou, Μάλι, στον δρόμο από το Ségou προς το Bobo-Dioulasso.
Το μορφείο έχει σχεδιαστεί με έντονα κατακόρυφη και εξαιρετικά στιλιζαρισμένη μορφή, ανεβαίνοντας από μια ευρεία, περίπου κυκλική βάση. Το μακρύ σώμα κορυφώνεται σε ένα εξαιρετικά υψηλό, κεφαλόσχημο ή κορώνα-είδος κεφαλής. Το πρόσωπο αποτυπώνεται με έντονα προβολικά χαρακτηριστικά, ενώ εφαρμοσμένα στοιχεία που τρέχουν κατά μήκος μίας πλευράς του κορμού δημιουργούν μια διακριτή, σχεδόν οδοντωτή σιλουέτα. Από την αντίθετη πλευρά του άνω τμήματος του σώματος προβάλλει ένα μικρότερο ανθρωπομορφικό ή κεφαλοειδές σχήμα από το κύριο μορφείο. Οι μοντελισμένες ζώνες και τα επιπλέον προεξοχικά στοιχεία αρθρώνουν το χαμηλότερο μέρος του σώματος και τη μετάβασή του στην ουσιαστική βάση.
Η επιφάνεια φέρει σημαντική φθορά από καιρικά φαινόμενα και τριβή, με εντοπισμένες αλλοιώσεις, σωματίδια και εργασίες επικάλυψης. Παραμένουν ορατές αποτυπώσεις κοκκινωπορτοκαλί χρωματισμού καθώς και πιο σκουρόχρωπα σημεία πάνω στο ειδωλο‑το αντικείμενο. Αυτά μπορεί να αντιπροσωπεύουν υπολείμματα προηγούμενης επιφανειακής επεξεργασίας ή χρωματισμού, αν και τους χαρακτήρες τους μπορεί να προσδιοριστεί μόνο μέσω τεχνικών εξετάσεων.
Κατά stylistic, το γλυπτό συνδέεται με το ευρύ σώμα ειδωλίων από κεραμικά που συνδέονται παραδοσιακά με τη Bankoni παράδοση του Μάλι. Ονομάστηκε από αρχαιολογικούς χώρους στο Bankoni κοντά στο Μάμακο, αυτή η γλυπτική παράδοση περιλαμβάνει ανθρωπομορικά και ζωομορφα κεραμικά διακριτά από ζωντανό σχηματισμό χεριών, εκτεταμένες αναλογίες, προβεβλημένα κεφάλια και κομ/φόρους ή καλύμματα κεφαλής, καθώς και εφαρμοσμένα και χαρακτικά στοιχεία. Υπάρχει σημαντική μορφολογική ποικιλία εντός του υλικού που αποδίδεται στον Bankoni και η σχέση μεταξύ τοπικών περιφερειακών ομάδων και αρχαιολογικών χώρων παραμένει ατελώς κατανοητή.
Η αναφερόμενη τοποθεσία συλλογής κοντά στο Bla αποτελεί ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Το Bla βρίσκεται νοτιοανατολικά του Ségou, αρκετά ανατολικά του τύπου-χώρου Bankoni κοντά στο Μπαμάκο και κατά μήκος ενός αρχαίου άξονα επικοινωνίας που εκτείνεται προς τη σημερινή Μποτσουά-Φάσο. Η προέλευση επομένως τοποθετεί το ειδωλό στο ευρύτερο γεωγραφικό πλαίσιο της παραγωγής κεραμικών και κυκλοφορίας στη νότια Μάλι. Κατά την απουσία τεκμηριωμένου αρχαιολογικού πλαισίου εύρεσης, ωστόσο, μια απόδοση στην παράδοση Bankoni θα πρέπει να κατανοείται κυρίως ως στυλιστική και πολιτισμική ταξινόμηση παρά ως ταύτιση με συγκεκριμένο excavated site.
