Αρχαία Αιγυπτιακή Faience Shabti ή Ushabti για τον Nanefer-senebek. 11,3 εκ. ύψος. 30η δυναστεία, 378–341 π.Χ.

Σάμπτι ή ουσμαμπτι για τον Nanefer-senebek

Κείμενο: "Φώτισε τον Όσιρι του Nanefer-senebek, γιο του Her-udja, γεννημένος στον Ta-net-per-nebu, δικαιωθείς"

- πιο ωραίο σε χέρια απ' ότι στις εικόνες -

Αρχαία Αίγυπτος, 30ή δυναστεία, 378 - 341 π.Χ.

Φαίνετε

Ύψος 11,3 εκ

Προέλευση:
- Ιδιωτική συλλογή, Λονδίνο, απόκτηση στην αγορά τέχνης πριν το 1990.

Κατάσταση: Πολύ καλή, ακέραιη, βλέπε φωτογραφίες.

Σε εξαιρετική κατάσταση. Έχει υποβληθεί σε καθαρισμό και αποκατάσταση.

Αυτό το ανθίδιο ουσαμπτι απεικονίζεται ως εργάτης που κρατά δύο φτυάρια για εργασία στα χωράφια του Όσιρι στον άλλο κόσμο. Φοράει τρίτριχο καπέλο που πέφτει ανάμεσα στους ώμους. Διαθέτει γενειάδα τύπου Όσιρι που τελειώνει σε στενό προσανατολισμένο στροβιλισμό προς τα εμπρός. Μόνο τα χέρια, διασταυρωμένα στο στήθος και κρατώντας τα ήδη αναφερθέντα γεωργικά εργαλεία, προέρχονται από τον μούμια μορφή σάρωσης που καλύπτει ολόκληρο το σώμα.

Υπάρχει ένα ολόκληρο μπλοκ ιερογλυφικών στο σώμα. "Φώτισε τον Όσιρι του Nanefer-senebek, γιο του Her-udja, γεννημένος στον Ta-net-per-nebu, δικαιωθείς". Το κομμάτι στηρίζεται σε μια μικρή βάση που το ανυψώνει.

Οι ουσαμπτι κατασκευάζονταν από ένα αρχικό καλούπι διπλού καβουκιού. Μόλις οι δύο κομμάτια ενώνονταν και οι τραχείς ακμές αφαιρούνταν, και ενώ το υλικό ήταν ακόμη υγρό, οι λεπτομέρειες της εικόνας διορθώνονταν και οι κολώνες στις οποίες θα χαράζονταν οι ιερογλυφικοί χαρακτήρες σημειώνονταν. Αυτό σήμαινε ότι κάθε ουσαμπτι ήταν μοναδικό ακόμη και αν προερχόταν από το ίδιο καλούπι.

Οι ουσαμπτι, ένας όρος που στην Αρχαία Αίγυπτο σημαίνει «απαντητές», ήταν φιγούρες που απεικόνιζαν άμεσα τον αποθανόντα. Εμφανίστηκαν στη Μέση Βασιλεία και η χρήση τους έγινε δημοφιλής στην Νέα Βασιλεία. Αποτελούσαν μέρος των κτερισμάτων του τάφου. Κεφάλαιο VI του Βιβλίου των Νεκρών συχνά ήταν χαραγμένο στο αγαλματίδιο ή μια απλούστερη έκδοση με το όνομα και τον τίτλο του αποθανόντος. Η χρήση αυτών των φαντασμάτων κηδείας επέτρεπε στον ιδιοκτήτη να απολαύσει τη μετά θάνατον ζωή καθώς οι ουσαμπτι δρούσαν ως μια μορφή αντικαταστάτη εργάτη για τον ιδιοκτήτη στα χωράφια του Ααρού, τον αιγυπτιακό παράδεισο, καθώς οι Αιγύπτιοι πίστευαν ότι τα πνεύματα αυτών των φιγούρων θα δούλευαν γι' αυτούς και έτσι θα επιτύγχαναν την επιβίωση στον άλλο κόσμο. Υπήρχαν 365 ουσαμπτι τοποθετημένα ανάμεσα στα κτερίσματα, ένα για κάθε ημέρα του χρόνου. Μαζί με αυτά υπήρχαν ίσως 36 επίβλεπαν οι οποίοι θα ήταν υπεύθυνοι για κάθε εργάσιμη ομάδα που αποτελούνταν από 10 εργάτες, και έτσι να αποφευχθεί οποιαδήποτε πιθανότητα εξέγερσης στις τάξεις. Οι φιγούρες αυτές θα μπορούσαν να βρεθούν σε ειδικό ξύλινο κουτί ή μπορεί να τοποθετηθούν σε αδέξια ομαδοποίηση σε ένα μέρος κοντά στον σαρκοφάγο. Στις ύστερες περιόδους αυτές οι φιγούρες παρήχθησαν μαζικά. Ο αριθμός αυξήθηκε και η χρήση τους έγινε πιο συχνή στους τάφους εκείνης της περιόδου.

Το υλικό που χρησιμοποιήθηκε για τη δημιουργία αυτής της ουσαμπτι είναι η φαιά, αποτελούμενη από ψιλό άμμο συνδεδεμένο με ανθρακικό νάτριο και ανθρακικό νάτριο που εξήγαγε από νατρόν. Ψήθηκε στις 950 βαθμούς Κελσίου, το μίγμα δίνει φινίρισμα αντίστοιχο με γυαλιστερό εποξειδικό, με τα ανθρακικά να σχηματίζουν μια υαλοειδή επιφάνεια. Ήταν μια απλή διαδικασία και γι' αυτό όχι δαπανηρή. Οι πράσινες και μπλε αποχρώσεις επιτεύχθηκαν με την προσθήκη μερικών γραμμαρίων οξειδίου χαλκού που προέρχονταν από μαλαχίτη ή αζουρίτη. Οι κόκκινες αποχρώσεις επιτεύχθηκαν με οξείδιο σιδήρου, οι έντονες μπλε με κοβάλτιο, το μαύρο μείγμα οξειδίου σιδήρου και μαγνησίας σε νερό. Το μόνο που χρειαζόταν ήταν να ζωγραφιστούν οι επιλεγμένες λεπτομέρειες με το επιλεγμένο χρώμα με ένα πινέλο πριν το ψήσιμο.