Joan Torres de Torres (1953) - Venecia

Η Pictura Subastas παρουσιάζει αυτήν την Magnífica έργο τέχνης που ανήκει στην Torres de Torres, η οποία απεικονίζει έναν ήσυχο αστικό κανάλι περιτριγυρισμένο από παλιά κτίρια και βλάστηση, των μορφών της οποίας καθρεπτίζονται σε ένα σκοτεινό και ήσυχο νερό. Ο πίνακας ξεχωρίζει για την εξαιρετική τεχνική του και την μεγάλη ζωγραφική ποιότητα που μεταδίδει.

· Διαστάσεις χωρίς πλαίσιο: 61x50x2 εκ.
· Λιέ ζωγραφιστό με υπογραφή στο πανί από τον καλλιτέχνη στην πίσω μεριά του έργου.
· Το κομμάτι βρίσκεται σε καλή κατάσταση συντήρησης.

Το έργο προέρχεται από μια αποκλειστική ιδιωτική συλλογή στην Τεργάστο (Girona).

Σημείωση: Οι φωτογραφίες που περιλαμβάνονται αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της περιγραφής του Lot. Ψηφιακή απεικόνιση σε mockup καθοδηγητικό· μπορεί να υπάρχουν διαφορές σε σχέση με το πραγματικό αντικείμενο σε χρώμα, κλίμακα και λεπτομέρειες.

Ο πίνακας θα συσκευαστεί επαγγελματικά από έναν εμπειρογνώμονα της IVEX (https://www.instagram.com/ivex.online/), χρησιμοποιώντας υλικά υψηλής ποιότητας για να εξασφαλιστεί η προστασία του. Η τιμή αποστολής καλύπτει τόσο το κόστος της επαγγελματικής συσκευασίας όσο και τη μεταφορά.
Η αποστολή θα πραγματοποιηθεί μέσω Correos, GLS ή NACEX με ιχνηλάτηση. Διαθέσιμες αποστολές σε διεθνές επίπεδο.

------------------------------------------------------------------

Αυτός ο πίνακας παρουσιάζει μια ερωτική αστική σκηνή οργανωμένη γύρω από έναν κανάλι που μπαίνει ανάμεσα σε παλιά κτίρια μέχρι να χαθεί στο βάθος. Το νερό καταλαμβάνει το κέντρο και το μεγαλύτερο μέρος της σύνθεσης, γινόμενο το στοιχείο που ενώνει τα προσόψεις, τη βλάστηση, τον ουρανό και τις σκιές μέσω μιας εκτεταμένης επιφάνειας καθρεπτισμάτων. Η σκηνή μεταδίδει μια αίσθηση σιωπής και περισυλλογής, σαν να είχε μείνει η πόλη αιωρούμενη για λίγα κλάσματα και μόνο η αργή κίνηση του νερού να παραμένει.

Η προοπτική οδηγεί το βλέμμα από το κάτω μέρος προς τον στενότερο κανάλι στο βάθος. Οι δύο όχθες προχωρούν διαγώνια και προσεγγίζονται σταδιακά, δημιουργώντας μια έντονη αίσθηση βάθους. Αυτή η οπτική διαδρομή καλεί τον θεατή να ακολουθήσει το ρεύμα του νερού και να φανταστεί ποιες οδοί, γέφυρες ή γωνιές της πόλης θα μπορούσαν να βρίσκονται πέρα από τα κτίρια που κλείνουν μερικώς τη θέα.

Αριστερά εμφανίζεται ένας στενός και ψηλός περίπατος που ακολουθεί τη διαδρομή του καναλιού. Η φωτεινή επιφάνειά του αντιδιαστέλλεται με το σκοτεινό νερό και φαίνεται να οριοθετείται από ένα μικρό τοιχάκι. Το μονοπάτι καμπυλώνει ομαλά καθώς προχωρά προς τα πίσω, εξαφανίζεται πίσω από έναν πλούσιο θόλο βλάστησης. Αυτός ο συνδυασμός αρχιτεκτονικής και φύσης απαλύνει την σκληρότητα των κτισμάτων και φέρνει φρεσκάδα στο αστικό περιβάλλον.

Η βλάστηση κοντά στο περίπατο σχηματίζει ένα πυκνό σύνολο αποχρώσεων πράσινου, γκρίζου και γαλάζιου. Οι άνισες κόρφες των φυλλωσιών προβάλλονται προς το κανάλι και φαίνονται να καλύπτουν μερικώς τα κτίρια πίσω. Οι ανοιχτότερες περιοχές μαρτυρούν φύλλα που έχουν φτάσει το φως, ενώ τα βαθιά πράσινα δημιουργούν σκοτεινά σημεία. Αυτή η ζωηρή ζώνη φυτικής ύλης παρέχει έναν όμορφο αντίθεση σε φιλόξενα θερμά προσόψεις που υψώνονται στο αντίθετο πρανές.

Στη δεξιά πλευρά υψώνονται μια σειρά από παλιά κτίρια των οποίων οι τοίχοι κατεβαίνουν άμεσα προς το νερό. Οι προσόψεις παρουσιάζουν μια ελκυστική γκάμα ώχρας, γη, ροζ, καφέ και γκρίζων, συνοδευόμενες από περιοχές πιο ανοιχτές που φέρονται ότι φθείρονται από τον χρόνο. Τα σκοτεινά παράθυρα καταλαμβάνουν διαφορετικά υψόμετρα και σπάνε τη συνέχεια των τοίχων, υποδεικνύοντας ήσυχους και γεμάτους ιστορία εσωτερικούς χώρους.

