Vietri Vincenzo Pinto - SENZA RISERVA - Κύπελλο - Κεραμικό





Προσθήκη στα αγαπημένα σας για να λαμβάνετε ειδοποιήσεις δημοπρασίας.
Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 141030 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Περιγραφή από τον πωλητή
Πολύ όμορνο κύπελλο μαϊολίκα από την ιστορική βιομηχανία του Βιέτρi ντι Βιντσέντσο Πιντώ
Ζωγραφισμένο υπό σμάλτο με στιλιζαρισμένες ανθικές διακοσμήσεις
Πρώτο ήμισυ του 20ού αιώνα
Στο πίσω μέρος, σήμανση σε καφέ:
V. PINTO
VIETRI
Ιταλία
Διάμετρος: περίπου 13 εκ
Απόσταση μεταξύ λαβών: περίπου 17 εκ
Ύψος: περίπου 10 εκ
Σε άριστη κατάσταση: καμμία ρωγμή ή φθορά, 2 μικρές ελλείψεις κάτω από το πόδι στο γλάσο της μαϊολίκας ως ελάττωμα φάσης χύτευσης, αντίστοιχο με τα χειροποίητα μαϊόλικα (βλ. φωτογραφίες)
ΠΡΟΪΔΟΠΟΙΗΣΗ:
Δεν γίνονται αποστολές προς τις Ηνωμένες Πολιτείες διότι στην Ιταλία, εξαιτίας της επιβολής δασμών, δεν υπάρχει μεταφορική εταιρεία που να επιτρέπει αποστολές εμπορευμάτων σε ιδιώτη
Vincenzo Pinto (1870-1939) απογόνος αρχαίας οικογένειας μαϊολικαράδων του Βιέτρι, δραστηριοποιείται στο Vietri sul Mare από το τέλος του 19ου αιώνα.
Το 1910 εξαγοράζει τη μακευτική βιομηχανία της οικογένειας "Pizzicara", ήδη λειτουργούσα από αυτόν σε ενοικίαση υπό τη σημείωση "I.C.A.M." (Industria Ceramiche Artistiche Meridionali), όπου παράγει κεραμικά οικιακής χρήσης του είδους που ονομάζεται "roba siciliana".
Μετά την κατασκευή πολλών και σημαντικών κεραμικών πάνελ για δημόσια και θρησκευτικά κτίρια στα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του 1920, με τη συνδρομή των παιδιών του Giovanni και Raffaele, ξεκινά ευρύτατη παραγωγή καλλιτεχνικού χαρακτήρα.
Το 1933 ο Vincenzo Pinto συμμετέχει με ορισμένα από τα έργα του σε τη II Salernitana Έκθεση Τεχνών.
Στις αρχές της δεκαετίας του 1930 ανοίγει εργαστήριο σε ορισμένα μέλη της ονομαζόμενης "Γερμανικής Αποικίας" του Βιέτρι, μεταξύ των οποίων η Irene Kowaliska και η Barbara Margarethe Thewalt, οι οποίοι μέσα στο "I.C.A.M." ανοίγουν ένα δικό τους στούντιο.
Αρχές της δεκαετίας του 1930 η βιομηχανία διευθύνεται από τον καθηγητή Renato Rossi.
Το 1937 ορισμένα από τα κεραμικά του εκτίθενται στην VII Εθνική Έκθεση Χειροτεχνίας της Φλωρεντίας.
Πεθαίνει στο Vietri Marina το 1939
Πολύ όμορνο κύπελλο μαϊολίκα από την ιστορική βιομηχανία του Βιέτρi ντι Βιντσέντσο Πιντώ
Ζωγραφισμένο υπό σμάλτο με στιλιζαρισμένες ανθικές διακοσμήσεις
Πρώτο ήμισυ του 20ού αιώνα
Στο πίσω μέρος, σήμανση σε καφέ:
V. PINTO
VIETRI
Ιταλία
Διάμετρος: περίπου 13 εκ
Απόσταση μεταξύ λαβών: περίπου 17 εκ
Ύψος: περίπου 10 εκ
Σε άριστη κατάσταση: καμμία ρωγμή ή φθορά, 2 μικρές ελλείψεις κάτω από το πόδι στο γλάσο της μαϊολίκας ως ελάττωμα φάσης χύτευσης, αντίστοιχο με τα χειροποίητα μαϊόλικα (βλ. φωτογραφίες)
ΠΡΟΪΔΟΠΟΙΗΣΗ:
Δεν γίνονται αποστολές προς τις Ηνωμένες Πολιτείες διότι στην Ιταλία, εξαιτίας της επιβολής δασμών, δεν υπάρχει μεταφορική εταιρεία που να επιτρέπει αποστολές εμπορευμάτων σε ιδιώτη
Vincenzo Pinto (1870-1939) απογόνος αρχαίας οικογένειας μαϊολικαράδων του Βιέτρι, δραστηριοποιείται στο Vietri sul Mare από το τέλος του 19ου αιώνα.
Το 1910 εξαγοράζει τη μακευτική βιομηχανία της οικογένειας "Pizzicara", ήδη λειτουργούσα από αυτόν σε ενοικίαση υπό τη σημείωση "I.C.A.M." (Industria Ceramiche Artistiche Meridionali), όπου παράγει κεραμικά οικιακής χρήσης του είδους που ονομάζεται "roba siciliana".
Μετά την κατασκευή πολλών και σημαντικών κεραμικών πάνελ για δημόσια και θρησκευτικά κτίρια στα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του 1920, με τη συνδρομή των παιδιών του Giovanni και Raffaele, ξεκινά ευρύτατη παραγωγή καλλιτεχνικού χαρακτήρα.
Το 1933 ο Vincenzo Pinto συμμετέχει με ορισμένα από τα έργα του σε τη II Salernitana Έκθεση Τεχνών.
Στις αρχές της δεκαετίας του 1930 ανοίγει εργαστήριο σε ορισμένα μέλη της ονομαζόμενης "Γερμανικής Αποικίας" του Βιέτρι, μεταξύ των οποίων η Irene Kowaliska και η Barbara Margarethe Thewalt, οι οποίοι μέσα στο "I.C.A.M." ανοίγουν ένα δικό τους στούντιο.
Αρχές της δεκαετίας του 1930 η βιομηχανία διευθύνεται από τον καθηγητή Renato Rossi.
Το 1937 ορισμένα από τα κεραμικά του εκτίθενται στην VII Εθνική Έκθεση Χειροτεχνίας της Φλωρεντίας.
Πεθαίνει στο Vietri Marina το 1939

