Σύγχρονο Ασημί Κρεμαστό με Αρχαία Ελληνική Δραχμή του Αλέξανδρου του Μέγα (χωρίς τιμή ασφαλείας)

ΣΚΑΛΙΚΙ: Κρεμαστό με Δραχμη Αλεξάνδρου του Μεγάλου. Προστάτης όψη: Κεφάλι του Ηρακλή με τον κεφαλαίο εξάρτημα από λέοντα. Οπίσω όψη: ο Ζευς καθήμενος κρατώντας αετό και ραβδί.
ΥΛΙΚΟ: Ασημί
ΠΟΛΙΤΕΙΑ: Ελληνική
ΠΕΡΙΟΔΟΣ: 4ος αιώνας π.Χ.
ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ: διάμετρος 20 mm
ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ: Καλή κατάσταση. Αρχικό νόμισμα μέσα σε νεότερο χειροποίητο κυκλικό ασημένιο κάλυμμα.
ΚΑΤΑΚΟΙΝΟ- (COIN): Από ιδιωτική ολλανδική συλλογή, απόκτηθηκε στις δεκαετίες του 2000

Ο Αλέξανδρος Γ’ ο Μακεδών, συνήθως γνωστός ως Αλέξανδρος ο Μέγας, υπήρξε βασιλιάς του αρχαίου ελληνικού βασιλείου της Μακεδονίας. Διαδέχθηκε τον πατέρα του Φίλιππο Βʼ στον θρόνο το 336 π.Χ. σε ηλικία 20 ετών, και αφιέρωσε τα περισσότερα από τα χρόνια της διακυβέρνησής του σε μακρά στρατιωτική εκστρατεία σε ολόκληρη τη Δυτική Ασία και την Αίγυπτο. Μέχρι την ηλικία των τριάντα ετών, είχε δημιουργήσει ένα από τα μεγαλύτερα αυτοκρατορίες στην ιστορία, εκτείνεται από την Ελλάδα ως βορειοδυτικά της Ινδίας. Ήταν αήττητος στη μάχη και θεωρείται ευρέως ένας από τους μεγαλύτερους και πιο επιτυχημένους στρατιωτικούς διοικητές της ιστορίας.

Μέχρι την ηλικία των 16 ο Αλέξανδρος διδαχθεί από τον Αριστοτέλη. Το 335 π.Χ., λίγο αφότου ανέλαβε τον θρόνο στη Μακεδονία, πραγματοποίησε εκστρατεία στα Βαλκάνια και ανανέωσε τον έλεγχο επί της Θράκης και της Ιλλυρίας προτού πορευθεί προς την πόλη της Θήβας, η οποία καταστράφηκε ακολούθως στη μάχη. Ο Αλέξανδρος οδήγησε τότε τη Λίγκη της Κορίνθου και χρησιμοποίησε την εξουσία του για να εκκινήσει το πανελληνικό σχέδιο που ονειρευόταν ο πατέρας του, αναλαμβάνοντας την ηγεσία όλων των Ελλήνων στην κατάκτηση της Περσίας.

Τo 334 π.Χ. εισέβαλε στη Δυναστεία των Αχαιμενιδών και ξεκίνησε μια σειρά εκστρατειών που διήρκεσαν 10 χρόνια. Μετά την κατάκτηση της Μικράς Ασίας, ο Αλέξανδρος έσπασε τη δύναμη της Αχαιμενιδικής Περσίας σε μια σειρά αποφασιστικών μαχών, συμπεριλαμβανομένων αυτών της Ισσού και της Γαουγαμέλυ, μετά από τα οποία ανέτρεψε τον Δαρείο Γ΄ και κατέκτησε ολόκληρη την Αυτοκρατορία των Αχαιμενιδών. Μετά την πτώση της Περσίας, η Μακεδονική Αυτοκρατορία διέθετε τεράστια ζώνη εδάφους μεταξύ της Αδριατικής Θάλασσας και του Ινδού Ποταμού. Ο Αλέξανδρος προσπάθησε να φτάσει στα “άκρα του κόσμου και τη Μεγάλη Εξωτερική Θάλασσα” και εισέβαλε στην Ινδία το 326 π.Χ., σημειώνοντας σημαντική νίκη επί του Πώρους, ενός αρχαίου ινδικού βασιλιά από τη σημερινή Παζαντζ. Λόγω της απαίτησης των ομοσπονδιακών του, έφτασε τελικά στον ποταμό Μίας και αργότερα πέθανε το 323 π.Χ. στη Βαβυλώνα, την πόλη της Μεσοποταμίας που είχε σχεδιάσει να γίνει πρωτεύουσα της αυτοκρατορίας του. Ο θάνατός του άφησε αναξιοποίητες ακόμη εκστρατείες που θα ξεκινούσαν με μια ελληνική εισβολή της Αραβίας. Τα επόμενα χρόνια ακολούθησαν εμφύλιοι πόλεμοι σε όλη την Μακεδονική Αυτοκρατορία, που τελικά οδήγησαν στη διάλυσή της από τους Διαδόχους.

Με τον θάνατό του σηματοδότησε την έναρξη της Ελληνιστικής περιόδου, και η κληρονομιά του Αλέξανδρου περιλαμβάνει τη διάχυση πολιτισμού και τη συνύπαρξη που προκάλεσαν οι κατακτήσεις του, όπως ο Γραικοβούδισμος και ο Ελληνιστικός Ιουδαϊσμός. Ίδρυσε περισσότερες από είκοσι πόλεις που έφεραν το όνομά του, με την πλέον εξέχουσα την Αλεξάνδρεια στην Αίγυπτο. Η εγκατάσταση Ελλήνων εποίκων και η εξάπλωση της ελληνικής κουλτούρας οδήγησαν στην κυριαρχία του Ελληνιστικού πολιτισμού και της επιρροής μέχρι την Ινδική υποήπειρο. Η Ελληνιστική περίοδος ανέπτυξε μέσα από τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία την σύγχρονη Δυτική κουλτούρα· η ελληνική γλώσσα έγινε η lingua franca της περιοχής και η κυριότερη γλώσσα του Βυζαντίου μέχρι την κατάρρευσή του στα μέσα 15ου αιώνα μ.Χ. Οι ελληνόγλωσσες κοινότητες στην κεντρική Ανατολία και στην ανατολική Ανατολία επέζησαν μέχρι τη γενοκτονία των Ελλήνων τη δεκαετία του 1910 και τις αρχές της δεκαετίας του 1920, καθώς και στη μεταναστευτική ανταλλαγή ελληνικού-τουρκικού πληθυσμού στα μέσα της δεκαετίας του 1920. Ο Αλέξανδρος έγινε θρύλος ως κλασικός ήρωας στο είδος του Αχιλλέα, κυριαρχώντας στις ιστορικές και μυθολογικές παραδόσεις και των Ελληνικών και μη-Ελληνικών πολιτισμών. Οι στρατιωτικές του επιτυχίες και οι πρωτοφανείς μακροχρόνιες επιτυχίες στη μάχη τον καθιστούν μέτρο για το οποίο πολλοί μεταγενέστεροι στρατιωτικοί ηγέτες θα συνέκριναν τον εαυτό τους, και οι τακτικές του παραμένουν σημαντικό αντικείμενο μελέτης σε στρατιωτικά ακαδημαϊκά ιδρύματα παγκοσμίως.

Συνοδεύεται από Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας.
#ancientcivilisations