Κάποια κτίρια παρουσιάζουν ανώφελες επάνω όροφους σε θερμές αποχρώσεις, με σειρές στενών παραθύρων που επαναλαμβάνονται με τάξη. Άλλες προσόψεις είναι πιο απλές και παρουσιάζουν μικρές απολήξεις κοντά στην επιφάνεια του καναλιού. Η ποικιλία ύψους, χρωμάτων και αναλογιών προσφέρει πλούτο στο αρχιτεκτονικό σύνολο και μεταφέρει την εντύπωση ότι μια πόλη μεγάλωνε αργά, συσσωρεύοντας κτίρια από διαφορετικές εποχές.

Στο βάθος, οι κατασκευές φαίνονται ότι συσσωρεύονται και κλείνουν γύρω από το κανάλι. Τα περιγράμματα τους γίνονται σταδιακά λιγότερο ορισμένα και λαμβάνουν απαλότερους τόνους, δημιουργώντας μια καθηλωτική ατμόσφαιρα. Κάποιες μικρές πράσινες νότες εμφανίζονται σε μπαλκόνια ή παράθυρα, παραπέμπτοντας στην παρουσία φυτών και οικιακής ζωής. Αυτές οι λεπτομέρειες προσδίδουν ανθρωπιά στη σκηνή, αν και δεν παρατηρούνται φιγούρες να διαβαίνουν τις όχθες.

Το νερό φέρει μεγάλη χρωματική βαθύτητα και συνδυάζει σκούρα πράσινά, γαλαζοπράσινους γκριζαρωπούς, καφέ, μαύρα και γατίτικα λευκά. Στην επιφάνειά του προβάλλονται τμηματικά οι εικόνες των κτιρίων και των δέντρων. Οι καθέτως καθρεφτιζόμενες αποτυπώσεις των θερμών προσόψεων συνάπτονται με τις βαθιές σκιές του καναλιού, ενώ οι φωτεινότερες ζώνες φαίνονται να συγκεντρώνουν τη λαμπρότητα του ουρανού. Αυτή η επικάλυψη μετατρέπει το νερό σε ένα μεταβαλλόμενο και μυστηριώδες καθρέφτη.

Στο κάτω μέρος, οι καθρεπτισμοί γίνονται ευρύτεροι και πιο αχνιστοί. Μια εκτεταμένη ζώνη γαλάζιας και λευκής κοπής occupies το κέντρο, σαν ο ουρανός να έχει ανοίξει ανάμεσα στις σκιές. Γύρω του εμφανίζονται πράσινες και σκοτεινές μορφές που σχετίζονται με δέντρα και γειτονικά κτίρια. Η έλλειψη στίγματος οριοθέτησης δίνει στο νερό μια ομαλή, σιωπηρή και ελαφρώς μη πραγματική όψη, ενισχύοντας τον αφηγηματικό χαρακτήρα του έργου.

Η απουσία πλεούμενων και ανθρώπων ενισχύει την αίσθηση ήσυχίας. Το κανάλι φαίνεται να ανήκει σε μια πρώιμη ώρα του πρωινού ή σε μια στιγμή μετά τη βροχή, όταν οι δρόμοι μένουν άδειοι και η υγρασία εντείνει τα χρώματα. Ο θεατής μπορεί να φανταστεί τον ήπιο ήχο του νερού να χτυπά στους τοίχους, κάποιον μακριά ήχο από τα σπίτια και τον φρέσκο αέρα να κυκλοφορεί μεταξύ των προσόψεων.

Το έργο θέτει έναν ενδιαφέροντα διάλογο ανάμεσα στη σόβια αρχιτεκτονική και τη μεταβαλλόμενη φύση των καθρεπτισμάτων. Τα κτίρια αντιπροσωπεύουν τη διάρκεια, τη μνήμη και τη φθορά του χρόνου, ενώ το νερό μεταμορφώνει συνεχώς τις μορφές και τα χρώματα του. Αυτή η αντίθεση παρέχει συναισθηματική βαρύτητα στη σκηνή και επιτρέπει την θέα της όχι μόνο ως αστική θέα, αλλά και ως εικόνα συνδεδεμένη με ανάμνηση, ηρεμία και ομορφιά της καθημερινότητας.

Η ατμόσφαιρα γενικά φέρει ένα προσωπικό και μελαγχολικό χαρακτήρα. Οι θαμπές χρωματικές αποχρώσεις, οι απαλές φως και οι βαθιές σκιές δημιουργούν μια αίσθηση μυστηρίου χωρίς να προκαλούν αναστάτωση. Το κανάλι λειτουργεί ως ένας σιωπηλός δρόμος που διασχίζει την πόλη και διατηρεί στην επιφάνειά του αποσπάσματα οτιδήποτε το περιβάλλει. Κάθε παράθυρο, κάθε τοίχος και κάθε δέντρο φαίνονται να πολλαπλασιάζονται στο νερό και να αποκτούν μια ευπάθεια και ποιητικότητα ύπαρξης.

Συνολικά, αυτός ο πίνακας προσφέρει μια ήρεμη και βαθιά διεγερτική άποψη ενός αστικού καναλιού περιτριγυρισμένου από αρχαία κτίρια και αφθονία βλάστησης, των οποίων οι μορφές αντανακλώνται σε ένα σκοτεινό και ήσυχο νερό. Η έντονη προοπτική, η πλούσια καθρεπτιζόμενη σκηνή και η σιωπηρή ατμόσφαιρα μετατρέπουν τη σκηνή σε μια εικόνα γεμάτη βάθος, νοσταλγία και μυστηριώδη χαρακτήρα, ικανή να μεταδώσει την οικεία ομορφιά μιας πόλης που παρακολουθείται από το νερό.