Αρχαία Ρωμαϊκή Αγγειοπλαστική στάμνα με δύο χερούλια (χωρίς τιμή ασφαλείας)

ITEM: Κούπα με διπλή λαβή
MATERIAL: Κεραμική
CULTURE: Ρωμαϊκή
PERIOD: 2ος - 4ος αιώνας μ.Χ.
DIMENSIONS: 270 mm x 110 mm διάμετρος
CONDITION: Καλή κατάσταση
PROVENANCE: Από Ολλανδική ιδιωτική συλλογή, απόκτηθηκε μεταξύ 1970 - 1990

Έρχεται με Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας και Άδεια Εξαγωγής.

Οι ρωμαϊκές κανάτες, συχνά αναφέρονται με τα λατινικά τους ονόματα όπως οι οινοχείες (oinochoe), οι λαγύνες (lagynos) ή η αμβύλη (ampulla), ήταν πανταχού παρούσες φορείς στον ρωμαϊκό κόσμο, σχεδιασμένες κυρίως για τη φύλαξη, το σερβίρισμα και το τάισμα οίνου, νερού ή άλλων ποτών. Κατασκευασμένες από διάφορα υλικά, συμπεριλαμβανομένης της κεραμικής (terra sigillata), χαλκού και γυαλιού, οι κανάτες διακρίνονταν σε μέγεθος και εκλέπτυνση ανάλογα με τον προορισμό τους, εκτεινόμενες από απλές, χρηστικές πυρίμαχες στάμνες κεραμικής στην κουζίνα μέχρι υπέροχα διακοσμημένα μπρούντζινα σκεύη που χρησιμοποιούντο σε επίσημα συμπόσια (convivia). Ιδιαίτερα οι μπρούντζινες κανάτες συχνά διέθεταν πολύπλοκα χερούλια με μορφές μυθολογικές φιγούρες, μάσκες ή κεφαλές ζώων, αποδεικνύοντας τη ρωμαϊκή δεξιότητα στη μεταλλουργία και αντικατοπτρίζοντας το υψηλό status του ιδιοκτήτη.

Η εξέλιξη των ρωμαϊκών κανάτων επηρεάστηκε από τόσο τις Ετρούσκες όσο και τις Ελληνικές παραδόσεις, αλλά τα αγγεία προσαρμόστηκαν στο χαρακτηριστικό ρωμαϊκό έθος της κοινοτικής διατροφής και πόσης. Τα πήλινα κανάτια, ειδικά αυτά που παρήχθησαν μαζικά σε ολόκληρη την αυτοκρατορία, ήταν απαραίτητα για την τοπική εμπορολογία και τη στρατιωτική εφοδιαστική. Η έμφαση των Ρωμαίων στην υγιεινή και η ευρεία διαθεσιμότητα μπλε γυαλιού από τον 1ο αιώνα μ.Χ. οδήγησαν σε μια ταχεία εξάπλωση γυάλινων κανάτων. Αυτά εκτιμήθηκαν για τη μη πορώδη φύση και τη διαύγειά τους, επιτρέποντας τον ορατό περιεχόμενο. Τα γυάλινα κανάτια, συχνά εντοπιζόμενα σε οικιακές και ταφικές συνάψεις, συνήθως φέρουν ένα μόνο χερούλι, μια πλατιά κοιλιά και ένα ελαφρώς κωνικό ή στυλοειδές άκρο που διευκολύνει το χύσιμο και περιορίζει την απώλεια.

Πέρα από τη λειτουργική τους χρήση στην ταβέρνα ή στην τραπεζαρία, οι ρωμαϊκές κανάτες είχαν τελετουργική και συμβολική σημασία. Στις θρησκευτικές τελετουργίες χρησιμοποιούνταν για ρίχνοντας προσφορές στους θεούς, καθιστώντας τες κοινές εύρεσεις κοντά σε θυσιαστήρια και ναούς. Σε ταφικές συνάξεις, οι κανάτες συχνά περιλαμβάνονταν ως κτερίσματα — μερικές φορές ακόμη και σκόπιμα σπασμένες — συμβολίζοντας την κατανάλωση ποτών στο μεταθανάτιο ταξίδι ή προσφέροντας τροφή για το ταξίδι του αποθανόντος. Ανεξαρτήτως του υλικού τους, οι ρωμαϊκές κανάτες σταθούν ως μαρτυρία των προχωρημένων βιομηχανικών ικανοτήτων και των ευρύτατων εμπορικών δικτύων της Αυτοκρατορίας, αντικατοπτρίζοντας τις καθημερινές συνήθειες, τις θρησκευτικές πεποιθήσεις και την κοινωνική ιεραρχία των ανθρώπων που τις χρησιμοποιούσαν.