Αρχαία Ρωμαϊκή Αγγειοπλαστική Κανάτα (χωρίς τιμή ασφαλείας)

ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ: Κανάκι
ΥΛΙΚΟ: Κεραμική
ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ: Ρωμαϊκή
ΠΕΡΙΟΔΟΣ: 1η–3η αιώνας μ.Χ.
ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ: 80 mm x 100 mm
ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ: Καλή κατάσταση, επισκευασμένο. Ένα τρύπημα
ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ: Από ολλανδική ιδιωτική συλλογή, αποκτήθηκε μεταξύ 1970–1990

Παρέχεται με Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας και Άδεια εξαγωγής.

Κύλικες ρωμαϊκές, συχνά αναφερόμενες με τα λατινικά τους ονόματα όπως oinochoe, lagynos ή ampulla, ήταν πανταχού παρόντα αγγεία στον ρωμαϊκό κόσμο, σχεδιασμένα κυρίως για τη χρήση, σερβίρισμα και ρώγισμα κρασιού, νερού ή άλλων ποτών. Κατασκευασμένες από ποικίλα υλικά, συμπεριλαμβανομένης της κεραμικής (terra sigillata), χαλκού και γυαλιού, τα κανάκια διέφεραν σε μέγεθος και εκλέπτυνση ανάλογα με τη χρήση τους, από απλά, χρηστικά κανάκια πηλού που χρησιμοποιούνταν στην κουζίνα μέχρι επιμελώς διακοσμημένα χάλκινα σκεύη που χρησιμοποιούνταν σε επίσημα δείπνα (convivia). Τα χάλκινα κανάκια, ειδικά, συνήθως έφεραν πολύπλοκα χερούλια με μορφές μυθολογικές φιγούρες, μάσκες ή κεφαλές ζώων, αποτυπώνοντας τη ρωμαϊκή μαεστρία στην επεξεργασία μετάλλων και αντανακλώντας την υψηλή θέση του κατόχου.

Η εξέλιξη των ρωμαϊκών κανάκων επηρεάστηκε τόσο από την Ετρούσκική όσο και από την Ελληνική παράδοση, αλλά τα σκεύη προσαρμόστηκαν στην ξεχωριστή ρωμαϊκή συνήθεια της ομαδικής δεξίωσης και κατανάλωσης. Οι αγγεία από πήλο, ιδιαίτερα εκείνα που παρήχθησαν μαζικά σε όλη αυτοκρατορία, ήταν ουσιαστικά για το τοπικό εμπόριο και τον στρατιωτικό εφοδιασμό. Η ρωμαϊκή έμφαση στην υγιεινή και η ευρεία διάθεση του φυσητού γυαλιού από τον 1ο αιώνα μ.Χ. και μετά οδήγησε σε εξάπλωση γυάλινων κανάκων. Αυτά εκτιμούνταν για τη μη πορώδη φύση και τη διαύγειά τους, επιτρέποντας τον έλεγχο του περιεχομένου. Οι γυάλινοι κανάκοι, συχνά εντοπιζόμενοι σε οικιακά και ταφικά πλαίσια, συνήθως έπαιρναν ένα μόνο χερούλι, μια φαρδιά κοιλιά και μια λίγο εκτραπεί ή πιεσμένη άκρη για εύκολο χύσιμο και ελάχιστη διαρροή.

Πέρα από τη πρακτική τους χρήση στην ταβέρνα ή στο τραπεζομάντιλο, οι ρωμαϊκοί κανάκοι είχαν τελετουργική και συμβολική σημασία. Σε θρησκευτικούς τελετές χρησιμοποιούνταν για τη ρίψη προσφορών στους θεούς, πράγμα που τους έκανε κοινά εντοπίσιμα κοντά σε βωμούς και ναούς. Σε ταφικά πλαίσια, οι κανάκοι συχνά περιλαμβάνονταν ως συμπλήρωμα στην ταφή — μερικές φορές ακόμη και σκόπιμα σπασμένοι — συμβολίζοντας την κατανάλωση ποτών στον.other ζωή ή παρέχοντας τροφή για το ταξίδι του αποθανόντος. Ανεξάρτητα από το υλικό τους, οι ρωμαϊκοί κανάκοι αποτελούν μαρτυρία της προχωρημένης βιομηχανίας κατασκευής και των ευρέων εμπορικών δικτύων της Αυτοκρατορικής εποχής, αντικατοπτρίζοντας τις daily συνήθειες, τις θρησκευτικές πεποιθήσεις και την κοινωνική ιεραρχία των ανθρώπων που τους χρησιμοποιούσαν.