Histoire de l'Empire Ottoman - 1855

1 τεύχος δυνατού όγκου in-4 ήμισυ βαρύτητας και περκαλίνη, όλες οι φέτες χρυσές, vii-528 σελίδες - Ελαφριές φθορές στην πλάτη, πλαίσια ασύμφωνη, ψήγματα ελαφριά και διάσπαρτα κυρίως στις πρώτες σελίδες, 4 χαμένες φιδικές σελίδες, 1 σκισμένη, 1 σχίσιμο χωρίς σοβαρότητα στα κάτω σημεία των τεσσάρων πρώτων σελίδων (ψευδώς τίτλος) - Ωραίο αντίτυπο.
--------
Ιστορικό: γέννηση, επέκταση και πτώση της Αυτοκρατορίας·
Πολιτική: η λειτουργία του σελτανάτου και διεθνείς σχέσεις·
γεωγραφικό: περιγραφή των εδαφών·
θρησκευτικό και κοινωνικό: μουσουλμάνοι, χριστιανοί, Έλληνες, Άραβες, Αρμένιοι κ.λπ.;
Γρανκο-Οθωμανικό: σημασία των σχέσεων μεταξύ Γαλλίας και Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

2. Προ των Οθωμανών: η αρχαία Ανατολή και Βυζαντινή

3. Οσμάν και η γέννηση της οθωμανικής εξουσίας
Η αφήγηση εστιάζει στη συνέχεια στον Οσμάν Α΄, ιδρυτή της οθωμανικής δυναστείας.
Αρχικά, οι Οθωμανοί ήταν μόνο μια μικρή δύναμη εγκατεστημένη στην δυτική Ανατολία. Η γεωγραφική τους θέση είναι ωστόσο εξαιρετικά ευνοϊκή: βρίσκονται σε κοντινή απόσταση από τους βυζαντινούς εδάφη.
Πώς χρησιμοποίησαν οι πρώτοι μονάρχες τους:

τον πόλεμο·
τις συμμαχίες·
τους διαμερισμούς των γειτονικών δυνάμεων·
την εγκατάσταση τουρκικών πληθυσμών σε κατακτημένα εδάφη.
Η πριγκηπούπολη κατέστη σταδιακά ένα ισχυρό κράτος.

4. Επέκταση στα Βαλκάνια

Οι Οθωμανοί κατέλαβαν ιδιαίτερα τα Χάλλιπολι, έπειτα την Αδρινόπολη (Εντίρνε), η οποία έγινε κεντρικός κόμβος της δύναμής τους.
Στη συνέχεια προχώρησαν στα Βαλκάνια και υποβλήθηκαν σταδιακά:

Βουλγαρία;
Σερβία;
ένα τμήμα της Ελλάδας;
Βοσνία;
πολλές άλλες βαλκανικές περιοχές.
Ο Λαβάλιέ επιμένει στις μάχες εναντίον ευρωπαϊκών χριστιανικών δυνάμεων.

5. Μπαγάζεντ Α΄ και η Μάχη της Άγκυρας
Η διακυβέρνηση του Μπαγάζεντ Α΄ (Μαχμούτ) αποτελεί για τον Λαβαλέ για ένα ουσιαστικό σημείο.
Ο Μπαγάζεντ ακολουθεί μια πολιτική εξάπλωσης εξαιρετικά ταχέως.
Αλλά η φιλοδοξία του τον οδηγεί να αντιμετωπίσει τον Τάμερλάν (Τίμουρ).
Το 1402, οι Οθωμανοί ηττώνται στη Μάχη της Άγκυρας.
Ο Μπαγάζεντ συλλαμβάνεται και το οθωμανικό κράτος περνά σε σοβαρή κρίση.
Τα τέκνα του Μπαγάζεντ διεκδικούν την εξουσία· πρόκειται για την περίοδο γνωστή ως ο οθωμανικός διαμερισμός.

6. Η ανασυγκρότηση της Αυτοκρατορίας
Μετά από αυτή την κρίση, οι Οθωμανοί ανακαταλαμβάνουν την εξουσία τους.
Τουλκντάνοι όπως ο Μέχμετ Α΄ και ο Μουράντ Β΄ ενοποιούν σταδιακά τα εδάφη.
Ο Μουράντ Β΄ ανανεώνει την επίθεση στα Βαλκάνια.

7. Η κατάκτηση της Κωνσταντινούπολης το 1453
Ο Μέχμεντ Β΄, τον οποίο ο Λαβάλιέ αποκαλεί «Μαχόμετ Β΄», κάθεται στον θρόνο και αποφασίζει να κατακτήσει την Κωνσταντινούπολη.
Το 1453, μετά από έναν περίλαμπτο πολιορκία, οι Οθωμανοί καταλαμβάνουν την πόλη.
Το Βυζαντινό κράτος εξαφανίζεται και η Οθωμανική Αυτοκρατορία γίνεται μια μεγάλη αυτοκρατορική δύναμη.
Η Κωνσταντινούπολη γίνεται το πολιτικό κέντρο του οθωμανικού κράτους.

8. Επέκταση μετά την Κωνσταντινούπολη
Μετά το 1453, οι Οθωμανοί συνεχίζουν την επέκταση τους.
Εκπαιδεύουν τον έλεγχο σε:
την Ανατολία;
τα Βαλκάνια;
την Μαύρη Θάλασσα;
ένα τμήμα της Μεσογείου.
Ο Λαβαλέ περιγράφει επίσης τις αντίθετες σχέσεις με τη Βενετία, που τότε ήταν μια από τις κύριες εμπορικές και θαλάσσιες δυνάμεις της Μεσογείου.