Η αρχική λειτουργία και σημασία τέτοιων ειδωλίων κεραμικών παραμένουν αβέβαιες. Η απώλεια αρχαιολογικού πλαισίου για πολλά παραδείγματα καθιστά δύσκολες συγκεκριμένες ερμηνείες ως προ ancestors, θεότητες, τελετουργικούς ειδικούς ή προστατευτικά figures. Ομοίως, οι συσχετίσεις με ιστορικά τεκμηριωμένες Bamana θεσμικές πρακτικές πρέπει να προσεγγίζονται με προσοχή. Η χρονολογική και πολιτισμική σχέση μεταξύ αρχαιολογικών παραδόσεων κεραμικών και των αργότερα καταγραφόμενων ανθρωπομορφικών γλυπτικών παραδόσεων του Μάλι είναι πολύπλοκη και δεν μπορεί να υπονοηθεί αυτομάτως από ομοιότητες μορφής ή γεωγραφική εγγύτητα.
Επιλεγμένη βιβλιογραφία:
McIntosh, Roderick J. The Peoples of the Middle Niger: The Island of Gold. Oxford: Blackwell Publishers, 1998.
McIntosh, Susan Keech, ed. Excavations at Jenné-jeno, Hambarketolo, and Kaniana (Inland Niger Delta, Mali), the 1981 Season. University of California Publications in Anthropology 20. Berkeley: University of California Press, 1995.
LaGamma, Alisa. Sahel: Art and Empires on the Shores of the Sahara. New York: The Metropolitan Museum of Art, 2020.
Ezra, Kate. Art of the Dogon: Selections from the Lester Wunderman Collection. New York: The Metropolitan Museum of Art, 1988.
Phillips, Tom, ed. Africa: The Art of a Continent. London: Royal Academy of Arts, 1995.
Bassani, Ezio. African Art and Artefacts in European Collections 1400–1800. London: British Museum Press, 2000.
Μέρες που ορισμένα από τα στοιχεία παράγονται από τεχνητή νοημοσύνη και βασίζονται σε δημοσιευμένες πηγές από τους τομείς της εθνογραφίας, αρχαιολογίας και ιστορίας της τέχνης.
Inv. No. MAZ25400
Νομικό Πλαίσιο
Σύμφωνα με τη Συνθήκη UNESCO του 1970 σε συνδυασμό με τον Νομοθετικό Νόμο Kulturgutschutz (KGSG) κάθε αξίωση για επιστροφή πολιτιστικών αγαθών παραγράφεται τρία χρόνια μετά το τεκμηριωμένο γνώσης των αρμοδίων αρχών της χώρας καταγωγής για την τοποθεσία του αντικειμένου και την ταυτότητα του κατόχου.
Όλα τα μπρούντζινα και κεραμικά αντικείμενα που προσφέρονται έχουν εκτεθεί δημόσια στην Γκαλερί Wolfgang Jaenicke από το 2001. Οργανισμοί όπως DIGITAL BENIN και ακαδημαϊκά ιδρύματα όπως το Technical University of Berlin, που έχουν εμπλακεί εντατικά σε έρευνες αποκατάστασης (translocation-project) τα τελευταία επτά χρόνια, γνωρίζουν τη δουλειά μας, έχουν επιθεωρήσει μεγάλα τμήματα της συλλογής μας και μας έχουν επισκεφθεί στη μονάδα μας στο Lomé, Togo, μεταξύ άλλων τόπων, για να ενημερωθούν για τον διεθνή εμποριο Τέχνης επί τόπου. Επιπλέον, η Εθνική Επιτροπή Μουσείων και Μνημείων (NCMM) στο Άμπουτζα, Νιγηρία, έχει ενημερωθεί για τη συλλογή μας. Σε καμία περίπτωση στο παρελθόν δεν έχουν υπάρξει αξιώσεις επιστροφής σε ιδιωτικούς οργανισμούς όπως η Γκαλερί Wolfgang Jaenicke.
