Αρχαία Ελληνική Αγγειοπλαστική Μικρό σκύφος (χωρίς τιμή ασφαλείας)

ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ: Skyphos
ΥΛΙΚΟ: Αγγειοπλαστική
ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ: Ελληνικός
ΠΕΡΙΟΔΟΣ: 4ος αιώνας π.Χ.
ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ: 30 mm x 98 mm
КΑΤΑΣΤΑΣΗ: Καλή κατάσταση, επισκευασμένο
ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ: Από γερμανική ιδιωτική συλλογή, αποκτήθηκε πριν από τη δεκαετία του 2000

Συνοδεύεται από Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας και Άδεια Εξαγωγής

Το skyphos αποτελεί βασική μορφή στην αρχαία ελληνική αγγειοπλαστική, κυρίως γνωστό ως βαθύ ποτήρι με δύο χερούλια, ευρέως χρησιμοποιούμενο για το κρασί. Σε αντίθεση με τον πιο ρηχό kylix, το skyphos έχει σημαντικά βαθύτερο σώμα και συχνά στηρίζεται σε μια χαμηλή, ευρεία βάση ή καθόλου. Τα χέρια του είναι χαρακτηριστικό γνώρισμα και υπάρχουν σε δύο κύριες ποικιλίες: οριζόντια, ωοειδή- σφηνοειδή λουριώματα που προ protrude από το χείλος (συνήθη σε στυλ Κορίνθου και Αθηναϊκού), ή ένας μεικτός σχεδιασμός όπου ένα χέρι είναι οριζόντιο και το άλλο κάθετο, ένας τύπος που μερικές φορές είναι γνωστός ως skyphos glaux (κουκουβάγια)

Η ανθεκτικότητα και η χωρητικότητα του skyphos το έκαναν δημοφιλή κάδο για καθημερινή κατανάλωση και ιδιαίτερα κατάλληλο για το πανηγύρι του φιλικού φέγγαρ, το συμπόσιο, όπου αποτελούσε βασικό στοιχείο της κοινωνικής και τελετουργικής πόσης.

Το σχήμα του skyphos διατήρησε αξιοσημείωτα σταθερότητα από τη γεωμετρική περίοδο (περί το 900–700 π.Χ.) και μετά, με τη διακόσμησή του να εξελίσσεται παράλληλα με μείζονες στυλιστικές μεταβολές στη ζωγραφική αγγείων της αρχαίας Ελλάδας. Παραδείγματα πρώιμα διακοσμούνταν με γεωμετρικά μοτίβα της εποχής, όπως μελανότυφες γραμμώσεις και κανένα χαρακτηριστικό καρό, καθώς προχώρησαν οι περιόδους της Ανατολιζοποίησης και στη συνέχεια της Αρχαϊκής περιόδου, το skyphos έγινε καμβάς για τα αναδυόμενα φαινομενικά στιλ. Συχνά διακοσμούνταν με τη μέθοδο της μαύρης φιγούρας, όπου φιγούρες φιγούρες ζωγραφίζονταν σε μαύρο φόντο από κόκκινο πηλό, και αργότερα με τη μέθοδο της κόκκινης φιγούρας, που επέτρεπε μεγαλύτερη λεπτομέρεια και ρεαλισμό στις απεικονίσεις ανθρώπινων και μυθολογικών σκηνών. Αυτή η συνέχεια στη μορφή, συνδεόμενο με την εξέλιξη των διακοσμητικών στυλ, τονίζει τη διαχρονική σημασία του skyphos στην ελληνική κοινωνία.

Το skyphos λειτουργούσε ως μέσο για ορισμένα από τα πιο εκλεκτά αφηγηματικά τέρατα στην αρχαία Ελλάδα, παρέχοντας εντυπώσεις για την ελληνική μυθολογία, την καθημερινή ζωή και τους τελετουργικούς κόμβους του συμποσίου. Οι ζωγράφοι χρησιμοποιούσαν την βαθιά, καμπύλη επιφάνεια για να απεικονίσουν πολύπλοκες σκηνές, συχνά με θεούς, ήρωες ή τον ακατάπαυστο χαρακτήρα του ποτού. Εκτός από το πηλό, τα skyphoi έκαναν και από πολύτιμα μέταλλα όπως ασήδι και χρυσό, που δηλώνουν την αξία τους ως ελίτ αντικείμενα για επίδειξη και μνημόνευση. Ενώ η βαθιά μορφή του ποτηριού εξασφάλιζε πρακτικότητα στο πόσιμο, οι ζωγραφισμένες σκηνές μεταμόρφωσαν το αγγείο σε ένα κομμάτι φορητής τέχνης, εδραιώνοντας τη θέση του skyphos όχι μόνο ως κομμάτι αρχαίας κεραμικής αλλά ως πολιτιστικό τεκμήριο ουσιαστικό για την κατανόηση του κοινωνικού και καλλιτεχνικού τοπίου του ελληνικού κόσμου.