Αρχαία Ρωμαϊκή Μπρούντζος Μικρό άγαλμα λεγεωνάριου ή του θεού Άρη

ΑΚΡΑ: Στατούέτα ενός λεγεωνάριου ή θεού Άρη
ΥΛΙΚΟ: Χαλκό Bronze
ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ: Ρωμαϊκή
ΠΕΡΙΟΔΟΣ: 2ος – 3ος αι. μ.Χ.
ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ: 79 mm x 31 mm
ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ: Καλή κατάσταση
ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ: Από Αμερικανική γκαλερί τέχνης, Από Αμερικανική ιδιωτική συλλογή, συλλογή Φιλαδέλφεια, PA, formed in the 1960's.

Μικρές χαλκοῦς στατούες που απεικονίζουν τον θεό Άρη ή έναν Ρωμαίο λεγεωνάριο ήταν ανάμεσα στα πιο δημοφιλή μεταλλικά αγαλματάκια που ρίχνονταν κατά τη Ρωμαϊκή αυτοκρατορική περίοδο. Κατασκευασμένα με τη μέθοδο απώλειας κηρού (cire perdue), αυτά τα φορητά αγαλματίδια συνήθως έχουν ύψος πέντε έως δεκαπέντε εκατοστά και παρουσιάζουν περίτεχνο μαχητικό ένδυμα. Ο Άρης συνήθως αναπαρίσταται ως Άρης Ορθότης (ο Εκδικήτης) ή Άρης Γραντιβούς (προχωρώντας στη μάχη), φέροντας καστανία με ένα υψηλό κρανίο κορινθιακού ή αττικού κράνους, ένα γλυπτό μυώδες θώρακα (lorica muscula) και κνήμες που προστατεύουν τα κάτω τμήματα των ποδιών. Η στάση του είναι συχνά δυναμική, με το ένα χέρι υψωμένο για να πιάσει μια λόγχη (hasta) και το άλλο να κρατά ένα στρογγυλό ασπίδιο ή να ακουμπά στη λαβή ενός μπαμπού.

Η διάκριση ανάμεσα σε θεότητα όπως ο Άρης και έναν υψηλόβαθμο λεγεωνάριο ή αξιωματικό σε επαρχιακά μπρούντζα συχνά περιορίζεται σε λεπτές εικονογραφικές ενδείξεις και καλλιτεχνική ιδεαλιστική προσέγγιση. Ενώ οι θνητοί λεγεωνάριοι συνήθως απεικονίζονταν με λειτουργική πανοπλία όπως lorica segmentata ή αλυσίδα (lorica hamata) κουβαλώντας τυποποιημένο οπλισμό στρατού, οι απεικονίσεις του Άρη τόνιζαν έντονα τον ηρωικό ελληνικό-επηρεασμένο ιδεαλισμό, συχνά με τμήματα μυώδους διάπλασης, θεϊκή αναλογία ή μερικό γυμνό κάτω από ένα νάιλον στρατιωτικό μανδύα (paludamentum). Ωστόσο, τοπικοί επαρχιακοί τεχνίτες σε ολόκληρη τη Βρετανία, τη Γαλατία και τα όρια του Ρήνου συχνά αναμείκνυαν αυτά τα χαρακτηριστικά, δημιουργώντας υβριδικές απεικονίσεις που τίμησαν τόσο το στρατιωτικό καθήκον όσο και την θεϊκή προστασία.

Αυτά τα στατουέτς εξυπηρετούσαν σημαντικούς θρησκευτικούς, πολιτικούς και προσωπικούς ρόλους σε ολόκλη τη Ρωμαϊκή αυτοκρατορία. Τα περισσότερα παραγόταν για χρήση σε ιδιωτικούς οίκους σε οίκους λατρείας (lararia) ή αφιερώσεις ως θυσίες (vota) σε λατρευτικά επιτελεία στρατιωτικών κατασκηνώσεων (aedes) και ιερές τοποθεσίες για να ζητήσουν θεϊκή εύνοια, στρατιωτική νίκη ή φυσική προστασία. Οι στρατιώτες και οι βετεράνοι έφεραν αυτά τα μικροσκοπικά μπρούντζινα μνημεία ως προσωπικά φυλαχτά κατά τη διάρκεια εκστρατειών, αφήνοντας ένα πλούσιο αρχαιολογικό αποτύπωμα από τη Ρωμαϊκή Βρετανία μέχρι τα συρία τα σύνορα που υπογραμμίζει πόσο βαθιά ήταν ενσωματωμένη η στρατιωτική ταυτότητα και η θρησκευτική αφοσίωση στον αρχαίο κόσμο.

Συνοδεύεται από Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας και ευρωπαϊκή άδεια εξαγωγής