Η γκαλερί μας αντιμετωπίζει αυτά τα δομικά προβλήματα μέσω πολιτικής πλήρους διαφάνειας και τεκμηρίωσης. Εάν προκύψουν ερωτήσεις ή αβεβαιότητες, σας προσκαλούμε να επικοινωνήσετε μαζί μας. Κάθε υπόθεση θα εξεταστεί με επιμέλεια χρησιμοποιώντας όλους τους διαθέσιμους πόρους.
Ιστορία πωλητή
Η ενασχόληση του Βολφγκανγκ Γιανίκκη με την αφρικανική τέχνη ξεκίνησε όχι στον χώρο εργασίας ή στην αγορά, αλλά σε ένα πιο ήσυχο, εσωτερικό πεδίο—ανάμεσα σε χαρτιά, βιβλία και αντικείμενα που ανήκαν στον πατέρα του. Το αρχείο για τις πρώην αποικίες της Γερμανίας δεν είχε δομηθεί για να αφηγηθεί μια ενιαία ιστορία· πρότεινε πολλές. Προκαλούσε κριτική σκέψη αντί σεβασμού και δίδαξε από νωρίς στον Γιανίκκη ότι τα αντικείμενα ποτέ δεν είναι μουγκά. Με μεταφέρουν μέσα στον χρόνο—θραύση και συνέχεια συνυπάρχουν με τον ίδιο τον τρόπο—και ζητούν να διαβαστούν όσο το δυνατόν προσεκτικότερα, όπως τα κείμενα.
Για περισσότερο από ένα τέταρτο του αιώνα, ο Γιανίκκη εργάζεται ως συλλέκτης, έμπορος και διαμεσολαβητής, αν και κανένας από αυτούς τους όρους δεν αποτυπώνει πλήρως το σχήμα της πρακτικής του. Εκείνα που παλιότερα ομαδοποιούνταν, με υπερβολική χαλαρότητα, under τον τίτλο “Τ Tribal Art” ποτέ δεν φαινόταν γι’ αυτόν ως σφραγισμένη ή ιστορική κατηγορία. Είναι, αντίθετα, ένα σετ ζωντανών παραδόσεων, συνεχώς διαπραγματευόμενο με το παρόν. Η ακαδημαϊκή του εκπαίδευση—στην εθνολογία, στην Ιστορία της Τέχνης και στο Συγκριτικό Δίκαιο—παρείχε μια γραμματική. Η γλώσσα την ίδια την έμαθε αλλού. Στο Μάλι, την Καμερούν, την Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιαρί-Μαφά, το Τόγκο και την Γκάνα, η γνώση αναδύθηκε αργά, μέσα από επαναλαμβανόμενες συναντήσεις που σφυρηλάτησαν σχέσεις και μέσα από την αμοιβαία εμπιστοσύνη που χτίστηκε όχι απότομα αλλά διαμέσου χρόνου.
Το Μάλι έγινε ο βαρυτικός κεντρικός άξονας αυτής της εμπειρίας. Μεταξύ 2002 και 2012, ο Γιανίκκη έζησε και εργάστηκε στο Μάμακο και στο Σεγού, όπου διεύθυνε το Tribalartforum, μια γκαλερί με θέα τον Νίγηρα. Ο χώρος αντέκρουε την εύκολη χρονολόγηση. Γλυπτά και κεραμικά μοιράζονταν το δωμάτιο με τη φωτογραφία, και έργα του Malick Sidibé—εικόνες της μαλιάνι νεολαίας στα μέσα της δεκαετίας του 1970, αυτοπεποίθησης και εκστατικής ενέργειας—κρεμόντουσαν δίπλα σε αρχαιότερες ιερές μορφές. Το αποτέλεσμα δεν ήταν νοσταλγικό αλλά διαφωτιστικό: παρελθόν και παρόν δεν αλληλοδιαγράφονται· οξύνουν το ένα το άλλο.
