René Magritte (1898-1967) - La Flèche de Zénon





11 € |
|---|
Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 141331 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Ρενέ Μαγκρίτ, La Flèche de Zénon, λιθογραφία σε περιορισμένη έκδοση (300 αντίτυπα) σε χαρτό vellum BFK Rives, 44 × 30 cm, χειρόγραφα υπογεγραμμένη από τον Charly Herscovici και σφραγισμένη από τη Succession Magritte, Βέλγιο, δεκαετία 2000.
Περιγραφή από τον πωλητή
Ρενέ Μαγκρίτ (1898-1967) (d'apres) -χειρόγραφα υπογεγραμμένο με μολύβι από τον Κύριο Charly Herscovici, Πρόεδρο του MAGRITTE Foundation
Λιθογραφία σε βέλλουμ BFK Rives.
Αριθμημένο / 300 αντίτυπα, υπογεγραμμένο σε εκτύπωση
Η λιθογραφία έγινε υπό τον έλεγχο της Succession Magritte, επικυρωμένη με τη τυφλή σφραγίδα Succession, υπογεγραμμένη στο κάτω αριστερό μέρος της πέτρας και χειρόγραφα υπογεγραμμένη με μολύβι από τον Κύριο Charly Herscovici, Πρόεδρο του MAGRITTE Foundation (με αρχικό στην ίδια πλευρά του αριθμού)
Διαστάσεις: 44x30 εκ.
Ο Ρενέ Μαγκρίτ, ο διάσημος βελγικός σουρεαλιστής, δημιούργησε αρκετά ενδιαφέροντα έργα που παίζουν με τα θέματα των παραθύρων, σφαιρών και συννέφων. Ένα αξιοσημείωτο παράδειγμα είναι ο πίνακας του του 1964 «Le Tombeau des Lutteurs» (Ο Τάφος των Μαχητών), αν και συχνά αναφέρεται απλώς με τα οπτικά του στοιχεία λόγω της εντυπωσιακής, σχεδόν αρχέτυπης σύνθεσής του.
Σε αυτό το γοητευτικό κομμάτι, ένα παράθυρο λειτουργεί ως κάδρο για μια αναπάντεχη σκηνή. Αντί να αποκαλύπτει ένα συμβατικό εξωτερικό τοπίο, ο θεατής αντιμετωπίζει ένα μεγάλο, τέλεια σφαιρικό αντικείμενο, συχνά περιγραφόμενο ως βράχος ή πλανήτης, που φαίνεται να αιωρείται ακριβώς έξω από το τζάμι του παραθύρου. Αυτή η σφαίρα δεν στηρίζεται πουθενά· αιωρείται απλώς στο κέντρο της θέας. Πάνω από και γύρω από αυτήν την αινιγματική σφαίρα, καλαίσθητα σύννεφα γεμίζουν τον ουρανό, αποτυπωμένα με την χαρακτηριστική, ακριβή αλλά ονειρική ποιότητα του Μαγκρίτ.
Ο διάλογος αυτών των στοιχείων δημιουργεί μια αίσθηση οικειότητας και βαθιάς αλλοκοτίας. Το παράθυρο, που συνήθως αποτελεί πύλη προς την πραγματικότητα, εδώ παρουσιάζει ένα αδύνατο όραμα. Η σφαίρα, ένα αντικείμενο τέλειας γεωμετρικής μορφής, αψηφά τη βαρύτητα και το φυσικό πλαίσιο. Τα σύννεφα, αν και φυσικά, συμβάλλουν στην συνολική αναστάτωση της ατμόσφαιρας, αποτελώντας μέρος αυτής της παράξενης σκηνής. Ο Μαγκρίτ χρησιμοποιεί με μαεστρία αυτά τα κοινά θέματα για να προκαλέσει την αντίληψη, προσκαλώντας τον θεατή να αναρωτηθεί τι είναι πραγματικό, τι φανταστεί και τη φύση της απεικόνισης.
Ρενέ Μαγκρίτ (1898-1967) (d'apres) -χειρόγραφα υπογεγραμμένο με μολύβι από τον Κύριο Charly Herscovici, Πρόεδρο του MAGRITTE Foundation
Λιθογραφία σε βέλλουμ BFK Rives.
Αριθμημένο / 300 αντίτυπα, υπογεγραμμένο σε εκτύπωση
Η λιθογραφία έγινε υπό τον έλεγχο της Succession Magritte, επικυρωμένη με τη τυφλή σφραγίδα Succession, υπογεγραμμένη στο κάτω αριστερό μέρος της πέτρας και χειρόγραφα υπογεγραμμένη με μολύβι από τον Κύριο Charly Herscovici, Πρόεδρο του MAGRITTE Foundation (με αρχικό στην ίδια πλευρά του αριθμού)
Διαστάσεις: 44x30 εκ.
Ο Ρενέ Μαγκρίτ, ο διάσημος βελγικός σουρεαλιστής, δημιούργησε αρκετά ενδιαφέροντα έργα που παίζουν με τα θέματα των παραθύρων, σφαιρών και συννέφων. Ένα αξιοσημείωτο παράδειγμα είναι ο πίνακας του του 1964 «Le Tombeau des Lutteurs» (Ο Τάφος των Μαχητών), αν και συχνά αναφέρεται απλώς με τα οπτικά του στοιχεία λόγω της εντυπωσιακής, σχεδόν αρχέτυπης σύνθεσής του.
Σε αυτό το γοητευτικό κομμάτι, ένα παράθυρο λειτουργεί ως κάδρο για μια αναπάντεχη σκηνή. Αντί να αποκαλύπτει ένα συμβατικό εξωτερικό τοπίο, ο θεατής αντιμετωπίζει ένα μεγάλο, τέλεια σφαιρικό αντικείμενο, συχνά περιγραφόμενο ως βράχος ή πλανήτης, που φαίνεται να αιωρείται ακριβώς έξω από το τζάμι του παραθύρου. Αυτή η σφαίρα δεν στηρίζεται πουθενά· αιωρείται απλώς στο κέντρο της θέας. Πάνω από και γύρω από αυτήν την αινιγματική σφαίρα, καλαίσθητα σύννεφα γεμίζουν τον ουρανό, αποτυπωμένα με την χαρακτηριστική, ακριβή αλλά ονειρική ποιότητα του Μαγκρίτ.
Ο διάλογος αυτών των στοιχείων δημιουργεί μια αίσθηση οικειότητας και βαθιάς αλλοκοτίας. Το παράθυρο, που συνήθως αποτελεί πύλη προς την πραγματικότητα, εδώ παρουσιάζει ένα αδύνατο όραμα. Η σφαίρα, ένα αντικείμενο τέλειας γεωμετρικής μορφής, αψηφά τη βαρύτητα και το φυσικό πλαίσιο. Τα σύννεφα, αν και φυσικά, συμβάλλουν στην συνολική αναστάτωση της ατμόσφαιρας, αποτελώντας μέρος αυτής της παράξενης σκηνής. Ο Μαγκρίτ χρησιμοποιεί με μαεστρία αυτά τα κοινά θέματα για να προκαλέσει την αντίληψη, προσκαλώντας τον θεατή να αναρωτηθεί τι είναι πραγματικό, τι φανταστεί και τη φύση της απεικόνισης.