Το κράτος γίνεται σταδιακά δύναμη ευρωπαϊκή καθώς και ασιατική.

9. Σουλεϊμάν ο Μεγαλοπρεπής: το υψηλό σημείο
Η διακυβέρνηση του Σουλεϊμάν Α΄ (1520-1566) κατέχει κεντρική θέση στην ιστορία που διηγείται ο Λαβαλέ.
Κάτω από τον Σουλεϊμάν, η Αυτοκρατορία φτάνει σε εξαιρετική ισχύ.
Οδηγεί εκστρατείες σε:
Ουγγαρία;
Αυστρία;
Ιράκ;
Δαρία;
Μεσόγειος.
Οι Οθωμανοί κατέλαβαν το Βελιγράδι και τη Βούδα, απειλούσαν τη Βιέννη και ανέπτυξαν μια ισχυρή ναυτική δύναμη.
Και κατά την περίοδο αυτή η Αυτοκρατορία γίνεται κύρια διπλωματική δύναμη στην Ευρώπη.

10. Οι σχέσεις Γαλλίας και Οθωμανών

11. Το οθωμανικό πολιτικό σύστημα
Ο Λαβαλέ δεν αφηγείται μόνο πολέμους.
Λειτουργία της Αυτοκρατορίας.
στο σουλτάνο·
στο Μεγάλο Βεζύρη·
στο Διβανά·
στους ιλχανιστές (γιανιτσαροι)·
στους σιπαήδες·
στα ουλέμα·
στο μουφτή·
στους πασάδες και κυβερνήτες.

12. Οι θρησκείες και οι πληθυσμοί
Τούρκοι·
Αράβες·
Έλληνες·
Αρμένιοι·
Σλάβοι·
Αλβανοί·
πληθυσμοί Ιουδαίοι·
διάφοροι χριστιανικοί και μουσουλμανικοί πληθυσμοί.
Αυτή η ποικιλότητα είναι ουσιώδης για να κατανοηθεί οι πολιτικές δυσκολίες του κράτους στον 19ο αιώνα.

13. Η αρχή της παρακμής
απώλεια της εξουσίας του σουλτάνου·
διαφθορά και διοικητικές αντιπαλότητες·
επιδράσεις των ιζανισάριων·
οικονομικές δυσκολίες·
provincial εξεγέρσεις·
πολεμικά προβλήματα·
ανταγωνισμός από ευρωπαϊκές δυνάμεις.
Ωστόσο το κράτος συνέχισε να υπάρχει για αρκετούς αιώνες.

14. Οι 17οι και 18οι αιώνες
η Αυστρία·
η Ρωσία·
η Βενετία·
η Πολωνία.
Η Ρωσία σταδιακά becomes ένας από τους κύριους εχθρούς του κράτους.

15. Οι μεταρρυθμίσεις του Κράτους
Τον 19ο αιώνα, οι Οθωμανοί αντιλαμβάνονται την καθυστέρησή τους σε στρατιωτικά και διοικητικά ζητήματα.

16. Ο εθνικισμοί και το χριστιανικό ζήτημα
Οι χριστιανικοί λαοί των Βαλκανίων διεκδικούν σταδιακά μεγαλύτερη αυτονομία και στο τέλος την ανεξαρτησία.
Το Ελληνικό ζήτημα παίζει σημαντικό ρόλο.
Άλλοι βαλκανικοί λαοί ακολουθούν παρόμοιες διαδρομές.
Η Αυτοκρατορία χάνει σταδιακά ευρωπαϊκές περιοχές.

17. Η Ρωσία και το «ζήτημα της Ανατολής»
Η Ρωσία εμφανίζεται ως μία από τις κύριες αντιπάλους της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Διότι η εξαφάνιση ή αποδυνάμωση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας θα μπορούσε να αλλάξει πλήρως την ευρωπαϊκή ισορροπία.
Αυτό ονομάζεται το ζήτημα της Ανατολής.
Η Γαλλία, η Μεγάλη Βρετανία, η Αυστροουκραία και η Ρωσία έχουν η καθεμία διαφορετικά συμφέροντα στην περιοχή.

18. Ο πόλεμος της Κριμαίας
Το βιβλίο είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρον επειδή δημοσιεύεται το 1855, κατά τη διάρκεια του Πολέμου της Κριμαίας.
Ο πόλεμος ανάμεσα σε κυρίως τη Ρωσία και την Οθωμανική Αυτοκρατορία, με τη στήριξη της Γαλλίας, της Μεγάλης Βρετανίας και του βασιλείου της Σαρδηνίας.

19. Η περιγραφή της Τουρκίας
Το τελευταίο μέρος του έργου δεν περιορίζεται πλέον στην πολιτική ιστορία.
Η Οθωμανική Αυτοκρατορία γεννήθηκε ως στρατιωτική δύναμη κατοχής, έφτασε στο αποκορύφωμα με τους μεγάλους σουλτάνους του 15ου και 16ου αιώνα, και στη συνέχεια σταδιακά εξασθένησε εξαιτίας των εσωτερικών προβλημάτων και της άνοδος των ευρωπαϊκών δυνάμεων.