Ο πόλεμος του 2012 τελείωσε αυτό το κεφάλαιο απότομα, όπως τείνουν να κάνουν οι πόλεμοι. Αλλά δεν διέλυσε τη δουλειά. Μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη επανασυστάθηκε στο Λομέ, κοντύτερα στα μέρη όπου προέρχονταν πολλά από τα αντικείμενα και στις διαδρομές που συνεχίζουν να διασχίζουν. Από το 2018, η Βερολίνο έχει γίνει ένα ακόμη σημείο σε αυτή τη χάρτη. Η Galerie Wolfgang Jaenicke λειτουργεί πλέον αντίθετα από το Παλάτι Charlottenburg, στηριζόμενη από μια μικρή ομάδα ειδικών. Εστιάζει, ιδιαιτέρως, σε μπρούνζες και τερακότες της Δυτικής Αφρικής—υλικά με τη γη και τη φωτιά, και σε μορφές μνήμης που αντιστέκονται σε εύκολη μετάφραση.
Αυτό που διακρίνει την πρακτική του Γιανίκκη δεν είναι μόνο η γεωγραφική της έκταση αλλά η εσωτερική της ένταση. Το πεδίο εργασίας συμπληρώνεται με έρευνα προελεύσεων· το εμπόριο αντιμετωπίζεται ως αναπόσπαστο από την ευθύνη. Σε συνεργασία με μουσεία και ακαδημαϊκές πρωτοβουλίες, η κυκλοφορία δεν θεωρείται εξαγωγή αλλά ηθική διαδικασία που παραμένει ανολοκλήρωτη. Στόχος δεν είναι να απομακρύνει αντικείμενα από τον κόσμο και να τα σφραγίσει, αλλά να τα καθιστά αναγνώσιμα εντός αυτού—να τα επιτρέψει να συνεχίσουν να μιλούν, ακόμη και όταν οι όροι της φωνής τους αλλάζουν.
------------
Galerie Wolfgang Jaenicke προς το παρόν είναι μια γκαλερί με έδρα το Βερολίνο, που εξειδικεύεται στην δυτική αφρικανική γλυπτική, τα μπρούνζ, τις τερακότες, τις μάσκες και την σύγχρονη αφρικανική τέχνη. Διευθύνεται από τον Βολφγκανγκ Γιανίκκη, του οποίου το έργο συνδυάζει τη συλλογή, την εμπορία, την έρευνα προελεύσεων, το πεδίο και την αρχειακή τεκμηρίωση.
Σύμφωνα με τον ίδιο τον λογαριασμό της γκαλερί, ο Γιανίκκη σπούδασε εθνολογία, ιστορία της τέχνης και συγκριτικό δίκαιο και εργάζεται στον χώρο της αφρικανικής τέχνης για πάνω από είκοσι πέντε χρόνια. Οι δραστηριότητές του ανάπτυξαν μέσω μακροχρόνιας εμπλοκής σε χώρες όπως το Μάλι, το Καμερούν, η Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιρκί Σαφώ, η Γκάνα και το Τόγκο. Αντί να παρουσιάζει την αφρικανική τέχνη ως κλειστή ιστορική κατηγορία, τη χαρακτηρίζει ως συνεχιζόμενη πολιτιστική παράδοση που διαμορφώνεται από ζωντανές κοινότητες και μεταβαλλόμενα ιστορικά συμφραζόμενα.
Μια ιδιαίτερα σημαντική φάση της καριέρας του ήταν στο Μάλι, όπου έζησε και εργάστηκε περίπου από το 2002 έως το 2012 στο Μάλακο και το Σεγού. Εκεί λειτούργησε το Tribalartforum, μια γκαλερί που συνδύαζε αρχαία αφρικανική γλυπτική με σύγχρονη αφρικανική φωτογραφία, συμπεριλαμβανομένων έργων του Malick Sidibé. Η πολιτική και στρατιωτική κρίση στο Μάλι το 2012 οδήγησε στο κλείσιμο αυτής της φάσης της δραστηριότητας.
Αργότερα, μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη συνέχισε να εργάζεται από το Λομέ, Τόγκο, πριν εγκαινιάσει τη γκαλερί στη Βερολίνο κοντά στο Παλάτι Charlottenburg. Η γκαλερί δίνει ιδιαίτερη έμφαση στους μπρούνζες δυτικής Αφρικής, τις τερακότες, έργα που σχετίζονται με το Μπόινί και το Ίφε, τη γλυπτική Nok, την τέχνη των Ντόγκον, τη γλυπτική Baule, τα αντικείμενα Senufo και το υλικό των Γκουόμπι.
Ένα διακριτικό στοιχείο της δημόσιας θέσης του Γιανίκκη είναι η επαναλαμβανόμενη έμφαση στη διαφάνεια προελεύσεων και στις συζητήσεις αποκατάστασης. Σε αρκετές δημοσιευμένες καταγραφές αντικειμένων, η γκαλερί συζητά ρητά ζητήματα γύρω από τεκμηρίωση εξαγωγής, τις συμβάσεις της UNESCO, τις ιστορίες ιδιοκτησίας και τη συνεργασία με μελετητές και ερευνητές αποκατάστασης. Αυτές οι δηλώσεις αντικατοπτρίζουν ευρύτερες σύγχρονες συζητήσεις σχετικά με την κυκλοφορία της αφρικανικής πολιτισμικής κληρονομιάς, τη νομιμότητα, την ιστορία συλλογής και τις πρακτικές απόκτησης από μουσεία.
Η γκαλερί διατηρεί εκτενείς διαδικτυακές αρχεία και καταλόγους που τεκμηριώνουν εκατοντάδες αφρικανικά αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένων μπρούνζες του Μπόινι και Ίφε, τερακότες Nok, γλυπτικά Ντόγκον, φιγούρες Baule, αντικείμενα Fon, φιγούρες Moba και άλλ material δυτικής Αφρικής.
Για ερευνητές που ενδιαφέρονται για την ιστορία του εμπορίου αφρικανικής τέχνης, ο Γιανίκκη αντιπροσωπεύει μια μεταγενέστερη γενιά εμπόρων σε σχέση με φιγούρες όπως ο John J. Klejman. Ενώ ο Klejman ανήκε στην μεταπολεμική αγορά της Νέας Υόρκης της δεκαετίας του 1950–1970, η δουλειά του Γιανίκκη διαμορφώθηκε από σύγχρονες ανησυχίες με την τεκμηρίωση πεδίου, την έρευνα προελεύσεων, τις συζητήσεις επιστροφής, ψηφιακά αρχεία και άμεση επαφή με δίκτυα και καλλιτέχνες της Δυτικής Αφρικής.
Αυτό το κείμενο βασίζεται σε AI Information
Μετάφραση από Google ΜετάφρασηΛεπτομέρειες
Indigenous object name
Bankoni
Ομάδα έθνικ/πολιτισμός
Bamana
Χώρα προέλευσης
Μάλι
Υλικό
Terracotta
Sold with stand
Όχι
Κατάσταση
Fair condition
Τίτλος έργου τέχνης
A terracotta sculpture
Height
46 cm
Βάρος
1.7 kg
Γνησιότητα
Αυθεντικό/επίσημο
Πωλήθηκε από τον/-ην
ΓερμανίαΕπαληθεύτηκε
protop
Rechtliche Informationen des Verkäufers
- Unternehmen:
- Jaenicke Njoya GmbH
- Repräsentant:
- Wolfgang Jaenicke
- Adresse:
- Jaenicke Njoya GmbH
Klausenerplatz 7
14059 Berlin
GERMANY - Telefonnummer:
- +493033951033
- Email:
- w.jaenicke@jaenicke-njoya.com
- USt-IdNr.:
- DE241193499
AGB
AGB des Verkäufers. Mit einem Gebot auf dieses Los akzeptieren Sie ebenfalls die AGB des Verkäufers.
Widerrufsbelehrung
- Frist: 14 Tage sowie gemäß den hier angegebenen Bedingungen
- Rücksendkosten: Käufer trägt die unmittelbaren Kosten der Rücksendung der Ware
- Vollständige Widerrufsbelehrung
